Είμαστε μεσοπόλεμος, σου λέω! Από το Brexit, την καλπάζουσα ακροδεξιά ατζέντα, έως και την επιστροφή Τράμπ....

 

Τόσα φιλιά – μα δίχως χείλη
τόσες αφές – μα δίχως χέρια
τόσοι φρουροί – μα δίχως πύλη
τόσες ειδήσεις – δίχως περιστέρια

Τόσοι αγώνες – δίχως μάχη
τόσες μαγείες – δίχως θάμα

Πέθανε η ποιήτρια και μεταφράστρια Τζένη Μαστοράκη

 Δείτε τις συγκινητικές αναρτήσεις του μεγαλύτερου αδελφού της Νίκου Μαστοράκη

Σε ηλικία 75 ετών πέθανε στις 30 Ιουλίου η Τζένη Μαστοράκη, μέλος της γενιάς του ’70, η οποία έθεσε νέες βάσεις, προσανατολισμούς αλλά και ταυτότητα στην ποίηση του 20ού αιώνα. Ήταν η μικρότερη κατά 8 χρόνια αδελφή του Νίκου Μαστοράκη.

Στην ποίηση πρωτοεμφανίστηκε το 1971 με ποιήματα υπό τον γενικό τίτλο «Το συναξάρι της αγίας νιότης». Ακολούθησαν τέσσερις συλλογές,: «Διόδια» (Κέδρος 1972), «Το σόι» (Κέδρος 1978), «Ιστορίες για τα βαθιά» (Κέδρος 1983) και «Μ’ ένα στεφάνι φως» (Κέδρος 1989), καθώς και ποιήματα εκτός βιβλίων δημοσιευμένα σε διάφορα έντυπα.

Η ιστορία ενός χαρταετού

 Αυτή είναι η ιστορία ενός χαρταετού

που δεν είχα ποτέ.

Μπορεί να έπαιζα στα μάρμαρα του Θησείου που άλλο δεν είχαν

στο μυαλό τους παρά μόνο πώς

–με χρόνια με καιρούς–

θα ξαναγύριζαν στο χώμα

Μπορεί να ήταν δικό μου το σινεμά Κόσμος (μηχανουργείο νομίζω σήμερα)

που έσβησε μια Κυριακή απόγεμα τα φώτα του κι επρόβαλε

το έργο Παπούτσι από τον τόπο σου

'Ενα τραγούδι κινέζικο

 Αεράκι μεταφέρει τα σύννεφα

ψιλόβροχο πέφτει στη γη

Πέφτει πάνω σου και πάνω μου

καλύπτει τα πάντα σαν ποίηση...

Κακοί Έμποροι

Wilhelm Lehmbruck 1917

Κύριε, άνθρωποι απλοί

πουλούσαμε υφάσματα,

(κι η ψυχή μας

είταν το ύφασμα που δεν τ' αγό

ρασε κανείς).

Την τιμή δεν κανονίζαμε απ' την ούγια

η πηγή και τα ρούπια είταν σωστά

τα ρετάλια δεν τα δώσαμε μισο

τιμίς ποτέ: 

 

η αμαρτία μας.

Τι θέλει να πει ο ποιητής

Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο βεβαιώνομαι για την νομοτελειακή αλήθεια απόψεων όπως:

-..ως κρίσιμο χαρακτηριστικό πρόβαλε η στάση του ανθρώπου απέναντι στη ποίηση.

-Η ποίηση δεν μεταφράζεται κι αν αυτό γίνει υπάρχουν απώλειες.

-Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων.Αυτοί που έχουν σχέση με την ποίηση και αυτοί που δεν έχουν.

-Η ποίηση δεν διδάσκεται με κανέναν τρόπο.
Άρα
-Μακριά από φιλολόγους και τα πονήματα αυτών.

«Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ο Καρυωτάκης ήταν λυπημένος σε μια τόσο όμορφη πόλη όπως η Πρέβεζα» Βίκυ Φλέσσα.

Η ευθεία γραμμή θα ΄ναι απάνθρωπη

Η εποχή της σήψης

θα ´ρθει έρποντας

από τις στήλες των εφημερίδων
Οι ερπύστριές της
θα μασήσουν
τις ψυχές μας
από τις οθόνες

Η ποίησή μας

βερνικωμένη
θα λεηλατείται
από Δημοσιογράφους

και Ειδήμονες

Παρδαλές θεωρίες

θα επικαλύπτουν

το φλοιό του Κέδρου

Η ποίηση

όμως
απαρατήρητη
θα διαφεύγει

μέσα

στις αναφορές των χαφιέδων
και στ’ αστυνομικά δελτία
Στα μηχανογραφικά πλοκάμια
της Λερναίας Ύδρας

θα περιμένει

άταφη

το θάνατό της

(Έστω και καθυστερημένα)... Μνήμη Ερνέστο Καρδενάλ (20 Ιαν. 1925 – 1 Μαρ. 2020): Το Κινητό — Παγκόσμια ημέρα ποίησης και νύχτα παγκόσμιας εξαθλίωσης

Ερνέστο Καρδενάλ (Ernesto Cardenal Martínez)
(Νικαράγουα, 20 Ιαν. 1925, Γρανάδα – 1 Μαρ. 2020, Μανάγκουα)
Photo: Juan-Aldabaldetrecu / Getty-Images / El País

Το Κινητό

Ερνέστο Καρδενάλ

Μιλάς στο κινητό σου
και μιλάς και μιλάς
και γελάς στο κινητό σου
κι ούτε που ξέρεις πώς φτιάχτηκε
κι ούτε πώς λειτουργεί
μα δεν πειράζει

            το σοβαρό είναι ότι δεν ξέρεις            όπως ούτε κι εγώ το ήξερα            πως πεθαίνουν πολλοί στο Κονγκό

                        χιλιάδες και χιλιάδες                        γι’ αυτό το κινητό                        πεθαίνουν στο Κονγκό

Ξυπόλυτος τους έμαθες τους δρόμους

Με μια πυξίδα

πέτρινη βαδίζεις

δρόμους γυάλινους

Στα μάτια μας θ’ ανθίσουν φεγγάρια

Απολέπιση

ελπίδας και μια τριχιά

από φώσφορο

Πού κρύφτηκαν οι λέξεις; (στις τσέπες του μυαλού μου)

Αθέατες πλευρές της Κικής Δημουλά και του υπερεκτιμημένου, μονότονου, επαναλαμβανόμενου έργου της.

Πηγή: Θανάσης Τσιριγιώτης – Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης

Η κριτική σ’ έναν λογοτέχνη που ασχολείται φανερά με τα κοινά πράγματα και την πολιτική  είναι «εύκολη» και πάντως δεν είσαι αναγκασμένος να μπεις στο λαβύρινθο των προσωπικών γούστων.

"...κι ελέγαν δια πολιτικές το ποιός και ποιά γαμήθην"

Ο Στέφανος Σαχλίκης  αν και είναι ένας άσωτος υιός στην βενετοκρατούμενη μεσαιωνική Κρήτη, μας άφησε τα πολλαπλώς σημαντικά κείμενα/ποιήματα του.

Αφάνταστα τολμηρός και αθυρόστομος αποτελεί μοναδική περίπτωση και πρωτοπορία όχι μόνο για την ελληνική γραμματεία-είναι ο πρώτος που χρησιμοποιεί ομοιοκαταληξία- αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μέχρι πρόσφατα τον τοποθετούσαν τον 15ο αιώνα,σήμερα όχι μόνο έχει αποδειχθεί ότι έζησε περίπου το διάστημα 1331/2-1392 αλλά και από βενετικά αρχεία έχουν ταυτιστεί ως πραγματικά τα πρόσωπα που αναφέρονται.

Η βασανισμένη του ψυχή στο ακριβό του ερημητήριο

• ..ήμουν με τον Δελβινιώτη και με τον Γρασσέττη και ο ιδρώτας έσταζε από πάνω μου και φώναζα σαν δαιμονισμένος για τη γλώσσα...

• Δε θα μπορέσω να έρθω,δε θα μπορέσω.Πρέπει να καθίσω συντροφιά με τις ονειροφαντασιές μου, τουλάχιστο για σήμερα και αύριο και ύστερα.

• Εγώ βρίσκομαι εδώ μόνος,ολομόναχος και γι' αυτό καταευχαριστημένος.

Πέθανε ο Νάνος Βαλαωρίτης

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Facebook ο ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης, Ντίνος Σιώτης.

Στην ανάρτησή του έγραψε:

«Χθες βράδυ χάσαμε τον Νάνο, τον Νάνο τον Βαλαωρίτη, τον Νάνο όλων μας, τον Νάνο που σημάδεψε όσο λίγοι , με τις πολλές του ιδιότητες, τα ελληνικά γράμματα. Έφυγε πλήρης ποίησης και ημερών στα 98 του χρόνια, αφού έζησε μια πλούσια σε πολλά αγαθά ζωή. Γενναίος, αιρετικός, απρόβλεπτος, όπως αρμόζει στους γνήσιους σουρεαλιστές, άφησε τα ίχνη του να τα ακολουθούμε όσο μπορούμε.»

Ρόκε Δάλτον: Κατηγορώ την ατομική ιδιοκτησία ─ 5+1 ποιήματα ─ Η ζωή του, το έργο του, η δολοφονία του ─ 3 κείμενα του Εδουάρδο Γκαλεάνο (Αφιέρωμα Β΄)

«…η βία δεν [θα] είναι μόνο η μαμή της ιστορίας
αλλά και η μάνα του νεογέννητου λαού» (Ρ. Δ.)

  Μπάμπης Ζαφειράτος / Μποτίλια Στον Άνεμο

Μιλήσαμε πολύ για πολιτική και είστε γνωστός κατά κύριο λόγο ως ποιητής, τι δουλειά έχει ένας ποιητής με όλ’ αυτά; Ή, πώς αντιλαμβάνεστε την ποίηση;

Ο Πλάτωνας έδιωξε τους ποιητές απ’ τον κόσμο του: ο Λένιν, όχι. Δεν πιστεύω ότι οι ποιητές είμαστε ιδιαίτεροι άνθρωποι, εκείνες οι καταπληκτικές υπάρξεις που πλανιούνται πάνω απ’ την ταξική πάλη. Οι μεγάλοι ποιητές που πέρασαν απ’ τον κόσμο ήταν άτομα αφοσιωμένα στην ανθρώπινη υπόθεση και, ως εκ τούτου, στις κοινωνικές τους καταβολές. Εμείς, που προερχόμαστε απ’ αυτούς τους καταπιεσμένους λαούς, τους φιμωμένους, τους για χρόνια εξευτελισμένους, τους αγνοημένους, έχουμε ακέραια την ηθική και πολιτική υποχρέωση, να αρθρώσουμε τη φωνή των λαών μας.

Αρκεί η ποίηση;

Όχι, σύντροφε: οφείλεις να στρατευτείς.

Μια ποιήτρια με πολύ μαύρο στους στίχους της

Κατερίνα Γκαράνη 

Η Ανθούλα Βαφοπούλου-Σταθοπούλου ήταν μια Θεσσαλονικιά ποιήτρια με πολύ μαύρο στους στίχους της ειδικά από την στιγμή που η φυματίωση την "χτύπησε" και ήξερε ότι το τέλος ήταν κοντά. 

Το 1935 στα 27 της χρόνια πέθανε αφήνοντας πίσω ποιήματα και θεατρικά τα οποία σε ένα τόμο τα συγκέντρωσε ο άντρας της και εκδόθηκε με τον τίτλο "Έργα", τον οποίο προλόγισε ο Γρηγόρης Ξενόπουλος. 

Το 2004 ο ποιητής Μάρκος Μέσκος ανακαλύπτει κάτι μέσα σε αυτόν τον τόμο, ένα τετράστιχο της ποιήτριας γραμμένο το 1933 και δημοσιεύει στην εφημερίδα "Αυγή" ένα άρθρο στο οποίο σημειώνει: 

Αφιερωμένο στους ουτιδανούς του ΣΥΡΙΖΑ: Από την πρόκληση του γλωσσικού αφοπλισμού στο γλωσσικό αφοπλισμό της πρόκλησης

                                                      Ο άνεργος ποιητής

Σπασμένες κούκλες

να χάσκουν άδειο χώρο

στους δρόμους της βομβαρδισμένης Πολιτείας

στο νεκροτομείο τις κόβουν και τις ράβουν

Οι λέξεις

Και

φαντάροι με γδαρμένα μυαλά

π’ ανοίγουν τον ιβίσκο του θανάτου στο κρανίο τους

μουχλιασμένα χαράματα στα φυλάκια εξορίας

Οι στίχοι

Αυτόν τον Αιώνα

http://odofragma-skas.blogspot.gr/p/kost2.html

Πέθανε ο Μάρκος Μέσκος, ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς ποιητές

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών, ύστερα από μακροχρόνια πάλη με τον καρκίνο, ο Μάρκος Μέσκος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεταπολεμικής ποίησης.

Ο Μ. Μέσκος γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1935, όπου και έκανε τις γυμνασιακές του σπουδές. Αποφοίτησε από το Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Σχολής Δοξιάδη Αθηνών το 1968. Εργάστηκε ως γραφίστας σε αρκετά διαφημιστικά γραφεία, όπως και ως επιμελητής εκδόσεων. Συνεργάστηκε με ποιήματα, μελέτες και πεζογραφήματα σε πολλά περιοδικά. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Από το 1981 ήταν εγκατεστημένος στη Θεσσαλονίκη.

η εξουσία θα στήνει πάντα μνημεία στα πολυτεχνεία του χθες και πολυβόλα στις εξεγέρσεις του σήμερα

"Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Ο Αλεξάντρ Μπλοκ και «Οι Δώδεκα»

Του Θαν άση Γιούνη

Στα σαράντα χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης, ο Γιάννης Ρίτσος μετέφρασε τους Δώδεκα του Αλεξάντρ Μπλοκ, πρώτα για το αφιέρωμα της Επιθεώρησης Τέχνης κι έπειτα σε αυτόνομη έκδοση. Το Φεβρουάριο του 1958, λοιπόν, αντιμετώπισε δίωξη μαζί με τον Μάρκο Αυγέρη και το Νικηφόρο Βρεττάκο για το αφιέρωμα στην Οκτωβριανή Επανάσταση: το «έγκλημα» που του καταλογίστηκε ήταν η απόδοση των Δώδεκα στα ελληνικά. Οι κατηγορούμενοι απαλλάχτηκαν τελικά με βούλευμα, τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, κι αφού προηγήθηκε έντονη διαμαρτυρία της Εθνικής Εταιρείας Συγγραφέων της Γαλλίας προς την ελληνική κυβέρνηση υπέρ του Ρίτσου.

Νικολάς Γκιγιέν: West Indies Ltd. - Γουαδελούπη Δ. Ι. ─ Μια κριτική παρουσίαση - Σημειώσεις

Κι αλήθεια, αυτός ο λαός είναι πειθήνιος ακόμα. / Ωστόσο, μια μέρα στο χώμα / παύει να σκύβει· / με τα ροζιασμένα του χέρια τα πάντα συντρίβει. / Σαν εκείνα τα δέντρα, που όντας φυτεμένα στην πόλη την γκρίζα / πεζοδρόμιο ολόκληρο ξηλώνουν μοναχά με μια ρίζα.

*

Νικολάς Γκιγιέν (Καμαγουέι, 10 Ιουλίου 1902 – Αβάνα, 16 Ιουλίου 1989). Oεθνικός ποιητής της Κούβας, η μουλάτα ψυχή της και η ταξική της συνείδηση.