Είναι εφιαλτικές οι διαστάσεις που προσλαμβάνει πλέον το πρόβλημα των νεόπτωχων στη χώρα μας. Και εφιαλτικότερη η προοπτική που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, προδιαγράφεται για το άμεσο μέλλον, μια και δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα κάτι το οποίο θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση. Δυστυχώς, και για απρόβλεπτο χρονικό διάστημα μόνο επιδείνωση της σημερινής πραγματικότητας μπορούμε να αναμένουμε.
Είναι, μάλιστα, κάτι το πρωτόγνωρο για τη χώρα μας η σύνθεση της κοινωνικής αυτής ομάδας. Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι μέχρι πρότινος ήταν αδύνατο ακόμη και να φανταστούν ότι θα περιέρχονταν στη σημερινή απόλυτη ανέχεια. Κι αυτό είναι που κάνει διπλά δραματική τη θέση τους. Η ζωή τους ξεστράτισε εντελώς αναπάντεχα και δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να αντιδράσουν.
Μοιραία, το μόνο στο οποίο μπορούν να προσβλέπουν είναι η κοινωνική συμπαράσταση. Δυστυχώς, το κράτος αποδεικνύεται και στην περίπτωση αυτή ανίκανο να αντιδράσει αποτελεσματικά. Κραυγαλέα απόδειξη είναι το γεγονός ότι ως χώρα εμφανίζουμε τη μικρότερη από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες απορροφητικότητα σε σχέση με τα κονδύλια του Κοινωνικού Ταμείου. Αρα το βάρος πέφτει στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην Εκκλησία, στους κοινωνικούς φορείς, στις οργανωμένες ομάδες κοινωνικής παρέμβασης και στις μεμονωμένες, αλλά συνεχώς διευρυνόμενες αριθμητικά περιπτώσεις εκδήλωσης κοινωνικής ευαισθησίας. Μόνο τα συσσίτια των δήμων έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα κατά 15%. Και ανάλογη αύξηση παρουσιάζει και η αντίστοιχη δραστηριότητα της Εκκλησίας. Αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι καθημερινά οι ανάγκες μεγαλώνουν. Και σ' αυτές οφείλουμε ως κοινωνία να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο. Σίγουρα δεν μπορούμε να τις καλύψουμε όλες, αλλά αν οι προσπάθειες συντονιστούν και οι σχετικές πρωτοβουλίες ενταχθούν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό είναι βέβαιο ότι το αποτέλεσμα θα αποδειχθεί κατά πολύ θετικότερο.
Ισως, μάλιστα, ένα τέτοιο συντονιστικό όργανο συμπαράστασης στους νεόπτωχους της χώρας μας θα ήταν και σε θέση να κινηθεί αποτελεσματικότερα και να μπορέσει να διεκδικήσει και να εξασφαλίσει και τα κονδύλια που περιμένουν ανείσπρακτα στο Κοινωνικό Ταμείο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
ethnos.gr
Είναι, μάλιστα, κάτι το πρωτόγνωρο για τη χώρα μας η σύνθεση της κοινωνικής αυτής ομάδας. Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι μέχρι πρότινος ήταν αδύνατο ακόμη και να φανταστούν ότι θα περιέρχονταν στη σημερινή απόλυτη ανέχεια. Κι αυτό είναι που κάνει διπλά δραματική τη θέση τους. Η ζωή τους ξεστράτισε εντελώς αναπάντεχα και δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να αντιδράσουν.
Μοιραία, το μόνο στο οποίο μπορούν να προσβλέπουν είναι η κοινωνική συμπαράσταση. Δυστυχώς, το κράτος αποδεικνύεται και στην περίπτωση αυτή ανίκανο να αντιδράσει αποτελεσματικά. Κραυγαλέα απόδειξη είναι το γεγονός ότι ως χώρα εμφανίζουμε τη μικρότερη από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες απορροφητικότητα σε σχέση με τα κονδύλια του Κοινωνικού Ταμείου. Αρα το βάρος πέφτει στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην Εκκλησία, στους κοινωνικούς φορείς, στις οργανωμένες ομάδες κοινωνικής παρέμβασης και στις μεμονωμένες, αλλά συνεχώς διευρυνόμενες αριθμητικά περιπτώσεις εκδήλωσης κοινωνικής ευαισθησίας. Μόνο τα συσσίτια των δήμων έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα κατά 15%. Και ανάλογη αύξηση παρουσιάζει και η αντίστοιχη δραστηριότητα της Εκκλησίας. Αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι καθημερινά οι ανάγκες μεγαλώνουν. Και σ' αυτές οφείλουμε ως κοινωνία να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο. Σίγουρα δεν μπορούμε να τις καλύψουμε όλες, αλλά αν οι προσπάθειες συντονιστούν και οι σχετικές πρωτοβουλίες ενταχθούν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό είναι βέβαιο ότι το αποτέλεσμα θα αποδειχθεί κατά πολύ θετικότερο.
Ισως, μάλιστα, ένα τέτοιο συντονιστικό όργανο συμπαράστασης στους νεόπτωχους της χώρας μας θα ήταν και σε θέση να κινηθεί αποτελεσματικότερα και να μπορέσει να διεκδικήσει και να εξασφαλίσει και τα κονδύλια που περιμένουν ανείσπρακτα στο Κοινωνικό Ταμείο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
ethnos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου