(Και για την iskra ισχύει στη βάση του το ίδιο σχόλιο αντικριτικής)! Σχόλιο αντικριτικής στη κριτική στο ΚΚΕ για τη θέση του περί "ιμπεριαλιστικής" Ελλάδας

Διαβάστε:1. Το σχόλιο αντικριτικής 2. Την κριτική του εργατικού αγώνα 3. Την κριτική της ίσκρας.

I. Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Σχόλιο αντικριτικής στη κριτική στο ΚΚΕ για τη θέση του περί "ιμπεριαλιστικής" Ελλάδας

Σχόλιο αντικριτικής. Όταν στο ίδιο κείμενο μερικών εκατοντάδων λέξεων μπερδεύεις τα σώβρακα με τις γραβάτες (ανόμοια πράγματα) και σαλτάρεις από την Ουκρανία στα χρυσαυγουλίτικα σώου, τότε κάτι δεν πάει καλά και είναι πρόβλημα αποκλειστικά δικό σου (του αρθρογράφου). Όταν, όμως, "δημοσιολογείς", επιζητάς, δηλαδή, να διαμορφώσεις συνειδήσεις με το δικό σου σκεπτικό πλαίσιο κι όταν, μάλιστα, το "μωσαϊκοειδές" πλαίσιό σου αθωώνει τους "μισούς δολοφόνους" και την ιστορικά αιματοβαμμένη επεμβατική άρχουσα τάξη της  Ελλάδας (π.χ. Κριμαία, Κορέα, Αφγανιστάν), τότε σταματά να είναι αποκλειστικό σου πρόβλημα, γιατί η προβολή του βλαχομπαροκισμού αποκρύπτει την ¨ιδιαίτερη κακουργηματική" φύση της ελληνικής άρχουσας τάξης εντός κι εκτός Ελλάδας.

Εμείς ρωτάμε, όλους όσοι θέλουν να βλέπουν την Ελλάδα με τσαρούχια (μικρή καπιταλιστική ανάπτυξη) και σμόκιν να σέρνεται παρά τη θέλησή της σε "ανόσιους παρά φύση βιασμούς" λαών, τα εξής:

1). Μήπως, η Ελλάδα είναι τμήμα του ιμπεριαλιστικού τέρατος και μάλιστα οργανικό - έστω και σαν απόφυση;

2). Μήπως, τμήματα της ελληνικής άρχουσας τάξης έχουν ενσωματωθεί στο διεθνοποιημένο κεφάλαιο (π.χ. Λάτσης);

3). Ποιές άλλες "μη" ιμπεριαλιστικές χώρες - εκτός της άβουλης για εσάς Ελλάδας - συμμετείχαν και συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ;

4). Μήπως, η Ελλάδα συμμετείχε και συμμετέχει στον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό οικονομικό καταμερισμό οργανικά  με συγκεκριμένους κλάδους (π.χ. "ελληνικό" διεθνοποιημένο κεφάλαιο, εφοπλιστικό κεφάλαιο, τουριστικό κεφάλαιο, τραπεζικό κεφάλαιο) και, άρα, συμμετείχε και συμμετέχει στη μοιρασιά των ιμπεριαλιστικών λαφύρων;

5). Ποία άλλη χώρα "μη" ιμπεριαλιστική - πλην της κατά εσάς έντιμης και πτωχής Ελλάδας - είχε το προ κρίσεως Α.Ε.Π. της χώρας μας;

Παρότι θα μπορούσαν στην αλυσίδα των ερωτημάτων να προστεθούν κι άλλοι πολλοί κρίκοι, οι οποίοι θα αναδείκνυαν περαιτέρω τις αντιφάσεις του βλαχομπαροκισμού, κλείνουμε με ένα τελευταίο ερώτημα ως εργασία... για το σπίτι:

Μηπως, τα χρυσαύγουλα "σπονσοναρίστηκαν" από αυτήν την... δακρύβρεχτη άρχουσα τάξη;

Η Ελλάδα δεν φοράει σμόκιν και τσαρούχια, φοράει δυτικό επίσημο ένδυμα με στρατιωτικές μπότες!

Οδόφραγμα

2. «Η ιμπεριαλιστική Ελλάδα που πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις» και άλλα ανέκδοτα με τον Τοτό…

Ο μισός πλανήτης έχει πάρει «φωτιά». Η Ουκρανία βρίσκεται στα πρόθυρα του διαμελισμού, οι αμερικάνοι απειλούν, ότι σε περίπτωση που υπάρξει στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία, θα ενεργοποιήσουν τις διαδικασίες ένταξης της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ.

Στη Συρία συνεχίζεται ο εμφύλιος, στην Αίγυπτο και στο Ιράκ επικρατεί αναβρασμός, στη Τουρκία δοκιμάζονται οι αντοχές της κυβέρνησης Ερντογάν  από τις συνεχείς αποκαλύψεις για οικονομικά σκάνδαλα στα οποία ενέχονται υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ενώ την Κύπρο η κυβέρνηση Αναστασιάδη προωθεί σχέδιο διχοτόμησης του νησιού.

Και μέσα σε αυτή την κοσμοχαλασιά και την καταστροφή, αναδύεται ο… ελληνικός ιμπεριαλισμός για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις και να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα!

Έτσι προσπαθεί να εξηγήσει τις διεθνείς εξελίξεις ο Ριζοσπάστης, στην προσπάθεια του να διασώσει την τυχοδιωκτική – αντεπαναστατική θεωρία της «αλληλεξάρτησης» και της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας».

Όταν τα γεγονότα δεν  συμφωνούν με τις θέσεις μας, τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα…

Σε άρθρο παρέμβασης η εφημερίδα την Παρασκευή (28/2), αφού σωστά επισημαίνει, ότι, με αφορμή τις εξελίξεις στην Ουκρανία, την Κύπρο, τη Συρία κλπ, «οξύνονται επικίνδυνα οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις», στη συνέχεια, ανατρέποντας κάθε λογικό ειρμό, αναφέρει τα ακόλουθα:

«Σε αυτές τις συνθήκες, έχει σημασία να δούμε πώς στέκεται η ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό.

Η ελληνική αστική τάξη αξιοποιεί τη θέση του Προεδρεύοντος της ΕΕ για να πρωτοστατήσει στις εξελίξεις. Εξασφάλισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, βιάζεται να κλείσει το Κυπριακό. Δηλώνει ετοιμότητα να πρωτοστατήσει στους σχεδιασμούς για την Ουκρανία. Στόχος να κατοχυρώσει τη θέση της στην περιοχή εις βάρος ανταγωνιστών της (π.χ. Τουρκία), η αναβάθμιση της συμμετοχής της στο μοίρασμα αγορών, στον έλεγχο κόμβων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων».

Όλα αυτά κάνει ο… τρομερός «ελληνικός ιμπεριαλισμός», ο οποίος «πρωτοστατεί» στις διεθνείς εξελίξεις, μαζί με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γερμανία…

Τώρα να γελάσει κανείς, ή να βάλει τα κλάματα, για το πως κατάντησαν το ΚΚΕ οι «θεωρητικοί» της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας».

Αλήθεια ρε παλληκάρια, τι συμφέροντα έχει η ελληνική αστική τάξη στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, για να παίξει… πρωταγωνιστικό ρόλο; Η αλήθεια βέβαια είναι πολύ διαφορετική. Οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές, οι οποίοι έχουν συμφέροντα στη χώρα αυτή, υπαγορεύουν τις προθέσεις τους στην… προεδρεύουσα Ελλάδα και η τελευταία, σαν καλή μαθήτρια, εκτελεί τις εντολές.

Πόσο υποτελείς και υποτακτικοί είναι απέναντι στον αμερικάνικο και γερμανικό ιμπεριαλισμό, οι… προεδρεύοντες της ΕΕ, αποδεικνύεται και από το γεγονός, ότι δεν τόλμησαν να αρθρώσουν ούτε λέξη για την προστασία της ελληνικής μειονότητας στην Ουκρανία, που, μαζί με άλλους πληθυσμούς, έχει βρεθεί στο στόχαστρο των φασιστικών – νεοναζιστικών ορδών, επειδή οι τελευταίες έχουν την εύνοια των  μεγάλων αφεντικών. Τόσο δουλοπρεπείς και εξαρτημένοι είναι.

Θα ζητούσαμε πολλά, αν απαιτούσαμε από την ελληνική κυβέρνηση να καταδικάσει την ανοιχτή φασιστική πρόκληση στην Ουκρανία, που ξεχειλίζει  στους δρόμους του Κιέβου. Για να το κάνεις όμως αυτό θέλει κότσια. Και που να τα βρουν εκείνοι που παίρνουν κατευθείαν εντολές από την αμερικάνικη και γερμανική πρεσβεία; Στα πλαίσια της «αλληλεξάρτησης» βεβαίως, βεβαίως.

Για καταδίκη της νεοναζιστικής αλητείας είπατε; Ποιος λέει τέτοιες κακές κουβέντες; Απεναντίας ο Βενιζέλος, εκ μέρους της… προεδρεύουσας, μετέβη στο Κίεβο και είχε «κρίσιμες συνομιλίες» με όλο το φασιστικό σκυλολόι, που με τις ευλογίες των αμερικάνων και των γερμανών έχουν σχηματίσει προσωρινή κυβέρνηση.

Και υπάρχει έστω και ένας κάτοικος αυτής της χώρας, που να πιστεύει ότι ο Βενιζέλος συναντήθηκε με τους ουκρανούς φασίστες για να προωθήσει τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης; Το σκονάκι από τα αφεντικά διάβασε ο άνθρωπος και μετέφερε τις απόψεις τους στους Ουκρανούς φασίστες. Αν και οι τελευταίοι δεν περιμένουν από τον Βενιζέλο να μάθουν τις σκέψεις των αφεντικών. Μιλούν απευθείας μαζί τους και παίρνουν «ζεστές» τις εντολές.

Είναι τόσο πεισματάρικα τα γεγονότα, που κυριολεκτικά βοούν  και φωνάζουν ότι η Ελλάδα δεν είναι απλώς εξαρτημένη από τον αμερικάνικο και ευρωπαϊκό (γερμανικό) ιμπεριαλισμό, αλλά είναι χειροπόδαρα δεμένη σαν λουκάνικο Φρανκφούρτης.

Και όλοι το καταλαβαίνουν αυτό, εκτός από τη νεοτροτσκιστική ομάδα στην ηγεσία του ΚΚΕ, η οποία με όσα λέει και όσα κυρίως κάνει, έχει καταδικάζει το κάποτε ακμαίο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρας σε μαρασμό και απαξίωση. Είναι μήπως τυχαίο, ότι, ενώ οι εξελίξεις στην Ουκρανία, βάζουν σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη, δεν έγινε ούτε μια κινητοποίηση στην Ελλάδα, όπου στο παρελθόν το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα και το κίνημα Ειρήνης, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις;

Κάποιοι κοιμούνται βαθιά. Ας μη τους χαλάσουμε τον ύπνο τους και την ονειροπόληση τους για την «ιμπεριαλιστική Ελλάδα» που «πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις».

Μα καλά κανείς δεν αγαπάει αυτό το κόμμα και του συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο; Δεν τους προβληματίζει, ότι, ενώ η κοινωνία βράζει από τα προβλήματα, μετά τις εκλογές του Ιούνη του 2012, δεν κουνιέται φύλλο; Δεν τους προβληματίζει η αδράνεια και η απραξία του ΠΑΜΕ, το οποίο καθημερινά χάνει την επαφή με το κίνημα; Που ήταν οι κομμουνιστές στη κινητοποίηση των απολυμένων σχολικών φυλάκων και εκπαιδευτικών στις 28/2; Πως φτάσαμε στο σημείο, να πρωταγωνιστούν στις – τραγικά λίγες και χωρίς αγωνιστικό πλαίσιο είναι αλήθεια – κινητοποιήσεις, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να είναι απόντες οι κομμουνιστές; Ποιος παίρνει τέτοιες ευθύνες;

Δεν αισθάνονται την ανάγκη να απολογηθούν κάποιοι, για την εισβολή των φασιστοειδών στις λαϊκές συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά; Το Περιστέρι, το Αιγάλεω, οι Άγιοι Ανάργυροι, η Νέα Ιωνία, τα Λιόσια, η Κοκκινιά, η Δραπετσώνα, το Πέραμα, το Κερατσίνι, ο Κορυδαλλός, αποτελούν τα προπύργια, είναι η καρδιά του επαναστατικού κινήματος της χώρας. Και τις περιοχές αυτές, τις φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού. Όχι να τις παραδώσουμε αμαχητί  στις φασιστικές ορδές.

Είναι τόσα πολλά τα γεγονότα που καταδεικνύουν, ότι το ΚΚΕ βαδίζει σε λάθος δρόμο, ώστε θα ήταν περιττό να αναφερθούμε σε καθένα ξεχωριστά από αυτά.

Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες κομμουνιστές, ριζοσπάστες αγωνιστές, που αγωνιούν και προβληματίζονται για την πορεία του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο για σχεδόν ένα αιώνα αποτελούσε την ραχοκοκαλιά του λαϊκού κινήματος.

Ας κάνουν κάτι σήμερα, πριν η κατάσταση επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό, που η πορεία προς την καταστροφή δεν θα μπορεί πλέον να αντιστραφεί.

Και αυτό θα ήταν τραγικό.

Ο Στωικός

http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-03-12-20-13-03/1639-l-r-

3. ΤΟ ΚΚΕ, ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ «ΙΣΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ» !

(Σαβ. 15/3/14 - 00:10)

Δεν θα σχολίαζα την παρακάτω ανακοίνωση τουΚΚΕ (14/3/14) σε σχέση με το δημοψήφισμα της Κριμαίας (Κυρ. 16/3), αν το ΚΚΕ δεν λάμβανε μια τόσο βεβιασμένη, επιθετική και κατηγορηματικήθέση κατά της ενδεχόμενης, με τη θέληση του λαού της αυτόνομης δημοκρατίας της Κριμαίας, ένταξη της τελευταίας στη Ρωσία.

Η θέση αυτή πράγματι με εξέπληξε και όχι μόνο γιατί εξ αντικειμένου και ασφαλώς χωρίς πρόθεση, συμπίπτει με τη λυσσώδη εκστρατεία των ΗΠΑ και τηςΕΕ κατά της απόσχισης της Κριμαίας και τις σφοδρές ψυχροπολεμικές απειλές για κυρώσεις και αντίμετρα σε βάρος της Ρωσίας σε μία τέτοια περίπτωση.

Κυρίως με εξέπληξε η τοποθέτηση αυτή, γιατί το ΚΚΕ δεν προτείνει απολύτως τίποτα που θαπροστάτευε το λαό της Κριμαίας και ιδιαίτερα το ρώσικο πληθυσμό της, από ένα εθνικιστικό καθεστώς με νεοφασιστικά χαρακτηριστικά που κυριαρχεί στο Κίεβο και το οποίο αναρριχήθηκε στην εξουσία (και) με την ωμή ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-ΕΕ και το οποίο, όπως αναγνωρίζει και η ανακοίνωση του ΚΚΕ, στρέφεται «ενάντια στις μειονότητες και τους κομμουνιστές, καταργώντας το νόμο για τις "περιφερειακές γλώσσες" και καταστρέφοντας αντιφασιστικά μνημεία».

Ασφαλώς, ενδεχόμενη «ενσωμάτωση» της Κριμαίας στη Ρωσία δεν θα λύσει τα προβλήματα ούτε τουΚριμαϊκού ούτε του Ρωσικού λαού και, φυσικά, δεν θα ανοίξει το δρόμο αυτόματα για το σοσιαλισμόστην Κριμαία και τη Ρωσία. Δεν χρειάζεται κανένα ΚΚΕ για να διαπιστώσει κανείς αυτά τα προφανή.

Αν δεν μπορούν, όμως, να λυθούν τώρα αυτά τα προβλήματα, αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι η Κριμαία πρέπει να γίνει αμερικανο-ΕΕ προτεκτοράτο, ούτε σημαίνει ότι ο ρωσικός πληθυσμός της Κριμαίας πρέπει να περάσει σε δυτική «αιχμαλωσία» για να κρατιέται εσαεί όμηρος η Ρωσία για παν ενδεχόμενο, ούτε, πολύ περισσότερο, αυτός ο ρωσικός πληθυσμός να τεθεί σε καθεστώς διώξεων ή και να «θυσιασθεί» για να εξυπηρετηθούν σχεδιασμοί γενικού δυτικού ελέγχου της Ουκρανίας, με αναβαθμισμένο στρατηγικό ρόλο της τελευταίας στη Μαύρη Θάλασσα και όχι μόνο.

Πολύ φοβούμαι ότι το ΚΚΕ, θέλοντας να κρατήσει όπως-όπως ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ - ΕΕαπό τη μια μεριά και τη Ρωσία από την άλλη και κυρίως γιατί δεν θέλει να αντιληφθεί την κεντρικότητα του προβλήματος του ιμπεριαλισμού στην εποχή μας, μαζί με τις πιο επιθετικές και ηγεμονικές εκφράσεις του που είναι ο Δυτικός ιμπεριαλισμός, πέφτει από λάθος ανάλυση σε λάθος θέσεις.

Δυστυχώς, τέτοιου είδους απόλυτες τοποθετήσεις του ΚΚΕ, που δεν προτείνουν τίποτα στο σήμερα για την ασφάλεια της Κριμαίας και του λαού της, δεν αποδυναμώνουν από τα πράγματα την αμερικανο-ΕΕεπέμβαση στην Ουκρανία και την περαιτέρω κλιμάκωσή της, δεν αποδυναμώνουν τις εθνοτικές αντιπαραθέσεις, ενώ δεν βοηθούν καθόλου και τη χώρα μας σε αυτή την τραγική φάση να αποτινάξει τη συνεχιζόμενη τροϊκανο-μνημονιακή λεηλασία και το εγχώριο, παραδομένο σε ΕΕ και ΗΠΑ, αστικό κατεστημένο.

Αυτήν την ώρα όλες οι αριστερές δυνάμεις της χώρας μας χρειάζονται ένα μεγάλο μέτωπο πρώτα απ’ όλα ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και της ΕΕ, με στόχο μια Ελλάδα ανεξάρτητη,προοδευτική και σοσιαλιστική, η οποία θα υπερασπίζεται μια Ουκρανία λεύτερη, δημοκρατική,αντιφασιστική, προοδευτική, με σεβασμό όλων των εθνοτικών προελεύσεων, γέφυρα ειρήνης και συνεργασίας ανάμεσα σε χώρες και λαούς και σε καμία περίπτωση αντιρωσικό δυτικό προγεφύρωμα.

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΜΕΡΓΟΣ

Στη συνέχεια, η Iskra παραθέτει αυτούσια την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τις εξελίξεις στην Ουκρανία και το δημοψήφισμα στην Κριμαία.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή καταδίκασε την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην Ουκρανία και την πραξικοπηματική κατάληψη της διακυβέρνησης από αντιδραστικές δυνάμεις, με τη συμμετοχή των ναζιστών, που δημιουργεί μεγάλους κινδύνους για τον ουκρανικό λαό. Η στάση αυτών των δυνάμεων και η κριτική τους, σχετικά με τις εξελίξεις στην Ουκρανία και το δημοψήφισμα στην Κριμαία, αποτελούν μνημείο υποκρισίας. Αφού είναι οι ίδιες δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στην απόσπαση του Κοσσόβου, στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σεΙράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, στην οργάνωση πραξικοπημάτων εναντίον κυβερνήσεων που δεν τους ήταν αρεστές. Το ίδιο επιχείρησαν στη Συρία και τώρα στην Ουκρανία.

Έχοντας ως κριτήριο το συμφέρον των λαών, θεωρούμε ότι η ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσία ούτε αντιμετωπίζει αποτελεσματικά αυτή την επέμβαση, ούτε θα λύσει ουσιαστικά κανένα από τα πραγματικά προβλήματα του λαού της Κριμαίας, ούτε θα σημάνει καμία πραγματική εξομάλυνση της κατάστασης ήμακροπρόθεσμη λύση ειρήνης και συνεργασίας για τους λαούς της περιοχής με ευημερία και πρόοδο. Και στη Ρωσία και στην Ουκρανία η πλειοψηφία του λαού υποφέρει, ζώντας μέσα σε συνθήκεςκαπιταλιστικής βαρβαρότητας, που έφεραν οι αντεπαναστατικές ανατροπές το 1991.

Κατανοούμε πως ο λαός της Κριμαίας, που σε μεγάλο βαθμό είναι ρωσικής και ταταρικής καταγωγής, ανησυχεί για την κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις, που με μία από τις πρώτες ενέργειές τους στράφηκαν ενάντια στις μειονότητες και τους κομμουνιστές, καταργώντας το νόμο για τις «περιφερειακές γλώσσες» και καταστρέφοντας αντιφασιστικά μνημεία. Ωστόσο, η αποχώρηση της Κριμαίας από την Ουκρανία και η ενσωμάτωσή της στη Ρωσία δε θα λύσει το πρόβλημα της αλλαγής του συσχετισμού δύναμης σε βάρος των αντιδραστικών και φασιστικών δυνάμεων.

Θα ήταν διαφορετικό αν η Ρωσία ήταν μια σοσιαλιστική χώρα και ο λαός της Κριμαίας είχε κάνει την επιλογή και ζητούσε την ένταξη σε μια σοσιαλιστική ένωση μαζί με τη Ρωσία, όπως έγινε με την ένταξη χωρών στην ΕΣΣΔ.

Η απόσχιση της Κριμαίας και η ενσωμάτωσή της στη Ρωσία θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τοεθνικιστικό ρεύμα, τόσο στην Ουκρανία, όσο και στη Ρωσία. Θα εγκλωβίσει εκατομμύρια εργαζόμενους σε μια αντιπαράθεση σε εθνοτική βάση, κρύβοντας τις πραγματικές αιτίες της σύγκρουσης, όπως και τη μοναδική εναλλακτική λύση, που υπάρχει για τους εργαζόμενους και βρίσκεται σ’ έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, στο σοσιαλισμό.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος να «ανοίξει τον ασκό του Αιόλου» και σε άλλες περιοχές, ειδικά σταΒαλκάνια, να οδηγήσει και σε άλλες ενσωματώσεις περιοχών, π.χ. στην ενσωμάτωση του Κοσσόβου στη λεγόμενη «Μεγάλη Αλβανία», που συνδέεται με προσαρτήσεις εδαφών γειτονικών χωρών. Υπάρχουν άλλωστε παραδείγματα από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας που, στο όνομα της αυτοδιάθεσης των λαών, άνοιξε ο δρόμος για αλλαγές συνόρων.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την υπεροχή του σοσιαλισμού στην αντιμετώπιση σχετικών προβλημάτων. Όλες οι διοικητικές αλλαγές στην Κριμαία, από την ανακήρυξή της σε αυτόνομη δημοκρατία το 1921, στο πλαίσιο της ΕΣΣΔ, μέχρι την διοικητική ενσωμάτωσή της στην Ουκρανία τη δεκαετία του ’50, έγιναν ομαλά και ειρηνικά, γιατί κυριαρχούσαν οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής και επομένως κριτήριο ήταν το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού.

Ο λαός της Κριμαίας, ο ουκρανικός λαός, ο ρωσικός λαός έχουν ιστορικές μνήμες και θετικές εμπειρίες από τα χρόνια του σοσιαλισμού, που δε σβήνονται ακόμη και αν έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τις ανατροπές. Ο λαός της Κριμαίας έχει έντονες τις μνήμες της αντιφασιστικής πάλης του σοβιετικού λαού, που έγραψε ιστορία στην πολιορκία της Σεβαστούπολης. Το γεγονός ότι σε διάφορες περιοχές όσοι ζητούν ένωση με τη Ρωσία διαδηλώνουν, μεταξύ άλλων, με τις κόκκινες σημαίες εκφράζει μια τέτοια ανάμνηση ή προσδοκία, παρότι μια τέτοια προσδοκία δεν πατάει ρεαλιστικά στη σημερινή πραγματικότητα και εξέλιξη. Γιατί σήμερα η Ρωσία είναι καπιταλιστική χώρα, που βρίσκεται σε ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, και ο λαός της επίσης υποφέρει.

Η ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι στις συνθήκες του σοσιαλισμού οι λαοί και οι εθνότητες στην ΕΣΣΔζούσαν αδελφωμένοι και προόδευαν με ειρήνη, ενώ τώρα χύνεται το εθνικιστικό - διχαστικό δηλητήριο. Αυτό τον άλλο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν αυτοί οι λαοί, όλοι οι λαοί, σήμερα.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ - 14/3/14

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15667:oukrania-kke-dimopsifisma&catid=83:aristera&Itemid=200