Επικίνδυνος, κατηγορούμενος και… νεκρός

Ακόμη κι απ’ τον τάφο ο Βασίλης Μάγγος στοιχειώνει τις αρχές ασφαλείας

του Χρήστου Ξανθάκη

Καθόμουνα τώρα εγώ και άκουγα τις εξαγγελίες απ’ αυτό που υποτίθεται ότι ήταν ΔΕΘ, αλλά δεν ήταν ΔΕΘ, κάτι σαν προφητεία του Παΐσιου σαν να λέμε, απ’ αυτές που πιστεύει ο κοσμάκης γιατί βγαίνουν όλες αληθινές. Και έσκασε εκεί το στόρι με την αύξηση της θητείας που θα αυξηθεί αλλά δεν θα αυξηθεί, πάλι ο σοφός γέρων στη μέση,..

καταλαβαινόμαστε υποθέτω, ο Ερντογάν φταίει, δεν γεννάνε οι Ελληνίδες φταίει, δεν έχουμε φαντάρια φταίει, πολλά φταίνε φίλαράκι πώς κάνεις έτσι; Υπάρχει λειψανδρία!

Στο όνομα της Ζωής

Σε ορισμένες ιθαγενείς φυλές της Κεντρικής Καλιφόρνια, ο πόνος αντιμετωπιζόταν ως φορέας δύναμης των σαμάνων- θεραπευτών. Η οδύνη διέθετε δική της προσωπικότητα κι εκδηλωνόταν με διάφορες μορφές, χωρίς ωστόσο να προσωποποιείται ως άνθρωπος. Οι πόνοι φέρουν ψυχή και είναι σεβαστοί γι’ αυτό. Γίνονται, κατά μία έννοια, ευπρόσδεκτοι.

Ημερολόγιον Πανδημίας: Η Συνωμοσία των Ηλιθίων

Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι όσα ζούμε είναι ψέματα, κατασκευασμένα από σκοτεινές δυνάμεις που υπονομεύουν το ανθρώπινο είδος προς όφελός τους.

• Γκέλη Βούρβουλη
• • 
    

«Ζούμε ένα παραμύθι!» αναφώνησε ιδιοκτήτης εταιρείας απολυμάνσεων, τη στιγμή που του έδινα τα χρήματα για την δουλειά που είχε γίνει στην πολυκατοικία. Ηταν λίγο μετά τις 8 χθες το πρωί, η ειδησεογραφία φλεγόταν όπως κάθε πρωί της πανδημίας και δεν είχα καμμία διάθεση να πιάσω κουβέντα με τον άνθρωπο, αλλά η περιέργεια είναι άτιμο πράγμα.

«Δεν υπάρχει καμμία πανδημία!» διευκρίνισε ο κομψός 60άρης κύριος με τα άσπρα μαλλιά, ο οποίος στεκόταν στη νόμιμη απόσταση του ενάμιση μέτρου από την ανοιχτή εξώπορτά μου. «Εσείς πιστεύετε ότι υπάρχει πανδημία; Που άρχισε με δυό θανάτους σ΄ένα χωριό στην Κίνα;»

Στην καταχνιά του ανορθολογισμού

Οι πρωθυπουργοί φιλάνε… ευλαβικά τα χέρια των παπάδων. 

Προηγούμενη υπουργός πολιτισμού η ανεκδιήγητη με το… ρέικι. 

Συχνά κόβεται η κυκλοφορία για περιοδείες εικόνων και λιτανείες. Τα κομποσκοίνια είναι πιο πολυφορεμένα από τα προφυλακτικά και τις σερβιέτες. Τα βρέφη σπρώχνονται στην κολυμπήθρα του σκοταδισμού. 

'Και τώρα που επεσε το Τειχος,Γερασιμε,εμεις πρεπει να γινουμε παλιάνθρωποι'..?

Σπύρος Σούρλας

Σε μιά εποχή ζόφου,που κυβερνα ενα αθλιο μορφωμα φασιστων ,ακροδεξιων ,αριβιστών δηθεν 'αριστερων' και αθλιων πασοκων κατωτατου επιπεδου,με ενα μείγμα χυδαιας εθνικοφροσύνης του 50 και εμετικου αυριανισμου ,συνδυασμενου με εναν...

πρωτογονο αντικομμουνισμο, που τετοιον δύσκολα θυμομαστε τουλαχιστον στην Μεταπολιτευση, παει πολυ να ειρωνεύονται διαφοροι τα 100 χρόνια του ΚΚΕ.

Η πολιτική αυτή έχει περάσει από το στάδιο της λεηλασίας στο στάδιο της γενοκτονίας

Γράφει ο mitsos175

Παρατηρήσατε ασφαλώς ποιοι παίρνουν σίγουρα τα αναδρομικά. Στο χέρι, όχι προεκλογικές υποσχέσεις. Δικαστές, αστυνομικοί, στρατιωτικοί. Και φυσικά οι βολεμένοι της Βουλής. Όλα τα «φτωχαδάκια»δηλαδή.
Οι βουλευτές βέβαια λένε, πως τάχα δεν παίρνουν αναδρομικά, κι αν ακόμα πάρουν, θα αρνηθούν να τα πάρουν. Κι εμείς τους πιστέψαμε. Καθόσον ξέρουμε πόσο ειλικρινείς δεν είναι.

Διατεταγμένος εκφασισμός

Πέντε χρόνια μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, μετά από 4 χρόνια δίκης που δεν έχει αφήσει καμία αμφιβολία για το είδος των χιτλεροειδών που βρωμίζουν τον τόπο, ναζιστικό τάγμα εφόδου ξαναεμφανίστηκε μέρα – μεσημέρι στην Αθήνα, στο Μοναστηράκι, απειλώντας τους περαστικούς. 

Πρόσχημα: Ο θάνατος του Κατσίφα στην Αλβανία.

Τα θύματα και τα -χαμένα- μαθήματα

Αφίσα από το υπέροχο αντιπολεμικό έπος «Σταυροί στο Μέτωπο» του Κιούμπρικ, με τον Κερκ Ντάγκλας 
του Γιώργου Τσιάρα

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, όλοι σχεδόν οι δυνατοί του μάταιου τούτου κόσμου, οι επίγονοι των ισχυρών χωρών του Πρώτου Παγκοσμίου, έχουν μαζευτεί τσούρμο στη Γαλλία. Για να τιμήσουν, υποτίθεται, τα εκατό χρόνια από την Ανακωχή, που και καλά τερματίζει στις 11/11 του 1918 τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τι ψέμα!

(Εξαιρετικό)! ΤΑ ΣΟΥΤΙΕΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Μερικές φορές διαβάζοντας στις εφημερίδες ένα άρθρο αισθάνομαι πως αυτός που το έγραψε κατάφερε να δώσει συγκεκριμένη υπόσταση σε σκέψεις που έχεις κάνει  στο μυαλό σου χωρίς όμως μέχρι τότε να έχεις μπορέσει να τις  συγκεκριμενοποιήσεις.

Αυτό το συναίσθημα είχα όταν διάβασα το άρθρο  Η θεωρία του τίποτα της διακεκριμένης δημοσιογράφου Πέπης  Ραγκούση που τα κείμενα της διακρίνονται από αντικειμενικότητα  σε συνδυασμό  με το καυστικό της χιούμορ.

Σας το μεταφέρω ολόκληρο για να το απολαύσετε. 

Ας κοπιάσνε...!

Σουλατσάρουν ήδη και θα σουλατσάρουν και μελλοντικά, εν όψει βέβαια και της άγρας ψήφου, οι αιώνιοι καθεστωτικοί πολιτικάντηδες. Θα φορέσουν ξανά την προβιά του σωτήρα, που τάχα μου-τάχα μου νοιάζεται και αγωνιά για τις τύχες του λαουτζίκου, και θα καμώνονται τους γηγενείς συμπατριώτες διαλαλώντας σε κάθε περαντζάδα τους πως... "και μένα οι παππούδες μου ήταν αγρότες και κτηνοτρόφοι"! Ποιοί;;; αυτοί οι ψαλιδόκολοι κρυόπλαστοι "εθνοπατέρες"- πολιτικοί διεκπεραιωτές ενός άθλιου κοινωνικού συστήματος αδικίας και εκμετάλλευσης που καταδυναστεύει τον κόσμο και που οι "κύριοι" αυτοί υπηρετούν πιστά όντας γρανάζι της καθεστωτικής ανθρωποκτόνας μηχανής που αλέθει συνεχώς όνειρα, ελπίδες και προσδοκίες των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης. Θα τάξουν και πάλι "φύκια για μεταξωτές κορδέλες" εκείνοι που ψήφισαν φρικώδη μνημόνια και απάνθρωπα μέτρα περικοπών συντάξεων, μισθών και κοινωνικών δαπανών, αφήνοντας το φτωχό χωρικό στη μοίρα του δίχως μέλλον, τα παιδιά του δίχως σχολειά και δουλειές, τους γέροντες δίχως γιατρούς και τα χωριά της ορεινής ξεχασμένης Ελλάδας μία μαραζωμένη νεκρή ζώνη...   

Γενικός δομικός αμοραλισμός

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Το υπάρχον πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε ένα διαρκές καθοδικό σπιράλ, που απογυμνώνεται από οποιοδήποτε ιδεολογικό ή αξιακό στοιχείο που ίσως να προϋπήρχε γι’ αυτό και σβήνονται τα ίχνη μεγάλων διαφορών ή ορίων ανάμεσα σε παρατάξεις, κόμματα και πολιτικούς. Είναι τόσο διαδεδομένο το φαινόμενο ώστε είναι αδύνατο να βρεθεί σήμερα ένα κόμμα (μεγάλο ή μικρό), χωρίς να σημειώνονται στο εσωτερικό του περιστατικά και επεισόδια που δείχνουν την επικράτηση ενός γενικού αμοραλισμού, μια έκπτωση κάθε ηθικού στοιχείου και φραγμού στην προώθηση κάποιων σχεδιασμών. 

(Καλό σχόλιο με μια... απουσία στα περί... βιασύνης: Τα ταξιδάκια Τσίπρα και Καμμένου στη Ρωσία)! Μακεδονία ξακουστή

Πέτρος Αργυρίου
Δύο λέξεις μπορώ να χρησιμοποιήσω για τις χθεσινές εξελίξεις στο κοινοβούλιο των Σκοπίων:
Ουπς και Άουτς.
Οι εκτιμήσεις μου που θέλαν την συμφωνία των Πρεσπών να έχει ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις για το ψευτοκράτος των Σκοπίων, έπεσαν έξω, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.
Υπερεκτίμησα τη Ρωσική επιρροή και υποτίμησα την βαλκανική διαφθορά. 

Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε

Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε -έγραφε ο Μίσσιος Χρόνης βγάζοντας ελπιδα και αγάπη, και όχι μίσος για αυτά που είχε περάσει
Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες
Απέριττο, ειλικρινές, τρυφερό. βιβλίο Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες του Μίσσιου στα μεταπολεμικά χρόνια στην Ελλάδα, υφαίνεται ένας ύμνος για τον άνθρωπο, την ακεραιότητα, την αγάπη και την πάλη. Το βιβλίο είναι μια πολιτική μαρτυρία και ένα μανιφέστο ανθρωπιάς.

(Εξαιρετικό)! Ιστορίες λυκανθρώπων

Γράφει ο mitsos175.

Είναι πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε για τους εκμεταλλευτές, τους άρπαγες ιμπεριαλιστές. Θα πούμε μερικά από όσα ακούστηκαν από τα ΜΜΕ στην Ελλάδα τις δυο τελευταίες μέρες.

Η πρώτη ατάκα είναι ενός πρώην υφυπουργού των ΗΠΑ. Ενός γελοίου δηλαδή, που τα λόγια του δεν αξίζουν πλέον τίποτα, αφού είναι πρώην, αλλά που τα Ελληνικά ΜΜΕ έκαναν σημαία, γιατί όπως είπε χρειάζονται περισσότερες μεταρρυθμίσεις, δηλαδή περισσότερα αντεργατικά μέτρα.

Ο ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΚΑΙ ΤΑ....''ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ'' !!!

 

Πριν από χρόνια στο χωριό μου στην Κεφαλλονιά πήγαμε με ντόπιους φίλους σε κάποια από αυτές τις υπέροχες παραλίες που η πρόσβαση γίνεται μόνο με βάρκα.
Καθώς περπατούσα στην ακτή μου κίνησε την περιέργεια κάτι που έμοιαζε με μπάλα από άσπρο μαλλί !!!
Ένας από τους φίλους μου μου είπε να μην το πιάσω. Απορημένος ρώτησα τι είναι.

Τους πήραν στο δούλεμα και οι δεξιοί

Στο δούλεμα παίρνει σήμερα μια φυλλάδα του Μαρινάκη -και σ' αυτό έχει δίκιο- την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που όλα αυτό το διάστημα προπαγανδίζει την έξοδο από "επιτροπείες" και μνημόνια.

Γράφει συγκεκριμένα το "Βήμα": "Σταθερή επιδίωξη του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησης του είναι να αποπέμψει τον κεντρικό τραπεζίτη. Ελα όμως που δεν γίνεται ..".

Η εκκωφαντική κοινωνική σιωπή

Ο πυθμένας του πηγαδιού θα αγγιχθεί, όταν οι Έλληνες χάσουν κυριολεκτικά ότι έχουν και δεν έχουν – με αποτέλεσμα να μετατραπούν σε φιλοξενούμενους φθηνούς εργαζόμενους στην ίδια τους την πατρίδα, η οποία θα αλλάξει ιδιοκτησία και θα αλλοιωθεί πληθυσμιακά.

.

«Σχεδόν ποτέ δεν εξεγειρόμαστε εναντίον μίας οδυνηρής διαδικασίας ή ενός καθεστώτος, όταν βρίσκονται στην πιο μισητή τους φάση – αλλά μόνο όταν αρχίζουν οι συνθήκες να βελτιώνονται σε κάποιο βαθμό, επιτρέποντας στους ανθρώπους να αναπνέουν, να σκέφτονται, να επικοινωνούν τις σκέψεις τους, καθώς επίσης να μετρούν την έκταση των δικαιωμάτων και το μέγεθος των δυστυχιών τους. Τότε λοιπόν το βάρος της κατάστασης, αν και μικρότερο, φαίνεται ανυπόφορο» (το παράδοξο του Alexis de Tocqueville).

Τότε που υπήρχε φοιτητικό κίνημα ...

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Κάποτε, τότε που υπήρχε φοιτητικό κίνημα, δυναμικό, που δεν αρκείτο στα ψηφαλάκια των εκλογών, καθηγητές, πρυτάνεις κλπ, με αντιδραστικές, αποκλίνουσες, ή και ευθέως παράνομες συμπεριφορές είχαν την αντιμετώπιση, που τους άρμοζε.

Το ζόρι τραβάς, κορίτσι μου;

Στα ριάλιτι, ή τουλάχιστον σε ορισμένα από αυτά, όσο πιο τσακισμένος βγει από τη δοκιμασία των κριτών ένας διαγωνιζόμενος, τόσο πιο επιτυχημένο είναι το παιχνίδι. Και όσο πιο βασανιστικός εμφανίζεται ένας κριτής –όσο περισσότερο προσιδιάζει με τηλεοπτικό ΕΣΑτζή, δηλαδή– τόσο πιο άξιος του
μισθού του αποδεικνύεται για την τηλεθέαση και το κανάλι. Βέβαια, για να προκύψει αυτή η χημεία που συνδυάζει σαδισμό και μαζοχισμό χρειάζεται και η κατάλληλη ψυχοσύνθεση από τον παίκτη, αυτόν που λαχταράει να μπει στη δοκιμασία.

«Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας;»…

   Η καλή μας κυβέρνηση – που είναι και «αριστερή» – τσακώνεται με τη ΝΔ για το ποιος αγαπά περισσότερο τις τράπεζες και το ποιος εγγυάται καλύτερα το εύρυθμον του Χρηματιστηρίου.

    Η καλή μας κυβέρνηση – που είναι και «αριστερή» – ήρθε κι αυτή με το 3ο Μνημόνιο να προσθέσει μια ακόμα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ρευστό και εγγυήσεις.