http://gr.contrainfo.espiv.net/2012/01/19/song-of-the-lumpenproletariat/
Θυμάμαι τους δασκάλους στο σχολείο να μου μαθαίνουν να κάθομαι σωστά,
δεν τα κατάφεραν όμως, αφού ’μαι αλητάκι με πείσμα και πολύ τσαμπουκά.
Με παίδευαν, με φίμωναν και με πίεζαν να πάρω τη γελοία τους κοψιά,
είμαι ένα βρόμικο αδέσποτο, για κανονισμούς δε δίνω δεκάρα καμιά.
Αηδίασα με τη χρυσή τους φυλακή, ρίσκαρα τα πάντα και ξέφυγα από ’κεί,
κατέληξα στο δρόμο, το καλύτερο σχολειό, που σου μαθαίνει τη ζωή.
Ανήκω στο λούμπεν προλεταριάτο, και το περηφανεύομαι πολύ,
στο λούμπεν προλεταριάτο, για δασκάλους δε μου καίγεται καρφί.
Ανακάλυψα τα μυστικά του δρόμου κι έκανα φιλαράκια σε πολλές στιγμές,
ζώντας τις χαρές μιας ελεύθερης ζωής, δίχως νόρμες, στολές κι απειλές.
Ένα χειμώνα σπάσαμε τις κλειδαριές ενός ωραίου παρατημένου σπιτιού,
και τώρα μοιράζομαι ένα δωμάτιο με τη συντροφιά του Νικόλα κι ενός ποντικού.
Δεν έχουμε τρεχούμενο νερό ούτε ρεύμα, μα απαλλοτριώνουμε μπόλικο ψωμί.
Κοπιάστε απόψε, γιατί έχουμε ένα θρυλικό συμπόσιο, μια λούμπεν γιορτή.
Ανήκουμε στο λούμπεν προλεταριάτο, και γουστάρουμε πολύ,
στο λούμπεν προλεταριάτο, κι είμαστε για τον Μαρξ απειλή.
πηγή . Contra Info
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου