Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΔΟΥ*
Το παρακάτω άρθρο (απόσπασμα) γράφτηκε από τον Λένιν στις 8 Ιούνη του 1913 και δημοσιεύτηκε μια εβδομάδα μετά στην Πράβντα, με την υπογραφή "Β."
«…..Πολιτισμός, ελευθερία, φτήνια προϊόντων, αναζωογόνηση του εμπορίου, όλα για το λαό! Μόλις δείτε την αγγελία: "εταιρία λαϊκών διαμερισμάτων" θα ξέρετε ότι το υπόγειο είτε η σοφίτα θα είναι φτηνά και κάτω από ιατρική περίθαλψη: για να πεθάνεις, φυσικά δεν θα πεθάνεις, αλλά από φυματίωση θα αρρωστήσεις.
Μόλις δείτε την επιγραφή: "λαϊκό εστιατόριο" μπείτε μέσα άφοβα. Θα έχει φτηνό βρασμένο κρέας που πέρασε με έλεγχο από το σφαγείο και κρέας που πέρασε χωρίς έλεγχο από το σφαγείο.
Μόλις δείτε την επιγραφή: "λαϊκό εστιατόριο" μπείτε μέσα άφοβα. Θα έχει φτηνό βρασμένο κρέας που πέρασε με έλεγχο από το σφαγείο και κρέας που πέρασε χωρίς έλεγχο από το σφαγείο.
Μόλις δείτε την επιγραφή: "λαϊκή βιβλιοθήκη", μπορείτε να πανηγυρίζετε. Θα βρείτε εκεί φτηνή, ή και δωρεάν μπροσούρα, που εκδόθηκε από την Ένωση του Ρώσικου λαού ή από την πανρώσικη λέσχη των εθνικιστών κάτω από την ιατρική επίβλεψη της πνευματικής λογοκρισίας.
Λένε πως γρήγορα θ΄ ανοίξουν «φράιμπανκ» για «λαϊκό» ψωμί ….. από χόρτο, ακίνδυνο, βρασμένο, κατασκευασμένο κάτω από κτηνιατρική, συγγνώμη, από ιατρική επίβλεψη ήθελα να πω.
Πολιτισμός, ελευθερία, φτήνια προϊόντων, όλα για το λαό! Και ο πληθυσμός θα αρχίσει όλο και περισσότερο να ενδιαφέρεται από δυο πλευρές: οι πλούσιοι να είναι το κρέας τους υγιεινό και η φτωχολογιά να έχει το "φράιμπανκ" με το σχετικά-κατάλληλο κρέας….».
Το παραπάνω απόσπασμα από το άρθρο του Λένιν στην Πράβντα είναι τόσο αποκαλυπτικό, τόσο επίκαιρο και τόσο διαχρονικό, όσο διαχρονική είναι και η αδηφάγα προσπάθεια του κεφαλαίου για όλο και μεγαλύτερο κέρδος, με αδιαφορία για τις επιπτώσεις του στον άνθρωπο και στη φύση, αρκεί, στοιχειωδώς, να αναπαράγεται η εργατική δύναμη, φθηνή και υποτελής.
Έτσι, μετά το σοκ της χρεωκοπίας, τον αδιάκοπο βομβαρδισμό (χειρότερο και από τις βόμβες ουρανίου) με μέτρα λιτότητας και κατεδάφισης των εργασιακών σχέσεων και των κοινωνικών παροχών, το ξεπούλημα στα αδιάθετα της παγκόσμιας λαϊκής αγοράς όλων των «ασημικών» της χώρας μας, ήρθε και η «μέριμνα» της κυβερνητικής συμμορίας, για όσους πέταξαν στον καιάδα της φτώχειας και της υστέρησης.
Ενεργοποιήθηκε από 1/9 παλαιότερη διάταξη με την οποία «επιτρέπεται η διάθεση τροφίμων περασμένης χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας», πλην όσων προσδιορίζονται από την κείμενη νομοθεσία ως ευαλλοίωτα, με τον όρο ότι αυτά θα πωλούνται σαφώς διαχωρισμένα από τα άλλα τρόφιμα, και σε πινακίδα που θα αναρτάται σε αυτά, θα αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα η φράση ΤΡΟΦΙΜΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ.
Τρόφιμα λοιπόν «περασμένης διατηρησιμότητας».
Ξαφνικά, όλα τα εις –ότητα- επινοήθηκαν και επιβλήθηκαν στο καθημερινό λεξιλόγιό μας από τους κυβερνώντες, όπως διαθεσιμ-ότητα, απασχολησιμ-ότητα, κινητικ-ότητα κτλ. προσπαθώντας να εμπεδώσουν στη συνείδησή μας κάτι το μη σταθερό, το ρευστό, αλλά και σύγχρονο, που δεν επιβαρύνεται με παλιές, ενοχοποιημένες (από το σύστημα) αρχές και αξίες, όπως η λέξη εργασία αντί για απασχολησιμότητα, σταθερή και ασφαλής εργασία αντί για κινητικότητα κτλ.
Έτσι λοιπόν και η διατηρησιμότητα έρχεται να αντικαταστήσει τη λογική της ασφαλούς, υγιεινής, και με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά τροφής, απαραίτητης για την υγιή διαβίωση και αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους. Για να θυμηθούμε αυτό που έλεγε ο Ιπποκράτης: «η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου», πιστεύοντας πως η διατροφή μας είναι θεμέλιος λίθος για την υγεία μας.
Η πεπερασμένη διατηρησιμότητα έρχεται κατόπιν εντολής, φυσικά από την Ε.Ε. Με βάση το από 19/1/2012 ψήφισμα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί την Ε. Επιτροπή «να εξετάσει και να προωθήσει μέτρα που αποσκοπούν στη μείωση της σπατάλης τροφίμων στα πρώτα στάδια της τροφικής αλυσίδας, όπως για παράδειγμα την επισήμανση με διπλή ημερομηνία λήξης («πώληση έως» και «ανάλωση έως») και την πώληση με έκπτωση προϊόντων με κοντινή ημερομηνία λήξης ή με ελαττώματα».
Προφανώς, το ελληνικό κεφάλαιο δεν περίμενε την Ε.Ε., γι αυτό η σχετική διάταξη υπάρχει στο νομικό πλαίσιό μας από το 1985. Απλούστατα, ενεργοποιείται τώρα, στη δίνη της οικονομικής κρίσης, με το ενάμιση εκατομμύριο ανέργους, με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να βλέπουν την πόρτα της απόλυσης, με τη φτώχεια και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού να έχουν φθάσει σε επικίνδυνα σημεία, ακριβώς επειδή τώρα είναι πιο εύκολο να περάσει αυτή η ρύθμιση, αφού «πατάει» στην πιεστική ανάγκη του άνεργου να ταίσει το παιδί του, του συνταξιούχου να φάει ένα γιαούρτι, του απολυμένου να γεμίσει το στομάχι του όπως-όπως….
Εδώ αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά η βαρβαρότητα του καπιταλισμού, η στυγνότητα του συστήματος. Εκμεταλλεύεται ακόμη και τη φτώχεια και την εξαθλίωση που το ίδιο δημιούργησε. Γιατί, προφανώς, οι βιομηχανίες τροφίμων θα πουλούν πολύ περισσότερα προϊόντα (1% των προϊόντων, αξίας μερικών δις, επιστρέφονται ετησίως με επιβάρυνση των βιομηχάνων), τα σούπερ-μάρκετ δεν θα πετούν πια τρόφιμα αφού θα πουλιούνται όλα, αρκεί να είναι στα ειδικά ράφια και φθηνότερα, θα μειωθεί το κόστος διαχείρισης των ληγμένων τροφίμων, θα θωρακίζει δηλαδή το κεφάλαιο τα κέρδη του σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Τραγελαφικό είναι το επιχείρημα της Ε.Ε., ότι δηλαδή η διάταξη αυτή «αποσκοπεί στη μείωση της σπατάλης τροφίμων», όταν η ίδια η Ε.Ε., σε άλλες εποχές, έστελνε εκατομμύρια τόνους αγροτικών προϊόντων στις χωματερές (ροδάκινα, πορτοκάλια κτλ.), όταν το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, σε άλλες εποχές, ωθούσε στην υπερκατανάλωση ως μέσον ανάπτυξης της κερδοφορίας του.
Ένα βασικό επίσης επιχείρημα είναι πως, στις σημερινές συνθήκες, αντί να πεινάσουν όσοι περιέπεσαν σε κατάσταση φτώχειας, καλύτερα να τρώνε φθηνές τροφές, και ας μην είναι τόσο θρεπτικές, αφού –κατά τη δήλωσή τους- δεν είναι επικίνδυνες. Η απόλυτη κυνικότητα αυτών που ευθύνονται για την οικονομική κρίση και τις συνέπειές της, και παράλληλα, η προσπάθεια εθισμού της κοινωνίας στη διαχείριση της φτώχειας της, την ώρα που αυτοί εξασφαλίζουν τα κέρδη τους.
Βέβαια, για τις επιπτώσεις αυτών των τροφών στον ανθρώπινο οργανισμό, ειδικά για όσους έχουν χρόνιες παθήσεις, δε μπορεί κανείς να απαντήσει με βεβαιότητα, αφού δεν υπάρχουν (φρόντισαν γι αυτό) σχετικές επιστημονικές μελέτες.
Παραθέτω δύο ερωτήματα και τις απαντήσεις από το σχετικό δελτίο τύπου της ΕΚΠΟΙΖΩ:
- 1. Πόσο επικίνδυνα για την υγεία είναι τα μη ευαλλοίωτα τρόφιμα που έχουν λήξει;
Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι τα συγκεκριμένα τρόφιμα είναι ασφαλή για κατανάλωση (τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα που προτείνεται στη νομοθεσία) τόσο από μικροβιολογική άποψη (λόγω του χαμηλού ποσοστού υγρασίας) όσο και από χημική.
Στην πραγματικότητα, αυτή την στιγμή, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν υπάρχουν συστηματοποιημένες μελέτες για τις αλλαγές που υφίστανται, με την πάροδο του χρόνου, τα μη ευαλλοίωτα τρόφιμα. Και όπως είναι ευνόητο, δεν μπορεί να υπάρχουν ούτε μελέτες για τις πιθανές επιδράσεις των αλλαγών αυτών στην ανθρώπινη υγεία.
- 2. Τα μη ευαλλοίωτα τρόφιμα που έχουν λήξει είναι το ίδιο θρεπτικά, όπως ήταν πριν την λήξη τους;
Δεν υπήρξε σαφής αρνητική ή θετική απάντηση, γεγονός που εξηγείται από το ότι δεν έχουν μελετηθεί επιστημονικά οι βαθμιαίες αλλαγές που υφίστανται αυτά τα τρόφιμα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί κάποιος να ισχυριστεί τεκμηριωμένα το ένα ή το άλλο ενδεχόμενο.
Αν όμως η επιστήμη δεν μπορεί να μας απαντήσει υπεύθυνα, η μακραίωνη ανθρώπινη εμπειρία έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι “όσο πιο φρέσκο είναι ένα τρόφιμο τόσο πιο θρεπτικό είναι”, καθώς και στην πρακτική του να μην καταναλώνονται τρόφιμα πολυχρονισμένα.
Υποθέτουμε ότι βασικό ρόλο στην αντίληψη και πρακτική αυτή έχουν παίξει οι ανθρώπινες αισθήσεις(γεύση, όσφρηση, όραση, αφή) που αποτελούν το πιο ευαίσθητο ‘εργαλείο’ για την αποδοχή ή απόρριψη ενός τροφίμου.
Στα πλαίσια της απελευθερωμένης αγοράς η υγεία μας εναποτίθεται πλέον στην «καλή θέληση» των κεφαλαιοκρατών, αφού, με βάση τη νομοθεσία της Ε.Ε., οι ίδιες οι πολυεθνικές καθορίζουν τις μεθόδους επεξεργασίας που εφαρμόζουν στα τρόφιμα και στα ποτά, τα πρόσθετα που χρησιμοποιούν, καθώς και τη διατηρησιμότητά τους, εφαρμόζοντας σύστημα αυτοελέγχου (HACCP)!!!
Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες δεκαετίες τα διατροφικά σκάνδαλα σε χώρες της Ε.Ε. μπήκαν ορμητικά στην καθημερινότητά μας. Στην Ε.Ε. των «κοινωνικών κεκτημένων» μας έχουν ταίσει τρελές αγελάδες, κρέατα αλόγων για μοσχαρίσια, τρόφιμα με διοξίνες, κοτόπουλα με ορμόνες, γενετικά τροποποιημένα προϊόντα και πλήθος άλλων επικίνδυνων τροφών (για όσα διατροφικά σκάνδαλα είδαν το φως της δημοσιότητας).
Ούτε φυσικά είναι τυχαίο ότι αυτή η διάταξη έρχεται σε συνέχεια της αποδυνάμωσης των κρατικών μηχανισμών για τον έλεγχο των τροφίμων, της υποστελέχωσης των ελεγκτικών υπηρεσιών, των απολύσεων εξειδικευμένων στους σχετικούς ελέγχους δημοσίων υπαλλήλων με αξιόλογη υπηρεσιακή κατάρτιση και εμπειρία.
Αν πραγματικά υπήρχε πρόθεση της κυβέρνησης να μην πεινάσουν τα εκατομμύρια των φτωχών στη χώρα μας, πρώτα και κύρια θα σταματούσε να πληρώνει το δημόσιο χρέος (που έχει καταντήσει σαν τη Λερναία Ύδρα) στους τοκογλύφους, προχωρώντας σε μονομερή παύση πληρωμών, θα καταργούσε τα Μνημόνια και θα εφάρμοζε μια άλλη, φιλολαϊκή πολιτική επιμερίζοντας επιτέλους τα βάρη αναλογικά σε έχοντες και μη έχοντες κτλ. κτλ., και φυσικά, πρώτα απ όλα, θα καταργούσε το ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης, ώστε να έχουν δυνατότητα πρόσβασης τα φτωχά στρώματα ή θα επέτρεπε την πώληση των μη ευαλλοίωτων προϊόντων αρκετά πριν από τη λήξη τους σε τιμή στο 40% ή και 50% της αρχικής τους.
Αλλά αυτά δε θέλει να τα κάνει μια κυβέρνηση που έχει ως πολιτική επιλογή της την προάσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Γι αυτό και επείγει η ανατροπή της και η ανάδειξη μέσα από ένα ισχυρό κοινωνικό-εργατικό κίνημα κυβέρνησης της αριστεράς.
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Είναι ήδη γνωστό ότι απ΄ όπου «πέρασε» το ΔΝΤ θέρισαν οι αρρώστιες και αυξήθηκε η θνησιμότητα. Καθόλου τυχαία λοιπόν, τα λεγόμενα funds, ήδη από το 2010 έβγαλαν παράγωγα με τα οποία στοιχημάτιζαν στη μείωση του προσδόκιμου χρόνου ζωής στην Ελλάδα.
Πόσο ακόμη θα τους επιτρέπουμε να τζογάρουν στις ζωές μας;
*Η Χριστίνα Σουλτανίδου είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ
Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου