 |
φωτ. Οδοφρ. |
Ένα ΜΕΓΑΛΟ "ΜΠΡΑΒΟ" στους 240.000 ήρωες που ψήφισαν τον Βάγγο.Ας δούνε τώρα ΚΑΙ στο Γιου Τούμπ : "η ερώτηση που δεν απάντησε ο Βενιζέλος" Περαστικά μας ΚΑΙ γρήγορα.pasokia και μέλη Α.Ε., ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΑΤΕ!!!!!!!!!!!!!
Η Δήλωση της...χρονιάς που έφυγε, από τον υποψηφιο Αρχηγό(;) και "Θα αργήσουμε να το δούμε"...(ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)"Το όνειρο του υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, είναι να του δοθεί κάποτε στο μέλλον η ευκαιρία στο υπουργείο Οικονομικών να εφαρμόσει «τη δική του αντίληψη για το τι σημαίνει ανάπτυξη, τι σημαίνει κοινωνική συνοχή, ποιο είναι το μοντέλο οργάνωσης της χώρας».Τους τελευταίους έξι μήνες, προσθέτει, πως διαχειρίζεται μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», θέλοντας να υπερτονίσει ότι δεν ευθύνεται ο ίδιος για την οικονομική πολιτική που εφαρμόζει σήμερα, οι πτυχές της οποίας προσδιορίζονται από την τρόικα.Είναι προφανές ότι ο κ. Βενιζέλος αν γνώριζε τι επρόκειτο να αναλάβει τον περασμένο Ιούνιο, δεν θα αποδεχόταν την «καυτή» καρέκλα του υπουργού Οικονομικών, από την οποία τώρα δεν εύκολο να απεμπλακεί.
Πίσω από τα λεγόμενα του κ. Βενιζέλου διακρίνει κανείς εύκολα, πως έχει μετανιώσει για την επιλογή του, παρότι υποστηρίζει το αντίθετο.
Ένα πρώτο σχόλιο είναι ότι ο πολιτικός κρίνεται στα δύσκολα και όχι στα εύκολα, αλλά στην Ελλάδα, οι υπουργοί Οικονομικών έχουν καταφέρει το αμίμητο, να μετατρέπουν τα εύκολα σε δύσκολα και τα δύσκολα σε αδιέξοδα. Μία από τις πιο εύκολες περιόδους της ελληνικής οικονομικής ιστορίας ήταν τα τέλη της δεκαετία του 1990, όταν η οικονομία λειτουργούσε με το όνειρο της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και της Ολυμπιάδας του 2004 που ώθησαν την οικονομία.
Ακολούθησε η περίοδος από το 2002 όταν με την ένταξη στην ΟΝΕ, μειώθηκαν σημαντικά τα επιτόκια για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και Κράτος και οδήγησαν σε ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 5%.
Επίσης η Ελλάδα είχε έλλειμμα κοντά στο 3% του ΑΕΠ, χρέος στο 100%, ενώ το επιτόκιο των ελληνικών δεκαετών ομολόγων το Σεπτέμβριο του 2005 ήταν 3,25%!
Τι αποδείχτηκε όμως; Οτι απλά η Ελλάδα δεν εκμεταλλεύτηκε την ευνοϊκή οικονομική συγκυρία, σχεδόν μιας δεκαετίας από το 1998 μέχρι και το 2007 και φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα. Και αυτό δεν οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, ο καταμερισμός ευθυνών περιλαμβάνει ονοματεπώνυμα.
Ευθύνονται οι κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και οι υπουργοί Οικονομίας & Οικονομικών, Γιάννος Παπαντωνίου και Νίκος Χριστοδουλάκης, οι κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή και ο υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Αλογοσκούφης, που απέδειξαν αμφότεροι, πως ούτε στα εύκολα τα κατάφεραν και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα τα καταφέρει και κανείς άλλος. Πάντως το «έργο» τους, ολοκληρώθηκε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μέχρι και τον Ιούνιο του 2011.
Σε κάθε περίπτωση, όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα οι οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα, για δεκαετίες δεν πρόκειται να υπάρξουν ευνοϊκές συνθήκες στην οικονομική πολιτική και ως εκ τούτου, θα καθυστερήσει αρκετά και ο Ευάγγελος Βενιζέλος να υλοποιήσει το οικονομικό του όνειρο."
Η Δήλωση της...χρονιάς που έφυγε, από τον υποψηφιο Αρχηγό(;) και "Θα αργήσουμε να το δούμε"...(ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ)"Το όνειρο του υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, είναι να του δοθεί κάποτε στο μέλλον η ευκαιρία στο υπουργείο Οικονομικών να εφαρμόσει «τη δική του αντίληψη για το τι σημαίνει ανάπτυξη, τι σημαίνει κοινωνική συνοχή, ποιο είναι το μοντέλο οργάνωσης της χώρας».Τους τελευταίους έξι μήνες, προσθέτει, πως διαχειρίζεται μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», θέλοντας να υπερτονίσει ότι δεν ευθύνεται ο ίδιος για την οικονομική πολιτική που εφαρμόζει σήμερα, οι πτυχές της οποίας προσδιορίζονται από την τρόικα.Είναι προφανές ότι ο κ. Βενιζέλος αν γνώριζε τι επρόκειτο να αναλάβει τον περασμένο Ιούνιο, δεν θα αποδεχόταν την «καυτή» καρέκλα του υπουργού Οικονομικών, από την οποία τώρα δεν εύκολο να απεμπλακεί.
Πίσω από τα λεγόμενα του κ. Βενιζέλου διακρίνει κανείς εύκολα, πως έχει μετανιώσει για την επιλογή του, παρότι υποστηρίζει το αντίθετο.
Ένα πρώτο σχόλιο είναι ότι ο πολιτικός κρίνεται στα δύσκολα και όχι στα εύκολα, αλλά στην Ελλάδα, οι υπουργοί Οικονομικών έχουν καταφέρει το αμίμητο, να μετατρέπουν τα εύκολα σε δύσκολα και τα δύσκολα σε αδιέξοδα. Μία από τις πιο εύκολες περιόδους της ελληνικής οικονομικής ιστορίας ήταν τα τέλη της δεκαετία του 1990, όταν η οικονομία λειτουργούσε με το όνειρο της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και της Ολυμπιάδας του 2004 που ώθησαν την οικονομία.
Ακολούθησε η περίοδος από το 2002 όταν με την ένταξη στην ΟΝΕ, μειώθηκαν σημαντικά τα επιτόκια για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και Κράτος και οδήγησαν σε ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 5%.
Επίσης η Ελλάδα είχε έλλειμμα κοντά στο 3% του ΑΕΠ, χρέος στο 100%, ενώ το επιτόκιο των ελληνικών δεκαετών ομολόγων το Σεπτέμβριο του 2005 ήταν 3,25%!
Τι αποδείχτηκε όμως; Οτι απλά η Ελλάδα δεν εκμεταλλεύτηκε την ευνοϊκή οικονομική συγκυρία, σχεδόν μιας δεκαετίας από το 1998 μέχρι και το 2007 και φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα. Και αυτό δεν οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, ο καταμερισμός ευθυνών περιλαμβάνει ονοματεπώνυμα.
Ευθύνονται οι κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και οι υπουργοί Οικονομίας & Οικονομικών, Γιάννος Παπαντωνίου και Νίκος Χριστοδουλάκης, οι κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή και ο υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Αλογοσκούφης, που απέδειξαν αμφότεροι, πως ούτε στα εύκολα τα κατάφεραν και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα τα καταφέρει και κανείς άλλος. Πάντως το «έργο» τους, ολοκληρώθηκε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μέχρι και τον Ιούνιο του 2011.
Σε κάθε περίπτωση, όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα οι οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα, για δεκαετίες δεν πρόκειται να υπάρξουν ευνοϊκές συνθήκες στην οικονομική πολιτική και ως εκ τούτου, θα καθυστερήσει αρκετά και ο Ευάγγελος Βενιζέλος να υλοποιήσει το οικονομικό του όνειρο."
http://www.zougla.gr/blog/article/511823
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου