Τα λεφτά δεν παίρνουν την ευτυχία

 

“Αγαπητή tsaousa
η οικονομική κρίση θα διαλύσει το γάμο μου.
Ζητώ τη συμβουλή σου γιατί έχω περάσει τα 35 και πού θα βρω άλλο μαλάκα να με πάρει.

Την πεθερά μου και το μπαστούνι της, τους είδα πρώτη και τελευταία φορά στο γάμο μας.

Έκτοτε, χεστήκαμε δυο-τρεις φορές στο τηλέφωνο που έπαιρνε και ζητούσε το γιο της, σε στυλ "δως μου τον Κώστα" -ούτε γεια ούτε μαγιά- και πότε της έλεγα "λάθος κάνετε", ή "πέθανε" και της το ‘κλεινα.

Ώσπου μια μέρα τόλμησε να μου την πει και την αρχίζω στα μπινελίκια: "Μωρή κλινάμαξα, άμα θέλεις τον γιόκα σου να τον παίρνεις στο κινητό, παλιομαούνα με το κεφάλι πάπιας στο μπαστούνι, που κρίμα στην πάπια, κρίμα και στο μπαστούνι, ψαροκασέλα ξεμεντεσωμένη, αν ξανατηλεφωνήσεις εδώ, θα σου κάνω βουντού να γίνεις κομοδίνο".

Η απάντηση της; "Τουτ, τουτ…"

Το ‘κλεισε κι εγώ γονάτισα στα τέσσερα και προσευχόμουν να της έρθει το "τετέλεσται" μπας και κληρονομήσουμε τίποτα, γιατί τα κρατάει όλα στο όνομα της μέχρι να πεθάνει και τα θέλει ο κώλος της.

Την πρήζει ο Κώστας να του δώσει το εξοχικό στον Κάλαμο.
-Δως μου ρε μάνα το σπίτι να το πουλήσω να πάρω ένα που βρήκαμε εδώ στην Αθήνα και δε μου βγαίνουν τα λεφτά.

-Τι λες καλέ; Και πού θα κάνω τα μπάνια μου το καλοκαίρι;

-Αφού δεν πάτε πια ρε μάνα, ο μπαμπάς δεν βλέπει να οδηγήσει, ξεχνάς που την άλλη φορά φύγατε για Κάλαμο και βρεθήκατε Καμένα Βούρλα;

-Άσχημα ήταν στα Καμένα Βούρλα; Μια χαρά έκανα τα μπάνια μου κι ο πατέρας σου οδηγεί άψογα.

-Ξέχασες που φρενάρισε στα καλά καθούμενα, στούκαρε μια μηχανή πάνω σας και σηκώθηκε ο σακατεμένος να τον πλακώσει στο ξύλο;

-Ναι, αλλά δεν τον πλάκωσε. Του έκανα νόημα ότι είναι τρελός και τον λυπήθηκε. Τον Κάλαμο ξέχνα τον.

-Τότε δως μου να πουλήσω το διαμέρισμα στου Γκύζη.

-Πας καλά; Αυτό το σπίτι έχει συναισθηματική αξία για μένα.

-Γιατί;

-Ο θείος μου ο Αρίστος δε μου το άφησε όταν πέθανε;

-Ναι και απορώ, γιατί δεν πάτησες ποτέ σου να τον δεις.

-Γι αυτό είμαι συναισθηματικά δεμένη με το σπίτι. Εγώ τον είχα ξεγράψει κι ο θείος μ΄ αγαπούσε. Άντε, μη μου το θυμίζεις τώρα, γιατί με πνίγουν οι τύψεις και μυρμηγκιάζει το χέρι μου. Ζήτα ό,τι άλλο θες.

-Το σπίτι στη Μάνη με τα ελαιόδεντρα. Θα πιάσει καλή τιμή.

-Και πού θα μένουν οι εργάτες όταν μαζεύουν τις ελιές;

-Αφού θα πουλήσω και τις ελιές μαζί.

-Θα πουλήσεις τις ελιές παιδί μου και θα αφήσεις τη μάνα σου χωρίς λάδι; Γρια γυναίκα να πέσω στα εμφιαλωμένα; …Άκου το σπίτι στη Μάνη... Ξέχνα το. Άμα πεθάνω.

Όχι "όταν πεθάνω", "άμα πεθάνω".

Τέτοια του λέει η παλιοπετούγια και κάθε μέρα ξυπνάω με την ελπίδα ότι θα χτυπήσει το τηλέφωνο για τα χαρμόσυνα νέα:«Σήμερον και ώραν τρεις, στο Πρώτο Νεκροταφείο…»

Παντρεύτηκα έναν άντρα με μεγάλη περιουσία και μένουμε στο νοίκι επειδή η μάνα του τον έχει κάνει κληρονόμο μετά θάνατον.

Τον βάζεις ή δεν τον βάζεις τον πληρωμένο δολοφόνο να την πατήσει με μηχανάκι την ώρα που πάει στο Φαρμακείο για έμπλαστρα;

Σπίτια, οικόπεδα, μαγαζιά και δεν δίνει του γιου της ούτε το νοίκι.
Τι τα κάνει τόσα λεφτά η κωλόγρια; Στο φαρμακείο τα τρώει όλα;
Να μπανίζω εγώ τη μπότα την Prada και να με πιάνει ζαλάδα που δεν μπορώ να την αγοράσω;

Ένας απλός καθηγητής Πανεπιστημίου είναι ο άντρας μου, τι να κάνουμε με τρεις χιλιάδες το μήνα;
Αν ήξερα τι θα περάσω, θα έπαιρνα τον Χρήστο που ναι μεν δεν έχει μια, αλλά πηδάει ωραία.
Δε θα παιρνα το λαπά που πήρα.

Χώρια που άφησα και τη δουλειά μου.
Είπα, ευκαιρία είναι τώρα που παντρεύτηκα να ασχοληθώ σοβαρά με τα χόμπι μου.
Θα με στηρίξει ο άντρας μου.
Θα πουλήσει και κάνα-δυο διαμερίσματα να πάρουμε μεζονέτα, θα πουλήσει κάνα μαγαζί να αλλάξω το αυτοκίνητο μου με τζιπ, να επιπλώσουμε, να κάνουμε, να ράνουμε.

Σκατά.
Παπλωματοθήκη θέλω να αγοράσω και το σκέφτομαι.
Και μας έκατσε και η κρίση από πάνω.
Τι θα γίνω;

Αει στο διάολο με τη μαλακισμένη την κωλόγρια.
Αυτή φταίει και για την κρίση.
Δεν κινεί το χρήμα.
Ολόκληρη Αμερική ψήφισε μαύρο πρόεδρο για να τη βγάλει από την κρίση και θα τον φάνε στη μάπα επειδή φέρνει εμπόδια η πεθερά μου.

Άντε να περιμένουμε, εγώ, η Αμερική, η Ευρώπη και η Ασία να τα τινάξει η μαλάκω, να κάνουμε τα σαράντα, να πάρει την περιουσία ο Κώστας στα χέρια του, να βάλουμε πωλητήρια, να πουλήσουμε και να αρχίσει να κινείται το χρήμα.
Κι αμφιβάλλω αν θα πουληθεί τίποτα.
Μπλόκαρε το χρήμα η βρωμόγρια σαν το σκατό στον κώλο του δυσκοίλιου.

Βρίσκομαι σε απόγνωση.
Ή θα σκοτώσω την κωλόγρια, ή θα χωρίσω.
Τι να κάνω;

Με αγάπη Μαρίνα»

Απάντηση: ‘Ελα ρε συ Μαρίνα που θα σκοτώσεις γριά γυναίκα. Χώρισε και δώσε στον άντρα σου το email μου.

tsaousa