Το κείμενο αυτό συντάχθηκε από μια ομάδα πρωτοβουλίας διεθνιστών από την Ελλάδα και δημοσιεύθηκε από κοινού με την Ομάδα Διεθνών Σοσιαλιστών στη Γερμανία (Gruppe Internationaler SozialistInnen) (http://gis.blogsport.de/).
Μάλλον κάτι υποψιάζεσαι. Ίσως και να το έχεις καταλάβει.
Αν δεν το έχεις σκεφτεί μέχρι τώρα, σκέψου το για λίγο.
Όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα αφορούν κι εσένα.
Αυτό που συμβαίνει εδώ σε μένα θα συμβεί και εκεί σε σένα.
Είμαστε και οι δύο εργαζόμενοι.
Δουλεύουμε σκληρά ή με ελαστικό ωράριο (όσοι έχουμε ακόμα δουλειές) και πληρωνόμαστε λίγο.
Μας απειλούν με περικοπές και απολύσεις.
Καθημερινά σου λένε ότι φταίω εγώ για την οικονομική κρίση.
Καθημερινά μου λένε ότι φταις εσύ για την όλο και χειρότερη κατάστασή μου.
Όμως τα στοιχεία άλλα μαρτυρούν:
Εδώ στην Ελλάδα:
Οι μισθοί πέφτουν.
Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.
Η ανεργία αυξάνεται.
Η φτώχεια μεγαλώνει.
1 εκατομμύριο είναι ήδη άνεργοι (ποσοστό 20%) που ολοένα και αυξάνεται και που προς το παρόν, έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους.
10% αποτελούν ήδη οι οικογένειες όπου και οι δύο γονείς είναι άνεργοι.
Το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι πάνω από 45%.
Την ίδια ώρα οι φορολογικοί συντελεστές του κεφαλαίου και των υψηλών εισοδημάτων μειώνονται.
Εκεί στη Γερμανία:
Η άλλη όψη του γερμανικού “οικονομικού θαύματος” της τελευταίας δεκαετίας είναι οι εργαζόμενοι: αυτοί πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της “βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας” της γερμανικής οικονομίας.
Οι πραγματικοί μισθοί των Γερμανών εργαζομένων πέφτουν χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά, ενώ τα κέρδη των επιχειρήσεων “φουσκώνουν” συνεχώς. Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται πλέον πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.
7 εκατομμύρια (20% του εργατικού δυναμικού) δουλεύουν επισήμως με συμβάσεις μερικής απασχόλησης περιορισμένου ωραρίου (“mini-jobs”), με μηνιαίες αποδοχές κάτω των 400 ευρώ και μάλιστα χωρίς ασφάλιση.
Ενώ για τους εργαζόμενους ο πραγματικός μισθός μειώθηκε τα τελευταία 10 χρόνια, οι τράπεζες αύξησαν τα κέρδη τους κατά 39%.
Η γενεσιουργός αιτία του εξωτερικού χρέους είναι κατά κύριο λόγο τα εμπορικά ελλείμματα παρά τα δημοσιονομικά. Αυτά εκθέτουν τις χώρες στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία.
Και κάτι τελευταίο: τα δάνεια που παίρνει η Ελλάδα δεν προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό της Γερμανίας, αλλά προέρχονται από το ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο κερδίζει τα πολλαπλάσια χρήματα από αυτά που δανείζει. Ωστόσο, οι κρατικοί προϋπολογισμοί (ο λεγόμενος «φορολογούμενος») πρέπει να αναλάβουν το ρίσκο αυτών των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.
Είναι φανερό : οι αστικές τάξεις των χωρών μας προσπαθούν να μας διχάσουν.
Προσπαθούν να μας στρέψουν τον έναν εναντίον του άλλου.
Όσο εσύ κι εγώ βρισκόμαστε στα μαχαίρια, δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ενάντια στην καταπίεσή τους.
Η ιδέα του έθνους είναι το σημαντικό όπλο τους γιατί κρύβει τον ταξικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος και μεταδίδει την αντίληψη ότι η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων είναι μια έκφραση των κοινών συμφερόντων του «λαού».
Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας.
Αυτοί είναι ενωμένοι, ας ενωθούμε κι εμείς.
Είμαστε ταξικά αδέρφια.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση που δημιούργησαν!
Αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε, αλλά έχουμε ανάγκη την αλληλεγγύη σας.
Ας παλέψουμε μαζί για την απελευθέρωση της τάξης μας!
Για να αποτινάξουμε κάθε καταπίεση και διάκριση!
Προλετάριοι Διεθνιστές από την Ελλάδα
Μάλλον κάτι υποψιάζεσαι. Ίσως και να το έχεις καταλάβει.
Αν δεν το έχεις σκεφτεί μέχρι τώρα, σκέψου το για λίγο.
Όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα αφορούν κι εσένα.
Αυτό που συμβαίνει εδώ σε μένα θα συμβεί και εκεί σε σένα.
Είμαστε και οι δύο εργαζόμενοι.
Δουλεύουμε σκληρά ή με ελαστικό ωράριο (όσοι έχουμε ακόμα δουλειές) και πληρωνόμαστε λίγο.
Μας απειλούν με περικοπές και απολύσεις.
Καθημερινά σου λένε ότι φταίω εγώ για την οικονομική κρίση.
Καθημερινά μου λένε ότι φταις εσύ για την όλο και χειρότερη κατάστασή μου.
Όμως τα στοιχεία άλλα μαρτυρούν:
Εδώ στην Ελλάδα:
Οι μισθοί πέφτουν.
Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.
Η ανεργία αυξάνεται.
Η φτώχεια μεγαλώνει.
1 εκατομμύριο είναι ήδη άνεργοι (ποσοστό 20%) που ολοένα και αυξάνεται και που προς το παρόν, έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους.
10% αποτελούν ήδη οι οικογένειες όπου και οι δύο γονείς είναι άνεργοι.
Το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι πάνω από 45%.
Την ίδια ώρα οι φορολογικοί συντελεστές του κεφαλαίου και των υψηλών εισοδημάτων μειώνονται.
Εκεί στη Γερμανία:
Η άλλη όψη του γερμανικού “οικονομικού θαύματος” της τελευταίας δεκαετίας είναι οι εργαζόμενοι: αυτοί πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της “βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας” της γερμανικής οικονομίας.
Οι πραγματικοί μισθοί των Γερμανών εργαζομένων πέφτουν χρόνο με το χρόνο όλο και πιο χαμηλά, ενώ τα κέρδη των επιχειρήσεων “φουσκώνουν” συνεχώς. Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται πλέον πολύ κάτω από τον πληθωρισμό.
7 εκατομμύρια (20% του εργατικού δυναμικού) δουλεύουν επισήμως με συμβάσεις μερικής απασχόλησης περιορισμένου ωραρίου (“mini-jobs”), με μηνιαίες αποδοχές κάτω των 400 ευρώ και μάλιστα χωρίς ασφάλιση.
Ενώ για τους εργαζόμενους ο πραγματικός μισθός μειώθηκε τα τελευταία 10 χρόνια, οι τράπεζες αύξησαν τα κέρδη τους κατά 39%.
Η γενεσιουργός αιτία του εξωτερικού χρέους είναι κατά κύριο λόγο τα εμπορικά ελλείμματα παρά τα δημοσιονομικά. Αυτά εκθέτουν τις χώρες στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία.
Και κάτι τελευταίο: τα δάνεια που παίρνει η Ελλάδα δεν προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό της Γερμανίας, αλλά προέρχονται από το ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο κερδίζει τα πολλαπλάσια χρήματα από αυτά που δανείζει. Ωστόσο, οι κρατικοί προϋπολογισμοί (ο λεγόμενος «φορολογούμενος») πρέπει να αναλάβουν το ρίσκο αυτών των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.
Είναι φανερό : οι αστικές τάξεις των χωρών μας προσπαθούν να μας διχάσουν.
Προσπαθούν να μας στρέψουν τον έναν εναντίον του άλλου.
Όσο εσύ κι εγώ βρισκόμαστε στα μαχαίρια, δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ενάντια στην καταπίεσή τους.
Η ιδέα του έθνους είναι το σημαντικό όπλο τους γιατί κρύβει τον ταξικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος και μεταδίδει την αντίληψη ότι η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων είναι μια έκφραση των κοινών συμφερόντων του «λαού».
Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας.
Αυτοί είναι ενωμένοι, ας ενωθούμε κι εμείς.
Είμαστε ταξικά αδέρφια.
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση που δημιούργησαν!
Αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε, αλλά έχουμε ανάγκη την αλληλεγγύη σας.
Ας παλέψουμε μαζί για την απελευθέρωση της τάξης μας!
Για να αποτινάξουμε κάθε καταπίεση και διάκριση!
Προλετάριοι Διεθνιστές από την Ελλάδα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου