Λευκές λέξεις το μέλλον μου

 

Οι λέξεις

δεν υπήρξαν

ποτέ αθώες

Ανάμεσά τους

σκοντάφτουν πτώματα

κάθε γράμμα και σανίδα

κάθε ήχος και καρφί

Ω! Θείο κοράκι!

Έχω μια βαρκούλα

Με λευκό πανί

Κι έναν αγέρα παιδικό

Στα σπλάγχνα μου

Που τώρα ξεψυχάει …

Kost