Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο.Η κοινωνία εξήντλησε τις αντοχές της.Η κοινωνία ξεπέρασε τα όριά της.Αλλ΄ είναι φανερό, πως δεν μπορεί να συνεχίσει πια σ΄ αυτό το ρυθμό και πλέον αυτοκτονεί στις πλατείες.
"Tell my why" τραγουδούσε ο Phill Collins το 1992 με τους Genesis σ΄ ένα τραγούδι, που είναι λες και γράφτηκε για μας.Πείτε μας κύριοι πολιτικοί ένα γιατί.Γιατί έπρεπε αυτός ο άνθρωπος στο τέλος της ζωής του, να γνωρίσει αυτό το τραγικό φινάλε.Γιατί τον οδηγήσατε σ΄ αυτή την ύψιστη πράξη φυγομαχίας, που όμως απαιτεί ένα αστείρευτο στιγμιαίο θάρρος, να πατήσεις τη σκανδάλη.Ένας άνθρωπος που επέζησε της κατοχής, επέζησε της φτώχειας του 1950, αλλά δεν άντεξε την "ισχυρή Ελλάδα", την "επανιδρυμένη Ελλάδα", αυτή στην οποία "λεφτά υπάρχουν".
Θα μου πείτε, δεν ξέρεις πως δεν είναι ο πρώτος που αυτοκτονεί;Το γνωρίζω.Έχουν προηγηθεί αρκετές εκατοντάδες.Έλληνες οικογενειάρχες και μητέρες που ως άλλες Σουλιώτισσες μη αντέχοντας το δράμα τους, πηδούν στο δικό τους γκρεμό.Άνθρωποι που ΄χαν όνειρα, που ΄βαλαν κάποτε στόχους, που δε ζήτησαν πολλά πέρα απ΄ ένα σπίτι, μια οικογένεια και μια αξιοπρεπή διαβίωση.Κι όμως τελικά ούτ΄ αυτό εδικαιούντο.Άλλος κρεμάστηκε, άλλος ήπιε δηλητήριο, άλλος έπεσε στα ναρκωτικά, άλλος εξαφανίζεται απ΄ την ντροπή του κι άλλος αυτοπυροβολείται.
Αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά;Το PSI να ΄ναι καλά.Οι εταίροι μας να δίνουν το πράσινο φως κι όλα τ΄ άλλα έρχονται και παρέρχονται.Άλλωστε κάποια στιγμή όλοι θα πεθάνουμε.Έτσι δεν είναι;Τι σήμερα, τι αύριο.Ποιος νοιάζεται;
Μόνο που ο 77χρονος έκανε κάτι διαφορετικό.Πήγε κι έθεσε τέρμα στη ζωή του ακριβώς έξω απ΄ το θυσιαστήριο του ελληνικού λαού.Η πράξη που σαφώς δεν επικροτώ, περιείχε ηρωισμό και συμβολισμό.Διότι πλέον ο Έλληνας κι η Ελληνίδα δεν αυτοκτονούν κάπου απόμερα μη μπορώντας άλλο σε κάποια κρυφή γωνιά ανακατεύοντας τα δάκρυα, τον ιδρώτα του φόβου και το αίμα τους.Επιλέγουν πλέον το επίκεντρο στέλνοντας ένα τελευταίο μήνυμα σκεπτόμενοι, πως αφού δε μας άκουσαν όσο ζούσαμε, ίσως μας ακούσουν μέσω ενός κρότου, που θα ξυπνήσει την κοινωνία, η οποία ακόμη δεν έχει αντιδράσει, σ΄ ότι γίνεται.
Η πλατεία Συντάγματος ένα μέρος όπου αρκετοί τρέξαμε σαν μικρά παιδάκια ταΐζοντας τα περιστέρια, δώσαμε ραντεβού σαν μεγαλώσαμε για μια νυχτερινή έξοδο, πλέον σφραγίζεται απ΄ το απονενοημένο διάβημα του 77χρονου, που όμως κάποιος κυβερνητικός τον εγκάλεσε, μη αφήνοντάς τον ούτε στον τάφο να ησυχάσει, για την εκτίναξη των φαρμακευτικών δαπανών μη σεβόμενος το ζεστό ακόμη αίμα του.Δεν πειράζει κε υφυπουργέ, ντρέπομαι εγώ για σας.Χαμηλώνω εγώ το πρόσωπο.
Συγχωρείστε μου το συναισθηματισμό και την πιθανή άναρχη ροή του λόγου μου.Έτσι το σκέφτηκα κι έτσι μου βγήκε.Από μικρό παιδί λόγω δύσκολων καταστάσεων έμαθα να μη φυγομαχώ.Δεν το μετανιώνω κι ας βλέπω σήμερα την πατρίδα μας σ΄ αυτό το χάλι, διότι όλοι αυτοί οι νεκροθάφτες των ονείρων μας θα πιουν το ποτήρι της οργής του ελληνικού λαού μέχρι την τελευταία σταγόνα.Θα τους στείλουμε εκεί που πρέπει κι ακόμη παραπέρα, άλλωστε θα το ΄χουν κερδίσει με το σπαθί τους.
Έχουμε εθνικό χρέος να ελευθερώσουμε την Ελλάδα για τα παιδιά μας, αλλά και γι΄ αυτούς που χάθηκαν, τους νεκρούς μας.Γιατί χάθηκαν, δεν αυτοκτόνησαν.Τους έβαλαν το όπλο στο χέρι και μετά τους έκαναν να πατήσουν τη σκανδάλη.ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου