Για την ενότητα της Αριστεράς...Για μια πολυκεντρική Αριστερά...Για την ενότητα στη βάση

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

Τα κυβερνητικά ψέματα για τον ΟΚΑΝΑ κι ο έτοιμος από καιρό Λ. Ρακιντζής

της  Ε.Μ. (*)
Στο μάτι του κυκλώνα βρίσκεται το τελευταίο διάστημα ο Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Η κυβέρνηση μιλά για «μαύρες τρύπες» στα οικονομικά του Οργανισμού και αφήνει υπονοούμενα για ευθύνες της παραιτηθείσας πλέον πρόεδρου του. Παράλληλα, συνεπικουρούμενη και από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρο Ρακιτζή,  διασπείρει ψευδείς φήμες, μέσω των ΜΜΕ, για υπέρογκους μισθούς που συνεχίζουν να παίρνουν οι εργαζόμενοι παρά την κρίση και τα μνημόνια, ότι δεν εφαρμόζεται στον Οργανισμό το περιβόητο ενιαίο μισθολόγιο. Το μήνυμα είναι αρκετά σαφές για να μην το αντιληφθούμε: η απαξίωση του ΟΚΑΝΑ, που ούτως ή άλλως συντελείται εδώ και καιρό μέσω της υποχρηματοδότησής του, η συρρίκνωση του και η απελευθέρωση της συνταγογράφησης υποκατάστατων ουσιών από ιδιωτικά ιατρεία.
Από τη στιγμή που η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της διερεύνησης μέσω της Δικαιοσύνης, κανείς δεν έχει λόγο να προτρέξει και να αποφανθεί εκ των προτέρων για τις ευθύνες όσων διοίκησαν τον ΟΚΑΝΑ ή των πολιτικών τους προϊσταμένων οι οποίοι δεκαετίες τώρα εποπτεύουν και χρηματοδοτούν αυτό τον φορέα. Ούτε κανείς έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει το τεκμήριο της αθωότητας κανενός έως ότου αποφανθούν γι’ αυτόν οι φυσικοί του δικαστές. Αυτό ας το υπογραμμίσουμε γιατί δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που τα ΜΜΕ, για την προώθηση πολιτικών και συμφερόντων -που πάντοτε αποβαίνουν σε βάρος του λαού και των εργαζομένων- συχνά πυκνά δεν διστάζουν να ρίξουν στην πυρά όποιον τους σταθεί εμπόδιο ή δεν διευκολύνει στις επιδιώξεις τους.
Όμως δεν μπορεί κανείς να αποφύγει τον πειρασμό κάποιων ερωτημάτων που προκύπτουν από την «ξαφνική» αυτή «καταιγίδα» που απειλεί τόσο το μέλλον των εργαζόμενων στο χώρο όσο και –κυρίως- των πρώην χρηστών (ασθενών κατά τη δική μας ορολογία). Εξ αντικειμένου προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
  • Το έλλειμμα του ΟΚΑΝΑ ανερχόταν στα 33 εκατομμύρια ευρώ σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, όταν του ζητήθηκε έλεγχος το 2010, αμέσως μόλις ανέλαβε την προεδρεία του Οργανισμού η Μ. Μαλιώρη. Ο Λ. Ρακιντζής ανέφερε αυτό το ποσό χωρίς να κατονομάσει το πού πήγαν αυτά τα χρήματα ούτε ποιοι είναι ύποπτοι για τη διασπάθιση τους. Τρία χρόνια τώρα ουδείς γνωρίζει κάτι για το θέμα ούτε αν οι ερευνητικές αρχές έχουν καταλήξει σε επιμερισμό ευθυνών. Γιατί άραγε; Γιατί τόση καθυστέρηση από τον… αδιάφθορο κύριο Ρακιτζή και από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους;
  • Εσχάτως, η διοίκηση Μαλιώρη βρίσκεται υπόλογη για την «εξαφάνιση» ενός χρηματικού ποσού το οποίο δεν καθορίζει κανείς με ακρίβεια. Η υφυπουργός Υγείας Ζ. Μακρή μιλά άλλοτε για 3,5 εκατομμύρια, άλλοτε για 8,5 εκατομμύρια ευρώ και άλλοτε για «πολύ περισσότερα». Στη συγκεκριμένη περίπτωση αμέσως φωτογραφίζονται οι διοικούντες τον οργανισμό- και κυρίως η παραιτηθείσα πρόεδρός του- ως υπαίτιοι. Εύλογη απορία: Τι έγινε με την έρευνα για την «τρύπα» των 33 εκατομμυρίων πριν το 2010; Βρέθηκαν όλα και το μόνο που μένει να καλυφθεί είναι ένα «μικροποσό» για το οποίο αναζητούνται παραστατικά; Ακόμα δεν βρέθηκαν οι υπεύθυνοι του αρχικού ελλείμματος; Νομιμοποιείται, άραγε, κανείς να υποψιάζεται πως για να σκεπαστεί ένα μεγάλο σκάνδαλο παρουσιάζεται –ή κατασκευάζεται- ένα άλλο;
  • Μια άλλη κατηγορία κατά της διοίκησης του ΟΚΑΝΑ από την Ζ. Μακρή αφορά τη φαρμακευτική ουσία που παρέχεται ως υποκατάστατο στους ασθενείς μας. Ως τώρα χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μονοπωλιακά συγκεκριμένο φάρμακο βουπρενορφίνης. Πρόσφατα ο Οργανισμός διερεύνησε εναλλακτικά ένα νέο γενόσημο φάρμακο που στηρίζεται στην ίδια ουσία και κοστίζει φθηνότερα στο δημόσιο και στον έλληνα φορολογούμενο. Μετά από δοκιμή, ο ΟΚΑΝΑ αποφάσισε να περάσει σε διαγωνισμό μεταξύ των δυο φαρμάκων. Η Ζ. Μακρή αντέδρασε έντονα κατηγορώντας την πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ πως μεταχειρίζεται τους ασθενείς ως πειραματόζωα και προσπάθησε να επιβάλλει την απευθείας ανάθεση στην αρχική εταιρία. Ερώτημα: Από πότε ένα κυβερνητικό στέλεχος που δεν έχει επιστημονική εμπειρία (στο βιογραφικό της κυρίας Ζ. Μακρή διαβάζουμε ότι έχει σπουδάσει νομικά, όχι ιατρική- πολύ περισσότερο αγνοεί την εξειδικευμένη ιατρική και φαρμακολογία που χρειάζεται για τον Οργανισμό) αναιρεί αποφάσεις επιστημονικών επιτροπών και επιβάλλει τις απόψεις της για ένα τόσο σημαντικό θέμα; Δε νομιμοποιείται κανείς να υποθέσει πως «είναι πολλά τα λεφτά» που παίζονται σε μιαν απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένη εταιρία φαρμάκου; Δεν θα ήταν σωστό να υποθέσει κανείς ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ισχυρά συμφέροντα τα οποία βρίσκουν σύμμαχό τους την υφυπουργό, την οποία, κατά δήλωσή του, εμπιστεύεται απόλυτα ο υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης; Κι εν πάση περιπτώσει, προσφάτως ζήσαμε ένα ολόκληρο σίριαλ με πρωταγωνιστή τον υπουργό όπου το τελικό συμπέρασμα ήταν μια γενική γραμμή επιλογής γενοσήμων σε αντικατάσταση των αυθεντικών και ακριβών φαρμάκων ώστε να μειωθεί η φαρμακευτική δαπάνη. Γιατί στην περίπτωση του ΟΚΑΝΑ αυτή η πολιτική ακολουθεί την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση; Γιατί η αντικατάσταση της βουπρενορφίνης από γενόσημο καθιστά τους ασθενείς πειραματόζωα και δεν ισχύει αυτό με όλα τα γενόσημα; Ποια επιστημονική μελέτη στηρίζει τους ισχυρισμούς της κυρίας Μακρή την οποία ο κύριος Γεωργιάδης εμπιστεύεται απόλυτα ώστε ειδικά για τον ΟΚΑΝΑ να έχει κακή άποψη για τα γενόσημα; Σε τέτοιες εποχές όσοι εμπλέκονται με τον… Καίσαρα οφείλουν και να είναι και να φαίνονται άμεμπτοι.

Η κυβέρνηση καλλιεργεί την εντύπωση πως θέλει να βάλει μια τάξη στον ΟΚΑΝΑ καθώς θεωρεί πως η διαχείριση του δεν είναι η πρέπουσα. Όμως, με αφορμή τα παραπάνω, εντύπωση προκαλεί η απαξίωση των εργαζομένων και του Οργανισμού. Μέσα στον γενικό ξεκατίνιασμα των ημερών με τηλεοπτικές δίκες και προσχεδιασμένες ετυμηγορίες, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια άρχισαν να διαρρέουν χυδαία και ασύστολα ψέματα για το εργασιακό καθεστώς στον ΟΚΑΝΑ και τους υποτιθέμενους παχυλούς μισθούς που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι.
Υπονόησαν –όσοι δεν το είπαν ευθέως- ότι αυτή η οικονομική ασυλία οφείλεται στη διοίκηση Μαλιώρη. Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης φέρεται να δήλωσε ότι από το 2010 οι εργαζόμενοι του ΟΚΑΝΑ έχουν 186% αύξηση στους μισθούς τους κι ότι ένας μέσος υπάλληλος εισπράττει 2500 ευρώ το μήνα. Ο ίδιος ο Λ. Ρακιντζής δεν έχει διαψεύσει πως έκανε τέτοια δήλωση (ειδικότητα του βέβαια είναι η διαρροή πληροφοριών σε φιλικά του έντυπα ενώ ο ίδιος επισήμως κάνει το κορόιδο. Το θέμα είναι να γίνεται η δουλειά).
Αν όντως είπε τα προαναφερόμενα, τότε είναι απλά ένας ψεύτης και δόλιος γιατί είναι αδύνατο να μη γνωρίζει τα αληθινά στοιχεία. Ας μάθει, αν δεν το γνωρίζει, ο Επιθεωρητής ότι σήμερα ο μέσος μισθός των εργαζόμενων του Οργανισμού είναι περί τα 1300 ευρώ. Θα πρέπει να σημειώθεί ότι ποτέ ο μέσος μισθός δεν αντανακλά την πραγματική μισθολογική κατάσταση της πλειοψηφίας των εργαζομένων που είναι αρκετά κάτω από το μέσο επίπεδο.  Επιπλέον το 2011 -δηλαδή επί διοικήσεως της Μ. Μαλιώρη- οι μειώσεις στους μισθούς των εργαζομένων ξεπέρασαν και το 50%. Κι όλα αυτά ήταν σε γνώση των μνημονιακών κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη και Σαμαρά-Βενιζέλου. Κατά συνέπεια, είναι ανόητο να κατηγορούν την παραιτηθείσα πρόεδρο οι φιλοκυβερνητικοί για ανοχή σε υψηλόμισθούς ή για μη εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων αναφορικά με την μισθοδοσία των εργαζομένων στον ΟΚΑΝΑ. Οι μόνοι που δικαιούνται να την κατηγορούν (γνωρίζοντας φυσικά πως δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς και να παραμείνει στη θέση της) είναι οι εργαζόμενοι επειδή ακολούθησε μέχρι κεραίας τις αντιλαϊκές μνημονιακές πολιτικές και επί των ημερών της οι μισθοί μας συρρικνώθηκαν σε όρια φτώχιας.
Ας πούμε, λοιπόν, όσα δεν θα ειπωθούν από τον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο:
  1. Την τελευταία τριετία οι μονάδες του ΟΚΑΝΑ υπερδιπλασιάστηκαν, οι περισσότερες στην περιφέρεια.
  2. Οι περιφερειακές μονάδες μηδένισαν τις λίστες αναμονής εντάσσοντας όλους τους ασθενείς που περίμεναν για καιρό.
  3. Αυτά έγιναν με υπεράνθρωπες προσπάθειες από το υπάρχον προσωπικό καθώς η αύξηση των ασθενών δεν συνοδεύθηκε από αντίστοιχη αύξηση του αριθμού των εργαζομένων.
  4. Ο προϋπολογισμός συρρικνώνεται διαρκώς σε σημείο που το 2013 ήταν 18 εκατομμύρια τη στιγμή που μόνο για τη μισθοδοσία χρειάζονται 18,5 εκατομμύρια. Κι όπως δείχνουν τα πράγματα η συρρίκνωση θα συνεχιστεί.

Φαίνεται πως η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της. Θέλει να υποβαθμίσει, να συρρικνώσει και τελικά να διαλύσει τον ΟΚΑΝΑ. Η αρχή έγινε από την ηγεσία του (δηλαδή από την πρόεδρο Μ. Μαλιώρη)  η οποία, αφού έκανε όσα της είχαν σχεδιάσει οι πολιτικοί της προϊστάμενοι, κρίνεται μη αρεστή και εκπαραθυρώνεται εν τω μέσω μιας διερεύνησης. Δεν της δίνεται ούτε καν η δυνατότητα να χαιρετήσει τους υφισταμένους της ή να πει την άποψη της καθώς οι νέοι εντολοδόχοι βιάζονται να καθίσουν στην προεδρική καρέκλα πριν αυτή κρυώσει. Η σύμπτωση της εκπαραθύρωσης της με την απευθείας ανάθεση ενός συγκεκριμένου φαρμάκου αφήνει ερωτηματικά για τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας.
Στη συνέχεια, φαίνεται πως θα ακολουθήσει ο οικονομικός στραγγαλισμός των μονάδων με την έλλειψη των αναγκαίων υλικών για την εξυπηρέτηση των ασθενών. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την πλύση εγκεφάλου για «υψηλόμισθα ρετιρέ» που εξαγριώνουν το χειμαζόμενο ελληνικό λαό, επιδιώκουν να στρέψουν μερίδα της κοινής γνώμης κατά του ΟΚΑΝΑ ώστε να ασκήσει «πιέσεις» στην κυβέρνηση για το κλείσιμο ενός «ζημιογόνου» και «ασύμφορού» οργανισμού.  Κι εκείνη να ενδώσει λόγω των «πιέσεων». Έτσι, επιτέλους, θα επιτραπεί στα ιδιωτικά ιατρεία να συνταγογραφούν υποκατάστατα και να κερδοσκοπούν στην πλάτη της πολύπαθης αυτής κοινωνικής ομάδας.
Έτσι θα γίνει, αν τους το επιτρέψουμε. Όμως, η επιβίωση του ΟΚΑΝΑ δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο τους ασθενείς και τους εργαζόμενους του. Είναι ένα πελώριο κοινωνικό πρόβλημα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους τους κοινωνικούς φορείς. Ας τους σταματήσουμε. Αρχικά αχρηστεύοντας την παραπληροφόρηση τους.

Υ.Γ. Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιτζής είναι σ’ αυτή τη θέση από το 2004. Η θητεία του, βάσει νόμου, είναι πενταετής και έχει λήξει από τον Σεπτέμβριο του 2009. Έκτοτε ανανεώνεται σιωπηρά κι όποιος κατάλαβε- κατάλαβε (στην δική του περίπτωση ο κ. Γενικός δεν πολυνοιάζεται για την τήρηση του νόμου). Αρμοδιότητα του Γενικού Επιθεωρητή είναι η πάταξη της διαφθοράς στο δημόσιο αν και γι’ αυτό το σκοπό υπάρχουν άλλα ελεγκτικά όργανα πάνω στα οποία έχει ο ίδιος έλεγχο όταν δεν διενεργεί απευθείας ελέγχους. Το «περίεργο» με τον κύριο Ρακιτζή είναι πως κάθε φορά που η κυβέρνηση προωθεί μια πολιτική αυτός έρχεται να συνεπικουρήσει. Έχει έτοιμη, δηλαδή, και μία έκθεση που δείχνει ότι εδώ υπάρχει μεγάλη διαφθορά που, αν εφαρμοστεί η κυβερνητική πολιτική, θα εκλείψει. Στην πραγματικότητα, κάνει ό,τι μπορεί για την προώθηση αντιλαϊκών πολιτικών. Ποτέ δεν έχει κάνει κάτι σε αντίθετη κατεύθυνση. Για παράδειγμα, όταν οι κυβερνήσεις προωθούσαν την μείωση των πόρων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ο Λ. Ρακιτζής προσέτρεχε να επικυρώσει αυτή την πολιτική κάνοντας λόγο για μεγάλη διαφθορά και μεγάλο φαγοπότι στους δήμους. Ποτέ όμως δεν κατάφερε να αποδείξει τα λεγόμενά του. Κι όταν είχε απειληθεί με μηνύσεις φρόντισε να καταπιεί τη γλώσσα του. Η αξιοπιστία των εκθέσεών του είναι απολύτως διάτρητη. Η πρακτική του απλή και συγκεκριμένη: Παίρνει ένα επιμέρους γεγονός, ακόμη κι ένα σκάνδαλο, και το γενικεύει. Όλα στο μίξερ. Με μια μεμονωμένη περίπτωση λερώνει ό,τι βρει μπροστά του. Το να βρεις ένα σκάνδαλο σε κάποιο δήμο δεν είναι δύσκολο. Το να πάρεις αυτό το σκάνδαλο και να χαρακτηρίσεις ολόκληρη την τοπική αυτοδιοίκηση είναι ψέμα και συκοφαντία. Σ’ αυτά ειδικεύεται ο κύριος Ρακιτζής.
Πρόσφατο παράδειγμα για την στάση του είναι ότι επιχείρησε να στερήσει ακόμη και τα αναπηρικά καροτσάκια από τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ. Στις 31 Οκτωβρίου με δηλώσεις του, στο πλευρό του Άδωνη Γεωργιάδη χαρακτήρισε υπερβολικά τα 113 εκατ. ευρώ τα οποία δαπάνησε σε 1,5 χρόνο ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) για την παροχή αναπηρικών αμαξιδίων σε ασφαλισμένους του, καθώς και τα 76 εκατ. ευρώ τα οποία δαπάνησε στο ίδιο χρονικό διάστημα ο Οργανισμός για την νοσηλεία ασφαλισμένων του στο εξωτερικό. Τότε ο Λ. Ρακιτζής ρωτήθηκε: «Σε τι συνίσταται το υπερβολικόν των δύο ποσών;». Θαυμάστε την απάντησή του: «Μπορούμε να βελτιώσουμε τη διαδικασία».
Υπάρχει άραγε η παραμικρή αμφιβολία ότι ο κύριος Ρακιτζής είναι ένας χρήσιμος άνθρωπος στον καιρό των μνημονίων όταν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές πρέπει να ισοπεδώνουν τις ανάγκες των ανθρώπων αλλά και τους ίδιους ως οντότητες;

Υ.Γ.2. Αν αύριο το πρωί ο Λ. Ρακιτζής εμφανίσει έναν μισθό κάποιου εργαζόμενου στον ΟΚΑΝΑ, για παράδειγμα 3.000 ευρώ, να μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία ότι θα ισχυριστεί πως αυτή είναι η πραγματική εικόνα της μισθοδοσίας των εργαζομένων στον Οργανισμό. Το έχει ξανακάνει. Στην πραγματικότητα όμως το ερώτημα είναι διαφορετικό. Η διαφθορά σ’ αυτόν τον τόπο έχει πολλά πρόσωπα και δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με την οικονομική της πλευρά. Από την διαφθορά της εξουσίας που ξεθεμελιώνει τα οποία ψήγματα κοινωνικής μέριμνας υπάρχουν, χάριν των ιδιωτικών συμφερόντων, ποιος θα μας σώσει; Από τους «αδιάφθορους» μηχανισμούς αυτής της διεφθαρμένης πολιτικής ποιος θα μας απαλλάξει;


(*) Η Ε. Μ. είναι εργαζόμενη του ΟΚΑΝΑ. Τα πραγματικά στοιχεία της βρίσκονται στη διάθεση μας. Ωστόσο προτιμήσαμε να μην τα δημοσιοποιήσουμε καθώς οι εργαζόμενοι του Οργανισμού οφείλουν να μιλούν για θέματα που αφορούν τον ΟΚΑΝΑ αφού πρώτα έχουν πάρει τη σύμφωνη γνώμη της προϊσταμένης αρχής τους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου