(Παρ. 8/11/13 - 21:45)
Του Δ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ "ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΥ"
Το κείμενο του Δ. Μητρόπουλου στα "ΝΕΑ" (7/11) θα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον αν δεν επιχειρούσε καταθέσεις απόψεων να τις εμφανίσει ως κάτι διαφορετικόαπό αυτό που είναι ή ακόμα χειρότερα να τις ειρωνευτεί ή να τις διακωμωδήσει.
Δεν ξέρω, επίσης, που βρίσκει τις αναλογίες των όποιων απόψεων στο ΣΥΡΙΖΑ με τους "καυγάδες" , όπως γράφει , ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου και το βαθύ ΠΑΣΟΚ ή του Α. Σαμαρά με τη "λαϊκή δεξιά".
Δυστυχώς η παλιά τραγωδία συνεχίζεται.
Ως πότε; Μήπως η ανεπανάληπτη τραγωδία που ζούμε δίνει μια ευκαιρία να αλλάξουμε σελίδα;
Ο ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΣ
Ολόκληρο το κείμενο του Δ. Μητρόπουλου έχει ως εξής:
ΛΑΒΑΡΑ
Του Δ.ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙ Λοζάννη, τι Κοζάνη. Σα να λέμε: τι Βαρουφάκης, τι Μπαδογιάννης!
ΚΑΜΙΑ δεκαριά ώρες πίσω είναι το Τέξας όπου ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει σημαντικά πράγματα την τελευταία εβδομάδα. Με απλά λόγια, έχει επιβεβαιώσει ότι _ και _ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί αυτονόητη την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται για ένα αριστερό κόμμα που δεν συμφωνεί με την οικονομική πολιτική και θα ήθελε να την ανα-διαπραγματευθεί. Σπεσιαλίστας στη διαπραγμάτευση _ και τη θεωρία των παιγνίων _ είναι και ο Γιάνης Βαρουφάκης που βρέθηκε παρά τω Τσίπρα στο Όστιν. Πριν όμως περάσουν τριάντα-έξι ώρες, μια ανάρτηση στο iskra.gr, τον ιστότοπο επιρροής της πλευράς Λαφαζάνη, ήρθε να δώσει απάντηση. Ή μάλλον να σχολιάσει. Συγγραφεύς ο Άκης Μπαδογιάννης.
ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΈΝΩΣ, η επιχειρηματολογία είναι τετράγωνη. Εμπνέεται επίσης από την περιπέτεια της Κύπρου πέρσι τον Μάρτιο. Στην Κουμουνδούρου είχαν πιστέψει ότι η μεγαλόνησος θα ήταν _ με λίγη ρωσική βοήθεια _ ένα είδος Στάλινγκραντ στον πόλεμο μεταξύ Βορείων και Νοτίων της Ευρωζώνης. Δηλαδή δεν θα υποχωρούσε και θα ανάγκαζε Βερολίνο, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη να αναθεωρήσουν την πολιτική της σκληρής λιτότητας. Η αντεπίθεση θα ξεκινούσε λοιπόν από το νοτιο-ανατολικό άκρο της Ευρωζώνης! Ως γνωστόν, δεν έγινε έτσι. Η Κύπρος κονιορτοποιήθηκε. Όχι μόνο βρέθηκε υπό τον βαρύ ζυγό της λιτότητας, αλλά είδε τις τράπεζές της να χάνονται και μάλιστα όχι δια της εθνικοποίησης, αλλά με χαμένους μετόχους, ομολογιούχους, δανειστές και τελικά καταθέτες που υπέστησαν κούρεμα. Είναι το περίφημο bail in και μάλιστα στην πιο σκληρή εκδοχή.
ΟΙ Λαφαζάνηδες λοιπόν εξηγούν πως τα περί διαπραγμάτευση είναι αυταπάτες. Ή την τρώς όπως η Κύπρος. Ή επιστρέφεις στο εθνικό νόμισμα για να μπορέσεις να χειριστείς την οικονομία σου όπως θέλεις. Φυσικά, τον καυγά αυτό τον έχουμε ξαναδεί. Πρώτα, ανάμεσα στον Γιώργο Παπανδρέου και το βαθύ ΠΑΣΟΚ που δυστροπούσε έναντι των αναγκαίων μέτρων το φθινόπωρο του 2009 και τους πρώτους μήνες του 2010 _ με αποτέλεσμα να πάμε στο Μνημόνιο. Ύστερα, ανάμεσα στον Αντώνη Σαμαρά και τη λαϊκή Δεξιά. Αυτός επέμεινε να ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση τον Φεβρουάριο του 2012, αυτοί τα μάζεψαν και πήγαν στον Καμμένο. Τώρα, τα γραφόμενα στο Iskra.gr απλώς προ-αναγγέλουν τη σύγκρουση ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τους κόκκινους του ΣΥΡΙΖΑ _ που ακούει στο όνομα Αριστερή Πλατφόρμα.
ΔΕΝ είναι απλή ιστορία. Ο Παπανδρέου _ κληρονόμος του ΠΑΣΟΚ με ονοματεπώνυμο _ αισθανόταν άτρωτος. Το αποτέλεσμα είναι ορατό. Δίνει διαλέξεις στο εξωτερικό. Ο Σαμαράς είναι ένας πολιτικός με αστική αυτό-πεποίθηση και έντονο βολονταρισμό. Παρόλα αυτά, το συμμάζεμα του γαλάζιου μαγαζιού _ συμπεριλαμβανομένης της ΔΑΚΕ _ συνεχίζεται με διασπορά εκ Δεξιών που δεν σταμάτησε στους Ανεξάρτητους Έλληνες αλλά έφθασε ως την Χρυσή Αυγή. Οι Τσιπραίοι αντιμετωπίζουν τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ με την οπτική του χαρισματικού ηγέτη: Θέλουν-δεν θέλουν, θα μας ακολουθήσουν είναι η λογική τους.
ΤΟ ενδιαφέρον είναι πως, αν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είχαν να αντιμετωπίσουν στελέχη και ψηφοφόρους που έπασχαν από σύνδρομο στέρησης του πελατειακού συστήματος της Μεταπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετωπίσει ενδεχομένως την πιο προχωρημένη εκδοχή αυτού του καυγά. Κι αυτή γιατί η δική του εσωκομματική μειοψηφία τείνει να σηκώσει το λάβαρο της δραχμής.
Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου