Η Αλ. Παπαρήγα "ξέχασε" το παράδειγμα του Χαρίλαου Φλωράκη, ο οποίος στις εκλογές του 1990, όταν ερχόταν η Ν.Δ. στην κυβέρνηση, συμφώνησε να υπάρξουν κοινά ψηφοδέλτια ενιαίου Συνασπισμού - ΠΑΣΟΚ στις μονοεδρικές περιφέρειες.

Κι αυτή η απόφαση είχε ληφθεί μόλις λίγους μήνες μετά την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Τώρα η Αλ. Παπαρήγα καταφεύγει στις πιο σκοτεινές εποχές του σταλινισμού, διαγράφει την εμπειρία του Λαϊκού Μετώπου, αναγορεύει την εκτός Περισσού Αριστερά ως πρώτο αντίπαλο και αποφαίνεται ότι "οποιαδήποτε κυβέρνηση το ίδιο θα βλάψει τον λαό". Από το ύφος της, μάλιστα, προκύπτει ότι η πιο επιβλαβής κυβέρνηση είναι αυτή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ!


Η απορριπτική στάση του Περισσού αναιρεί τον σκοπό ύπαρξης των κομμάτων της Αριστεράς, που είναι η υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και η αλλαγή της κοινωνίας. Κι όχι η προσχώρησή τους στη μικροπολιτική. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις δέχονται επίθεση, η οποία μάλιστα θα ενταθεί μετά τις εκλογές, είναι αναγκαία η ενωτική παρέμβαση για να αποκρουστεί η επίθεση και να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα.

Δεν είναι ώρα για "εμφυλίους" στην Αριστερά, ούτε για ρευστοποιήσεις, ούτε για περιχαράκωση της "πελατείας". Είναι ώρα όλα τα κόμματα της Αριστεράς να αντιπαραθέσουν αγώνα, προγράμματα και κοινή δράση ώστε να γίνει εφικτή η απομάκρυνση της τρόικας από την εξουσία και από τη χώρα.

Αυτή η λαϊκή αξίωση θα κριθεί και στις εκλογές. Θα έχει δυναμική και μετά τις εκλογές. Η αποφασιστική ενίσχυση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που θέτει ψηλά το ενωτικό πρόταγμα, θα τροφοδοτήσει ανακαθορισμούς συσχετισμών δυνάμεων και μέσα στην Αριστερά, ώστε να επιβληθεί η λαϊκή απαίτηση για ενότητα. Οι εκλογές μπορεί να αποδειχθούν πολλαπλά λαϊκό γεγονός, με πολλαπλούς αποδέκτες. Ο λαός θα κρίνει ποιοι με τη στάση τους πάνε πάσο στο Μνημόνιο και στον δικομματισμό.

http://www.zougla.gr/blog/article/510679