Ποιος διαλέγει πειθαρχικές διαδικασίες αντί δημοκρατικού διαλόγου;
Η δήλωση του φίλου και συντρόφου Νίκου Μπίστη, σύμφωνα με την οποία όποιος αμφισβητεί τον πρόεδρο του κόμματος θα παραπεμφθεί στα αρμόδια όργανα, δηλαδή στο πειθαρχικό (το οποίο παρεμπιπτόντως δεν υπάρχει στη ΔΗΜΑΡ), μου προκάλεσε εντύπωση.
Αλλά την θεωρώ πολύ κατανοητή για δύο λόγους.
Ο πρώτος είναι διότι ο Νίκος Μπίστης, παρότι μεταρρυθμιστής με βαθιές
αντισταλινικές πεποιθήσεις , ίσως δεν έχει απαλλαχθεί εντελώς από ορισμένα αντανακλαστικά του παλαιότερου πολιτικού του βίου.
Ο δεύτερος είναι ότι γνωρίζει καλά πώς δεν αμφισβητώ κανέναν, αλλά διαφωνώ με την άποψη όσων επιθυμούν να εντάξουν την ΔΗΜ-ΑΡ στην λογική της πολιτικής του κ. ΣΑΜΑΡΑ και να την μετατρέψουν σ ένα κεντρώο κόμμα, σε συνεργασία με το κόμμα του κ. Βενιζέλου η / και με τα απομεινάρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Ο Νίκος Μπίστης είναι ένας επιφανής εκφραστής αυτής της άποψης, την οποία σέβομαι, αλλά στην οποία αντιτίθεμαι κάθετα.
Δυσκολευόμενος προφανώς να σηκώσει την αντιπαράθεση στο επίπεδο των επιχειρημάτων, επιλεγεί να την μεταφέρει σε επίπεδο πειθαρχικών διαδικασιών.
Προσωπικά θα παραμείνω επίμονα και αποκλειστικά στο επίπεδο του διαλόγου βάσει επιχειρημάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου