(Τρ. 22/10/13 - 18:59)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΚΑΛΥΒΗ ΣΤΗΝ "ΕΠΟΧΗ" (20/10/13) ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΘΟΔΩΡΟ ΜΙΧΟΠΟΥΛΟ
Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο και τώρα είναι ακόμη πιο αναγκαία η αντεπίθεση του ΣYΡIZΑ, σ’ όλα τα μέτωπα, υποστηρίζει ο Αλέκος Καλύβης. Και ξεκαθαρίζει, εν όψει εκλογικών συνεργασιών, ότι η αριστερά πρέπει να γίνει πόλος έλξης αγωνιστών, δημιουργικών και ανιδιοτελών προοδευτικών πολιτών και να μην λειτουργήσει ως πλυντήριο για τα λερωμένα και τα άπλυτα κάποιων παρατρεχάμενων της κεντρικής ή τοπικής εξουσίας.
Ολόκληρη η συνέντευξη στην "Εποχή" και το δημοσιογράφο Θόδωρο Μιχόπουλο έχει ως εξής:
Ερ.: Το Μαξίμου και ο Αντ. Σαμαράς προσωπικά συνεχίζουν την επίθεση κατά του ΣυΡιζΑ. Θεωρείς ότι είναι ικανοποιητικός ο τρόπος αντιμετώπισης αυτών κινήσεων από τον ΣυΡιζΑ;
Απ.: Η θεωρία των δύο άκρων συνιστά μια στρατηγική πίεσης προς την αριστερά και το κίνημα αλλά και ένα όχημα για το κατεστημένο για να θωρακίσει ακόμη πιο αυταρχικά την ταξική κυριαρχία του. Κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να μειώσουν την επιρροή της Αριστεράς μέσα στο πιο φοβισμένο κομμάτι της κοινωνίας μας, να συκοφαντήσουν τους κοινωνικούς αγώνες, να αποσείσουν τις ευθύνες τους για την ανοχή και υπόθαλψη της εγκληματικής βίας της Χρυσής Αυγής και να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τα δραματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει από τη μνημονιακή πολιτική. Πιστεύουν, μάταια, ότι με μια ρητορική γενικά κατά της βίας μπορούν να στριμώξουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που με σαφήνεια τάσσεται υπέρ των πολύμορφων, μαζικών λαϊκών αγώνων και κατά της τυφλής βίας.
Δεν μπορεί κανείς να ξεχνά ότι η έξαρση της ρατσιστικής εγκληματικής βίας απέναντι στους μετανάστες έγινε επί των ημερών του κ. Σαμαρά, όπως επίσης ότι με την κρατική και παρακρατική καταστολή και βία, έχει συνδεθεί μεταπολιτευτικά η παράταξη του κ. Σαμαρά και με πρόκληση θυμάτων από το κίνημα. Είναι χαρακτηριστική η δολοφονία του αριστερού αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα από στέλεχος της ΟΝΝΕΔ. Η στρατηγική της ΝΔ χρεοκοπεί μέρα με τη μέρα, διότι ο κόσμος είναι υποψιασμένος και καχύποπτος και διότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντικρούει αποφασιστικά και πειστικά αυτή την επίθεση. Παρόλα αυτά χρειάζονται ακόμη πολλά να γίνουν στο επίπεδο της ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης και κυρίως στο σκέλος της ανάπτυξης των αντιμνημονιακών και αντιφασιστικών αγώνων.
ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Ερ.: Η ατζέντα των πολιτών, όπως φάνηκε και από τις ερωτήσεις που υπέβαλλαν στον Αλ. Τσίπρα [Δευτέρα, εκπομπή με Ν. Χατζηνικολάου], είναι τελείως διαφορετική. Αφορά την οικονομία. Κυρίως, όμως, οι πολίτες φαίνεται να μην πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εφαρμόσει όσα υπόσχεται. Πώς μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το γεγονός; Και που πιστεύεις ότι οφείλεται;
Απ.: Η ατζέντα Σαμαρά και των ΜΜΕ που τον στηρίζουν είναι μακριά από τις ανάγκες και τις αγωνίες του κόσμου που βρίσκεται σε απόγνωση. Αναφέρονται, άλλωστε, αναγκαστικά σ’ αυτά μόνο και μόνο για να μην χάνουν τελείως την αξιοπιστία τους. Η τεράστια ανατροπή που έγινε στη χώρα μας είναιστρατηγική επιλογή του συστήματος για έναν ολοκληρωτικό καπιταλισμό, με ολιγαρχική και αυταρχική διοίκηση και μια κοινωνία χωρίς αντιστάσεις και δικαιώματα. Οι συνέπειες αυτής της επίθεσης στη θέση αλλά και στη συνείδηση του κόσμου της εργασίας δεν οδηγούν αυτόματα σε μια αριστερά ριζοσπαστικοποίηση ούτε μετατρέπουν την οργή σε πολιτική βούληση θετικών αλλαγών. Μεγάλο τμήμα του λαού αγωνίστηκε κατά των μνημονίων. Βρίσκεται, όμως, σε μια θέση απελπισίας και πλήρους αδιεξόδου. Η αναποτελεσματικότητα των αγώνων έχει κάμψει την αγωνιστική διάθεση του κόσμου και αυτό δημιουργεί πολύ μειωμένες προσδοκίες και μια λογική ανάθεσης του κοινωνικού στο πολιτικό ή ακόμα χειρότερα οδηγεί σε τάσεις παραίτησης. Η ριζοσπαστική Αριστερά δεν επαγγέλλεται έναν εύκολο δρόμο, ούτε μια καλύτερη διαχείριση αλλά μια μεγάλη τομή στην πολιτική και οικονομική πορεία της χώρας. Ζητά από τον κόσμο όχι μόνο την ψήφο αλλά και την ενεργή συμμετοχή και κινητοποίησή του σε μια επιλογή συγκρουσιακή. Η δυσπιστία που εμφανίζεται απέναντι στην αριστερά μπορεί να ξεπεραστεί αν δημιουργήσουμε έμπνευση, ρεύμα συσπείρωσης και ψυχολογία ριζικών αλλαγών. Και, φυσικά, εφόσον διατηρούμε τον ριζοσπαστισμό και τον αντισυστημικό λόγο μας, την ειλικρίνεια, τις αιχμές στον προγραμματικό μας λόγο, την ασυμβίβαστη επιλογή μας να προχωρήσουμε σε μεγάλες προοδευτικές αλλαγές με κατεύθυνση το σοσιαλισμό.
Ερ.: Πάνω από ένα χρόνο ακούμε ότι «έρχονται εκλογές», ότι «η κυβέρνηση καταρρέει». Μέχρι σήμερα τίποτα δεν συνέβη. Με λάθος ανάλυση, όμως, δεν οδηγούμαστε και σε λάθος αποφάσεις ως προς την αντιμετώπιση της σημερινής κυβέρνησης;
Απ.: Η στρατηγική μας για ανατροπή της κυβέρνησης είναι κεντρική μας επιλογή και εργαζόμαστε με βάση αυτή τους τελευταίους μήνες. Όμως άλλο πράγμα η επιθυμία και άλλο η πραγματικότητα. Το εγχείρημα αυτό για να αποκτήσει δυναμική πρέπει να γίνει πλειοψηφικό αίτημα στην κοινωνία, να πιέζει αφόρητα την μνημονιακή συγκυβέρνηση. Καμία κυβέρνηση δεν πέφτει από μόνη της παρά μόνο αν την αναγκάσει ο λαός ή αν κρίνει η ίδια ότι τη συμφέρουν οι εκλογές και εφόσον –στην περίπτωση της χώρας μας- το αποδεχτεί η τρόικα και ιδίως η Γερμανία. Πέρα από κάποιες σκέψεις για πιθανό αιφνιδιασμό, ή για ενδεχόμενη ανοχή της τρόικας σε εκλογική αποσαφήνιση του πολιτικού τοπίου στην Ελλάδα, δεν πιστεύω ότι υπήρχε η εντύπωση σε κανέναν μας ότι επίκειται η πτώση της κυβέρνησης ή ότι με λίγο σπρώξιμο ή με μια πετυχημένη κινητοποίηση θα μπορούσε να πάει η χώρα σε εκλογές.
Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ
Ερ.: Μήπως αλλάζουν τα δεδομένα σήμερα;
Απ.: Η κυβέρνηση βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Η διαφορά μεταξύ ΔΝΤ και ΕΕ, το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό, η προετοιμασία επιβολής νέου μνημονίου, η αδυναμία να ξεφύγει η χώρα από το φαύλο κύκλο ύφεσης, υπερχρέωσης, ανεργίας, λιτότητας και φτώχειας την έχουν φέρει σε δεινή θέση. Αυτή η κατάσταση συνιστά πηγή πολιτικής αστάθειας. Δεν μπορεί κανείς να έχειασφαλή εκτίμηση αν θα φτάσει σε σημείο κρίσης που να μην είναι, μάλιστα, διαχειρίσιμη. Χρέος της αριστεράς δεν είναι να μετεωρίζεται ανάλογα με τις διαθέσεις του αντιπάλου αλλά να αγωνίζεται και να δημιουργεί τις κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις, να κατακτά την πολιτική και οργανωτική ετοιμότητα για να πετύχει την δημοκρατική ανατροπή της κυβέρνησης και των αντιλαϊκών πολιτικών.
Ερ.: Το τελευταίο διάστημα γίνεται προσπάθεια να ξεκινήσει διάλογος για την κεντροαριστερά. Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει προβληματισμός, η ΔΗΜΑΡ εμφανίζεται αρνητική. Βλέπεις να προχωρά ένα τέτοιο σχήμα;
Απ.: Εμείς διεκδικούμε να κερδίσουμε με την πολιτική και οικονομική μας πρόταση όσους ταξικά θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και αναφέρομαι στους εργαζόμενους, τα μεσαία στρώματα των αστικών κέντρων και της περιφέρειας, τη νεολαία, τους ανθρώπους του πνεύματος και του πολιτισμού, αλλά και όσους απλούς πολίτες βρίσκονταν ή βρίσκονται ακόμη σε άλλους πολιτικούς χώρους. Μας ενδιαφέρει πολύ η συνεργασία της αριστεράς, η πλατιά συμμαχία των «από κάτω» και γι’ αυτό το λόγο κεντρικός μας στόχος είναι η δημιουργία σε τοπικό και εργασιακό επίπεδο λαϊκών επιτροπών συσπείρωσης και αγώνα. Το αστικό σύστημα έχει έλλειψη εφεδρειών, ανησυχεί για τον αποδεκατισμό και την απαξίωση του σοσιαλδημοκρατικού και του κεντρώου χώρου και επιχειρεί την αναστήλωσή του. Αυτό δεν γίνεται με όρους επιστροφής στις κοινωνικές του ρίζες, αλλά με όρους υπαρξιακούς, επικοινωνιακούς και με επιμονή σε μια διαχείριση υπέρ του κεφαλαίου στα πλαίσια των πολιτικών των μνημονίων. Συνεπώς δεν υπάρχει κοινωνικό έδαφος για να ευδοκιμήσει αυτή η προσπάθεια. Είναι σαν το βάδισμα στο κενό. Ηκοινωνία έχει υποστεί μια μεγάλη κοινωνική διαίρεση η οποία έχει δημιουργήσει μια νέα αυθεντική πόλωση ανάμεσα στις δυνάμεις που συγκροτούν προτάσεις εξουσίας με διαφορετικάπολιτικά και οικονομικά σχέδια. Οι παλιές κανονικότητες και συμμαχίες έχουν διαρραγεί. Το μνημόνιο έχει χαράξει βαθιά μια διαχωριστική γραμμή και δεν μπορεί όσοι στήριξαν με διάφορους τρόπους τα μνημόνια, ή τον Σημιτικό δήθεν εκσυγχρονισμό να εμφανίζονται ως τιμητές μιας νέας πορείας.
ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ
Ερ.: Τελευταία γίνεται λόγος για συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει εκλογών, κυρίως από το χώρο της κεντροαριστεράς. Αυτή η μονομερής διεύρυνση δεν μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ταυτότητας στο ΣυΡιζΑ;
Απ.: Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να στηριχτεί σε μια ευρύτατη κοινωνική συμμαχία των θυμάτων του μνημονίου και να προωθήσει την κοινή δράση και συνεργασία της αριστεράς στο πολιτικό επίπεδο. Στην προσπάθεια αυτή μπορεί να συμβάλουν και δυνάμεις ή πρόσωπα που έχουν γνήσια διαχωρίσει τη θέση τους από την μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία χωρίς, όμως, να έχουν υποστηρίξει τα μνημόνια από κεντρικές θέσεις. Στην τοπικές εκλογές προφανώς τα κριτήρια είναι και αυτοδιοικητικά, ωστόσο, επειδή οι παθογένειες και τα εκφυλιστικά φαινόμενα του πολιτικού συστήματος έχουν απλωθεί και στην τοπική αυτοδιοίκηση, χρειάζεται μεγάλη προσοχή ώστε η Αριστερά να γίνει πόλος έλξης αγωνιστών, δημιουργικών και ανιδιοτελών προοδευτικών πολιτών και να μην λειτουργήσει ως πλυντήριο για τα λερωμένα και τα άπλυτα κάποιων παρατρεχάμενων της κεντρικής ή τοπικής εξουσίας.
Ερ.: Η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ότι κάνει αντίσταση στην τρόικα. Ο ΣυΡιζΑ, όμως, δεν βγαίνει επιθετικά, όπως και σε άλλα θέματα. Που οφείλεται; Μπορεί να ασπάζεται τη θεωρία του ώριμου φρούτου;
Απ.: Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν κάνει αντίσταση αλλά και ούτε καν στοιχειώδη διαπραγμάτευση. Είναι απούσα από κάθε πολιτική παρέμβαση στο θέμα του χρέους προσβλέποντας σε κάποια αντισταθμιστικά πολιτικά οφέλη για την στάση του καλού παιδιού που κράτησε απέναντι στους δανειστές και στην τρόικα, τα οποία δεν φαίνεται να επιτυγχάνει μέχρι στιγμής. Η εμπλοκή ενισχύεται από την εκκρεμότητα συγκρότησης κυβέρνησης στην Γερμανία. Στήνεται ένα σκηνικό επικοινωνιακής διαχείρισης της ίδιας πολιτικής και όχι αλλαγής στάσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρεμβαίνει με το σύνολο των προτάσεών του που συνιστούν ένα συγκρουσιακό μοντέλο διαπραγμάτευσης για το χρέος και μια ριζικά διαφορετική οικονομική πρόταση. Δεν υιοθετεί κανείς, φαντάζομαι, τη θεωρία του ώριμου φρούτου, ωστόσο είναι απόλυτα σωστό ότι τώρα είναι ακόμη πιο αναγκαία η αντεπίθεση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ όλα τα μέτωπα και η ανάκτηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων. Βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ με όλες του τις δυνάμεις, σ’ όλη του την κλίμακα πρέπει να μπει σε διάταξη μάχης.
Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου