Πηγές του αληθινού και το ψεύτικου

Με διαφορά 2-3 ημερών συνάντησα την απόλυτη ταύτιση γνώμης δυο μεγάλων κλασσικών για το αληθινό και το ψεύτικο.Αναφέρεται βέβαια κυρίως στη λογοτεχνία αλλά ταιριάζει πιστεύω σε κάθε ανθρώπινη πράξη δημιουργίας π.χ. Αρχιτεκτονική,ή....μαγειρική.
Ο Γκαίτε στις συνομιλίες με τον Έκερμαν και ο Τσέχωφ ως μαρτυρία φιλικού του προσώπου συμφωνούν ότι πρέπει πάντα να ξεκινάμε από το Πραγματικό και να φτάνουμε στην Ιδέα που εμπεριέχει αυτό αν θέλουμε να είμαστε αληθινοί και ποτέ το αντίστροφο δηλ.την εγκεφαλική σύνθεση να την ντύνουμε μετά με ψευδή ανύπαρκτη πραγματικότητα.


Η άποψη αυτή νομίζω είναι ιδιαίτερα σημαντική και βαρύνουσα για δύο κυρίως λόγους:

• Περιέχει αυστηρό κριτήριο για την αισθητική
• Θα μπορούσε να είναι η Λυδία λίθος της αλήθειας για κάθε είδους τέχνη ή πράξη

Μας δίνει όμως επιπλέον μια εξήγηση για την άγνοια ως μοιραίο λάθος που ταλανίζει ατάλαντους και φαύλους και μας πνίγουν με το σκουπιδαριό τους ελέω marketing.

http://lysippos-mustang.blogspot.gr/