Για την ενότητα της Αριστεράς...Για μια πολυκεντρική Αριστερά...Για την ενότητα στη βάση

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Συνδικαλισμός στην Ελλάδα της κρίσης: Φορέας διεκδικήσεων και ανατροπής ή στυλοβάτης της εξουσίας;

Σπύρος Πολιτάκηςσυνδικαλισμός



Η παράδοση αναφέρει ότι την ώρα που ο Μωάμεθ ο πορθητής πολιορκούσε τα τείχη της Πόλης, το ιερατείο συζητούσε αν οι άγγελοι είναι αρσενικοί ή θηλυκοί.
Αυτός ο συνειρμός έρχεται αναπόφευκτα στο μυαλό μου κάθε φορά που βλέπω τα αιτήματα των συνδικαλιστικών φορέων που καλούν τα μέλη τους να απεργήσουν.

Γιατί το να ζητάς να βελτιώσεις για παράδειγμα το εκπαιδευτικό σύστημα με αιτήματα όπως : αύξηση της δαπάνης για την παιδεία , μόνιμοι διορισμοί, συλλογικές συμβάσεις, μέσα στα συγκεκριμένα πλαίσια που έχουν επιβληθεί από τους δανειστές ,είναι το ίδιο με το να προσδοκάς από κάποιον που τον έχουν πετάξει στη θάλασσα δεμένο χειροπόδαρα, να κολυμπήσει και να σωθεί.
Αφενός ο χαρακτήρας των αιτημάτων συγκρούεται αναπόφευκτα με την επιβληθείσα δημοσιονομική πολιτική, αφετέρου -με το νόμο 4334/2015 ψηφισμένο από 223 βουλευτές- το ελληνικό κράτος δε μπορεί να πάρει καμία απόφαση που επηρεάζει το μνημόνιο χωρίς να ρωτήσει την τρόικα. Άρα ζητάμε τι και από ποιους;
Δεν τα γνωρίζουν άραγε αυτά οι σεβαστοί συνδικαλιστές μας;
Και βέβαια τα γνωρίζουν. Βρίσκονται όμως στο εξής δίλημμα: ή πρέπει να αυτοκαταργηθούν αναγνωρίζοντας την αδυναμία τους να παρέμβουν ουσιαστικά, ή, να διατηρήσουν για όσο ακόμη μπορούν την θεσμική τους υπόσταση και την επιρροή τους , υποστηρίζοντας το ανέφικτο. Επιλέγουν όπως ήταν αναμενόμενο το δεύτερο.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη επιλογή .Μια επιλογή αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού που προϋποθέτει την υπέρβαση της κομματικής γραμμής. Να πουν την αλήθεια. Ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε απολύτως τίποτα , αν δεν ανατρέψουμε πρώτα ολόκληρο το πλαίσιο των περίπου 380 μνημονιακών νόμων, που πέρασαν από το 2010 και μετά. Και ότι το πρώτο βήμα για να φτάσουμε στην ανατροπή , είναι να ενωθούν όλοι οι κλάδοι των εργαζομένων κάτω από ένα και μόνο κοινό αίτημα, να ξαναπάρουμε τον έλεγχο της χώρας.
Γιατί δυστυχώς, όσο και να σοκάρει ο όρος , η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή.
Όποιος πιστεύει ότι η δυνατότητα επιβολής του ισχυρού στον αδύναμο , γίνεται μόνο με στρατιωτικές δυνάμεις, είναι σαν να δέχεται ότι ο ιμπεριαλισμός ολοκλήρωσε τον κύκλο του κάπου στα 1950-60 με το τέλος της αποικιοκρατίας.
Κατοχή άλλωστε με νομικοπολιτικούς όρους ,σύμφωνα με την έγκυρη εγκυκλοπαίδεια δημοσίου διεθνούς δικαίου του ινστιτούτου max planck (1982), είναι η ανάληψη ή εκμετάλλευση της φυσικής κυριότητας. με την έννοια του πραγματικού ελέγχου στην επικράτεια άλλου κράτους ή τμημάτων αυτούΜήπως υπάρχει κάποιος να ισχυριστεί ότι δε συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα από το πρώτο κιόλας μνημόνιο;
Μήπως μας εξήγησε κάποιο κόμμα τι σημαίνει η «αμετάκλητα και άνευ όρων παραίτηση από την ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας», που υπογράφηκε το Μάιο του 2010; Σημαίνει απλά ότι οι δανειστές δε μας αντιμετωπίζουν πια σαν κυρίαρχο κράτος , αλλά σαν ιδιώτη , σαν επιχείρηση. Και άρα , έχουν το δικαίωμα να μας θέσουν υπό εκκαθάριση , δηλαδή να αποσπάσουν τα δημόσια και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία της χώρας. Και επειδή αυτά τα στοιχεία κάπου πρέπει ν’ ανήκουν, δημιούργησαν τον ΕΜΣ.
Και όμως , υπάρχουν κύκλοι που αρνούνται το προφανές για τον απλό Έλληνα πολίτη. Ρωτήστε για παράδειγμα κάποιον επίσημο εκπρόσωπο οποιουδήποτε κόμματος του κοινοβουλίου. Είμαστε σε καθεστώς κατοχής; Η απάντηση που θα πάρετε θα είναι κατηγορηματικά αρνητική. Γιατί άραγε;
Πρώτα απ’ όλα γιατί αν το παραδεχόταν , θα σήμαινε αυτόματα ότι το κόμμα του συμμετέχει ενεργά σε ένα κατοχικό κοινοβούλιο , και με την ψήφιση ή καταψήφιση των νόμων (είναι αδιάφορο), νομιμοποιεί την εξαθλίωση του ελληνικού λαού και την εκποίηση του κράτους προς όφελος τρίτων. Και δεύτερον γιατί η παραδοχή μιας τέτοιας άποψης , επιβάλλει την άμεση στράτευσή του στην ανατροπή αυτού του καθεστώτος. Ποιός είναι διατεθειμένος να το κάνει;
Έτσι λοιπόν συνειδητά και με πρόθεση ο κάθε συνδικαλιστικός φορέας , περιχαρακώνεται στα του οίκου του, και αρκείται να αναμασά αιτήματα που αν κάποτε είχαν απήχηση και δυναμική, σήμερα αποτελούν απλά ντουφεκιές στον αέρα. Στη συνέχεια , ερμηνεύοντας κατά το δοκούν την ολοένα και μικρότερη συμμετοχή του κόσμου στις απεργίες , που δεν έχει πια τη δυνατότητα να χάνει μεροκάματο χωρίς να ελπίζει σε τίποτα, έχει έτοιμη την απάντηση: Εμείς κάνουμε αυτό που πρέπει , αλλά ο κόσμος δεν ακολουθεί.
Μα αυτό ακριβώς δεν επιδιώκει το κάθε σύστημα εξουσίας; Αυτή δε είναι η χαρά του κάθε καταπιεστή; Να έχει απέναντί του ένα πολυδιασπασμένο , ασυντόνιστο , απόλυτα ελεγχόμενο κίνημα; Με διεκδικήσεις εκ των πραγμάτων ατελέσφορες, ή ακόμη καλύτερα αλληλοσυγκρουόμενες; Την κορύφωση του ελέγχου και της χειραγώγησης βιώνουμε με την πρώτη φορά αριστερά, όπου οι συνδικαλιστικές παρατάξεις του Σύριζα δηλώνουν πρωτοπόρες στην ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.
Γινόμαστε έτσι μάρτυρες και πρωταγωνιστές του απόλυτου παραλογισμού: όσο πιο πολλά χάνουμε τόσο λιγότερο αντιστεκόμαστε. Καταφέραμε το περήφανο σύνθημα «ψωμί-παιδεία-ελευθερία να ευτελιστεί στο: «να γίνουν σεβαστές οι κόκκινες γραμμές» .Πότε άλλοτε χάθηκαν μαζικά τόσα δικαιώματα και κατακτήσεις, ποιανού λαού, ποιας χώρας , σε τόσο λίγο χρόνο σε ειρηνική περίοδο; Ποια άλλη χώρα στον κόσμο βρέθηκε σε κατάσταση οικονομικής ύφεσης για επτά συναπτά έτη ; Και όμως, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια δεν κουνιέται φύλλο.
Μήπως τελούμε εν υπνώσει; Μήπως νομίζουμε ότι αυτό που ζούμε είναι ένα φυσικό φαινόμενο που θα εκτονωθεί από μόνο του; Μήπως πιστεύουμε ότι ανήκουμε σε μια ξεχωριστή κοινωνική ομάδα που θα καταφέρει να σωθεί από την καταστροφή λόγω της μεγαλοψυχίας του θύτη;
Το 2009 όταν η κρίση ξεκινούσε , η ανεργία ήταν στο 9%, ενώ τώρα βρίσκεται επίσημα στο 25%, και ανεπίσημα στο 35%, με 500.000 συνανθρώπους μας να αμείβονται από 100 έως 400 ευρώ το μήνα, οι οποίοι βέβαια δηλώνονται ως εργαζόμενοι . Από τότε,300.000 συμπολίτες μας – κυρίως νέα παιδιά -έχουν μεταναστεύσει , οι αυτοκτονίες είναι στην ημερήσια διάταξη, η υπογεννητικότητα καλπάζει, ένας στους τρείς συνανθρώπους μας ζει με εισόδημα κάτω από τα όρια της φτώχιας , δεκάδες χιλιάδων επιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο, και έπεται και συνέχεια. Όλα αυτά σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Αλλά ξέχασα, εμείς ανήκουμε στους δημοσίους υπαλλήλους, την κύρια δεξαμενή άντλησης ψήφων για κάθε κυβέρνηση. Άρα μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα σωθούμε κατ’ εξαίρεση, μέσα στον κατακλυσμό. Ειδικά αν χωθούμε κάτω από την ομπρέλα κάποιου κομματικού μηχανισμού, ξεπουλώντας βέβαια την αξιοπρέπειά μας. Ας διεκδικήσουμε λοιπόν το πάγωμα της αξιολόγησης , τη μείωση του ωραρίου μας και ας φτιάξουμε το μικρόκοσμό μας , αδιαφορώντας για τα παιδιά μας που θα μεταναστεύσουν κι αυτά, για τους γονείς μας που ήδη δε μπορούν ν’ αγοράσουν τα φάρμακά τους, για τα εγγόνια μας που δε θα γεννηθούν, για τη χώρα που ρευστοποιείται και αλλάζει χέρια , και θα παραδοθεί σαν οικόπεδο ξένης ιδιοκτησίας στη γενιά που έρχεται.
Μήπως ήρθε πια η ώρα ν’ αντικρίσουμε κατάφατσα την ουσία του προβλήματος , ν’ αναλάβουμε την ευθύνη που μας αντιστοιχεί , να πάψουμε να εμπιστευόμαστε πρόσκαιρους σωτήρες; Για φανταστείτε όλους τους εργαζόμενους με ένα και μόνο κοινό σύνθημα: το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής σαν πολίτες , σα λαός και σαν έθνος. Την κήρυξη μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας, μέχρι την κατάρρευση όχι μόνο της συγκεκριμένης κυβέρνησης, αλλά ολόκληρου του εξουσιαστικού μηχανισμού των μνημονίων που κλωνοποιείται στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και την καταστρέφει.
Μήπως ήρθε πια η ώρα ν’ αποδεσμευτούμε από τις ύποπτες όσο και ραγιάδικες αντιλήψεις που μας βυθίζουν στην απελπισία και την αδράνεια: δε γίνεται τίποτα, δε μπορούμε να τα βάλουμε με τους δυνατούς , έτσι είναι ο καπιταλισμός. Μήπως είναι πια καιρός να χειραφετηθούμε από την κηδεμονία των κομμάτων και των παραφυάδων τους, και να καθορίσουμε εμείς τον τρόπο διεκδίκησης με βάση την επιστημονική γνώση , τη λογική και την κοινωνική εμπειρία; Να σκεφτούμε λεύτερα , για να σκεφτούμε σωστά;
Οι διεθνείς οικονομολόγοι και αναλυτές , χαρακτηρίζουν την παγκόσμια κρίση που ζούμε , τερματικού τύπου. Ή θ’ αποφασίσουμε να σταθούμε στο ύψος του ρόλου μας σα δάσκαλοι, γονείς και παιδαγωγοί, ή θα στεκόμαστε «δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα να περιμένουμε ένα θάμα». Και όταν οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι να γαλουχήσουν τη νέα γενιά με αξίες και ιδανικά είναι δειλοί και φοβισμένοι , η κοινωνία δε μπορεί παρά να είναι καταδικασμένη.
Επιτέλους είναι καιρός να τολμήσουμε την αλλαγή πορείας της χώρας, προς τη μία και μοναδική σωστή κατεύθυνση. Την υπεράσπιση των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Ή θα σωθούμε όλοι μαζί ή κανένας.
*Ο Σπύρος Πολιτάκης είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής και πολίτης Ν. Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας.
http://www.iskra.gr/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82/

2 σχόλια:

  1. ΘΕΜΑ:Η Κυβέρνηση καί Αντιπολίτευση της Εθνικής Προδοσίας!

    Σας παραθέτουμε το ΕΠΙΣΗΜΟ ενημερωτικό της Fraport (λόγω χώρου σε 2-3 part)! Παρακαλούμε τούς Σκυλομαθεις ΤΟΥ ΥΠΕΞ της γλώσσας Fraport να τό μεταφράσουν ΣΩΣΤΑ! Να δώσουν ιδιαίτερα βάρος στους Αριθμούς! Μάλιστα το ποσό τών 1.234 Δισ. Θυμίζει το: Ναχα 1 καί 2 καί 3 καί 4 Παιδιά γιά χάρη του Πειραιά! Η Fraport τα πήρε τα Αεροδρόμια με ίδιο κεφάλαιο .... ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕ ΣΩΣΤΑ!

    ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ:

    Fraport Greece übernimmt Betrieb von 14 griechischen Flughäfen

    Konzession mit 40-jähriger Laufzeit in Kraft getreten / Konzessionsgebühr von 1,234 Milliarden Euro an griechischen Staat überwiesen / Weitere rund 400 Millionen Euro für Modernisierung und Ausbau der Flughafeninfrastruktur bis 2021 geplant / Schwerpunkt auf Prozessoptimierung und Steigerung der Aufenthaltsqualität / Schulte: „Bisher größte Erweiterung im internationalen Beteiligungs-Portfolio des Konzerns“

    11.04.2017
    FRA/rap – Fraport Greece (ein Tochterunternehmen der Fraport AG, an dem die griechische Copelouzos Group mit 26,6 Prozent beteiligt ist) hat heute offiziell den Betrieb von 14 griechischen Regionalflughäfen übernommen. Mit Inkrafttreten der Konzession, die auf einen Zeitraum von 40 Jahren angelegt ist, übernimmt Fraport Greece die Verantwortung für das Management und die Weiterentwicklung der 14 griechischen Flughäfen, die sich sowohl auf dem Festland als auch auf den besonders bei Urlaubern beliebten griechischen Inseln befinden. Damit einher gehen umfassende Investitionen in die Verkehrsinfrastruktur des Landes, von der insbesondere die für Griechenland wichtige Tourismusbranche profitieren wird. So hat die Fraport AG heute auch die vorgesehene Konzessionsgebühr in Höhe von 1,234 Milliarden Euro an den staatlichen griechischen Privatisierungsfonds HRADF (Hellenic Republic Asset Development Fund) überwiesen – der bislang höchste Betrag, der im Rahmen einer Konzessionsvergabe beim griechischen Privatisierungsfonds eingegangen ist. Neben diesem Einmalbetrag wird Fraport Greece jährlich eine feste Konzessionsabgabe in Höhe von 22,9 Millionen Euro an den griechischen Staat entrichten sowie einen variablen Betrag in Höhe von 28,5 Prozent des jährlich erwirtschafteten operativen Gewinns (EBITDA). Alle 14 Flughäfen bleiben Eigentum des griechischen Staates.

    Der Vorstandsvorsitzende der Fraport AG, Dr. Stefan Schulte, zeigte sich zufrieden über die erfolgreiche Übergabe der 14 griechischen Flughäfen: „Seitdem wir im Jahr 2014 als bevorzugter Bieter für die Konzession der griechischen Regionalflughäfen ausgewählt wurden, haben wir uns mit großem und konsequentem Engagement für dieses zukunftsweisende Projekt eingesetzt. Wir glauben an Griechenland und an sein Potenzial als eines der weltweit attraktivsten Reiseländer. Fraport Greece möchte das Reiseerlebnis der Gäste aus aller Welt kontinuierlich verbessern und wird hierfür an allen 14 Flughafen-Standorten die Infrastruktur modernisieren und ausbauen, Prozesse optimieren sowie geeignete Service- und Shopping-Angebote schaffen. Für Griechenland und seine Bevölkerung ist heute ein großer Tag! Und auch für uns ist der heutige Tag von großer Bedeutung, vollziehen wir mit Fraport Greece doch die bisher größte Erweiterung unseres Flughafen-Portfolios und setzen einen wichtigen Meilenstein beim Ausbau unseres internationalen Beteiligungsgeschäfts.“

    Die Fraport AG erwirtschaftet derzeit mehr als 20 Prozent ihres Jahresumsatzes über ihr internationales Flughafen- und Beteiligungsportfolio, das der Konzern in einem Geschäftsbereich „External Activities & Services“ gebündelt hat. Das Inkrafttreten der Konzession an den griechischen Flughäfen bedeutet für den Fraport-Konzern eine erhebliche Ausweitung seines weltweiten Beteiligungsgeschäfts. Gleichzeitig stärkt der Konzern damit seine internationale Präsenz und macht sich unabhängiger von Entwicklungen in einzelnen Regionen oder Märkten.

    Das Passagiervolumen an den 14 griechischen Flughäfen belief sich im Jahr 2016 auf zusammen 25,3....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΘΕΜΑ: Η Κυβέρνηση καί Αντιπολίτευση τής Εθνικής Προδοσίας!

    .... Part 2...

    Das Passagiervolumen an den 14 griechischen Flughäfen belief sich im Jahr 2016 auf zusammen 25,3 Millionen Fluggäste, ein Plus von neun Prozent gegenüber dem Vorjahr. Fraport Greece wird in den nächsten vier Jahrzehnten für den operativen Betrieb, das Management und die Weiterentwicklung der Flughäfen verantwortlich sein, und zwar sowohl im Hinblick auf den Aviation- als auch den Non-Aviation-Bereich. Drei der Flughäfen liegen auf dem griechischen Festland, nämlich die Flughäfen von Aktio, Kavala und Thessaloniki, der zweitgrößten Stadt Griechenlands. Die anderen elf Flughäfen befinden sich jeweils auf griechischen Inseln: Kerkyra auf Korfu, Chania auf Kreta, Mytilini auf Lesbos sowie die Insel-Flughäfen von Kefalonia, Kos, Mykonos, Rhodos, Samos, Santorini, Skiathos und Zakynthos.

    Auch Fraport-Greece-Geschäftsführer Alexander Zinell hob die Bedeutung der nun in Kraft getretenen Konzession hervor: „Heute beginnt eine neue Ära für die 14 griechischen Regionalflughäfen. Wir haben mit Fraport Greece innerhalb von nur zwölf Monaten eine Flughafenbetreiber­gesellschaft ersten Ranges ins Leben gerufen. Unsere mehr als 500 hochmotivierten Mitarbeiterinnen und Mitarbeiter arbeiten mit großem Engagement daran, alle 14 Flughäfen fit für die Zukunft zu machen. Dabei werden wir uns an den Bedürfnissen der Passagiere und Airlines orientieren und sicherstellen, dass alle Beteiligten einen Mehrwert davon haben. Die 14 Festland- und Insel-Flughäfen werden ein Wachstumskatalysator für die griechische Tourismusindustrie und andere Wirtschaftszweige des Landes sein. Die Erfahrung zeigt, dass sich gut gemanagte Flughäfen als wahre Wirtschaftsmotoren in ihren jeweiligen Regionen erweisen können. Ausdrücklich bedanken möchte ich mich für die hervorragende Unterstützung, die wir im ganzen Land erfahren haben. Nun freuen wir uns gemeinsam auf die vor uns liegenden Herausforderungen und Chancen.“

    In den Konzessionsverträgen verpflichtet sich Fraport Greece, für die kommenden 48 Monate rund 400 Millionen Euro in die Modernisierung und den Ausbau der Flughafeninfrastruktur an den jeweiligen Standorten zu investieren. Die ersten wichtigen Schritte in diese Richtung sind bereits getan: So beauftrage Fraport Greece unlängst das griechische Bauunternehmen Intrakat mit der Neugestaltung, Erweiterung und dem Neubau von Anlagen an allen 14 Standorten. Dabei sollen an fünf Airports neue Terminalgebäude errichtet werden. Weitere Investitionen sollen in den Folgejahren für Instandhaltungsmaßnahmen sowie für einen nachfrageorientierten Ausbau einzelner Flughäfen getätigt werden.

    Für die langfristige Finanzierung des Gesamtprojekts zum Betrieb der 14 griechischen Flughäfen werden von einem Konsortium führender Finanz- und Kreditinstitute rund 1 Milliarde Euro bereitgestellt. Davon sollen etwa 280,4 Millionen Euro in die Finanzierung von Bauvorhaben an den 14 Flughäfen fließen, während 688 Millionen Euro für die einmalige Konzessionsgebühr an den HRADF-Fonds verwendet werden. Das Eigenkapital von Fraport Greece wurde unlängst auf 650 Millionen Euro erhöht.

    Το ρεζουμε ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ... Τους ... Πλήρωσαν για να τα πάρουν!
    ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ!!! ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΜΑΘΕΙΣ ΓΛΩΣΣΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή