Χρόνια σου πολλά Βασιλάκη (Εφραίμ). Συνέχεια 2

Θυμάμαι, τα πρώτα – πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν μια γενιά ανάσανε…

μια έξυπνη αλλά ευκολόπιστη γενιά…

μια γενιά μετά από σοκ!

Μετά από τα στρατιωτικά κουρέματα, τις παρλαπίπες περί πατρίδος, την ελληνική εμετική εκδοχή της ποπ, την λογοκρισία του μαρκαδόρου, τους παπάδες, τους μπαμπάδες και τους καθηγητάδες που μας αλάφιαζαν: «Πειθαρχία»! … και μετά από πολλά τέτοια … το ξεπούλημα της Κύπρου… οι «ηγέτες της πατρίδος» ως προδότες σαν τα τρομαγμένα ποντίκια στο κλουβί …κανείς τους δεν είχε τ΄ αρχίδια να σώσει την τιμή του …ποιά τιμή; την ήδη ξεπουλημένη; … με τον εφηβικό της κόσμο συντρίμμια … αυτή η γενιά διένυσε 50 χρόνια μέσα σε λίγους μήνες… τι ροκ, τι Μάης 68, τι «δε γαμιέσαι ν’ ασπρίσεις» … και άλλα τέτοια!  

Αυτή η γενιά, λοιπόν … εμείς, η γενιά της μεταπολίτευσης… απελευθερωμένη αλλά μπερδεμένη… ως φυσικό σχεδόν επακόλουθο… προσχώρησε στ’ αντίπαλο δέος! 
Στην αριστερά!

Ήταν η μοίρα αυτής της γενιάς να τρέξει με χίλια! Τα πόδια μας … των περισσοτέρων … εξείχαν απ’ τ’ αριστερό … πάπλωμα. Σ’ ελάχιστο χρόνο περνούσαμε από τη μια τάση στην άλλη … από τη μια Οργάνωση στην άλλη… μασούσαμε και φτύναμε με απίστευτη ευκολία. Αρκετοί συναντηθήκαμε, τακιμιάσαμε, ερωτευτήκαμε, βριστήκαμε, πλακωθήκαμε στο ξύλο, δεθήκαμε, ξεδεθήκαμε, πουλήσαμε και πουληθήκαμε στην επαναστατική αριστερά, στην αντιεραρχική αριστερά, στο αντιεξουσιαστικό κίνημα …Όλοι όμως φέρναμε… και συνεχίζουμε να φέρνουμε …παρά τις τελικές ατομικές επιλογές … μια στάμπα: γενιά της μεταπολίτευσης … που πάει να πει …Άρνηση … καθολική και γενικευμένη Άρνηση!

Αρνηθήκαμε την βουδιστική μεγαλόπρεπη αταραξία της γενιάς του Πολυτεχνείου… των μεγάλων αδερφών…  λίγο προτού γίνουν Πολυτεχνείο Α.Ε. και περισωθούν στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς των κομμάτων – αριστερών και δεξιών… όταν ακόμα προωθούσαν το ελληνικής εκδοχής βλαχομπαρόκ… βάτραχοι εγωισμού και ηλιθιότητας …κοάξ – κοάξ! Ο καλύτεροτερός τους πίστευε πως ήταν η μετεψύχωση του Τσε! Αρνηθήκαμε τη μεγάλη, επίσημη αριστερά που χάριν της « νομιμότητος» είχε ξεπουλήσει οποιαδήποτε πιθανότητα … ή δυνατότητα… για μια άλλη πορεία του τόπου. Αρνηθήκαμε … Από το «μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη» φτάσαμε στο « τι να τα κάνω τα τραγούδια σας, είναι πολύ ζαχαρωμένα».

.

Είμασταν έξυπνη γενιά. Αλλά το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται! Δεν είδαμε τον Μινώταυρο στο Λαβύρινθο που αποκωδικοποιούσαμε: την πρέζα! Πολλοί από εμάς χάθηκαν στο χημικό πόλεμο που μας γινόταν. Η ελευθεριακή  κουλτούρα δεν είχε όρια! Ο θάνατος προβαλλόταν ως υπέρτατη κατάκτηση ελευθερίας. Οι μπάτσοι πουλούσαν την ηρωίνη! Οι πολιτικοί ηγέτες του τόπου μαζί με την Κύπρο πούλησαν κι εμάς! Πόσους, από τότε μέχρι σήμερα πολέμους της CIA χρηματοδότησε ο Έλληνας πρεζάκιας; Μόνο το ΚΚΕ - αντίθετα από το ρεύμα της εποχής- επέμενε σε μια «αντιεξαρτησιογόνα» πολιτική. Γι αυτό κάποιοι από εμάς λέμε πως εκτιμούμε το ΚΚΕ και … αφήνουμε τους άλλους με ανοιχτό δυό σπιθαμές το στόμα τους!

Στο τέλος, αρνηθήκαμε την άρνηση!... και χαθήκαμε … σπασμένοι σε σπασμένες μονάδες …γιατί –το ‘χω ξανά πει – όταν δώσαμε αίμα το δώσαμε στη μύτη της βελόνας!

Λίγες οι εξαιρέσεις!

Συνεχίζεται