(Εξαιρετικό)! Ο πανικός των «αναλυτών» και η απάντηση της Αριστεράς…

“ Η κυβέρνηση της Αριστεράς έρχεται για να σπάσει το απόστημα, το οποίο δηλητηριάζει και διχάζει τους Έλληνες, οι οποίοι με τη σειρά τους και στο πλαίσιο της θεωρίας του κοινωνικού αυτοματισμού προσπαθούν να «κλέψουν» την κατσίκα του γείτονα, προκειμένου να… επιβιώσουν οι ίδιοι.  ”

Του Κώστα Καπνίση

Από ένα σημείο και μετά καταντά αστείο αυτό που συμβαίνει σε μια Ελλάδα που μοιάζει να βρίσκεται σε ένα μικρό καραβάκι στη μέση του ωκεανού και μάλιστα με σφοδρή θαλασσοταραχή. Οι πάντες κρίνουν τα πάντα. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι οι κρίνοντες είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές της υπέρτατης καταστροφής. Μιας παρακμής και σήψης, η οποία δεν έχει προηγούμενο. Όταν άλλωστε η κοινωνική βάση, όσο κι αν αυτή έχει το δικό της μερίδιο της ευθύνης, αμφισβητεί την εξουσία σε οποιαδήποτε μορφή και διαβάθμιση κι αν αυτή βρίσκεται τότε αυτή η κοινωνία έχει πρόβλημα. Πρόβλημα επιβίωσης πια.

Σε αυτόν τον εκφυλισμό αρχών και αξιών, αρκετοί ουδέτεροι αναλυτές – παρατηρητές του ελληνικού φαινομένου, προερχόμενοι από το εξωτερικό. Προειδοποιούν ότι η νέα κατάσταση, για την οποία το σύστημα της πολιτικής και επιχειρηματικής «ελίτ» προετοιμάζεται σε πυρετώδεις ρυθμούς, δε θα έχει χώρο για όλους τους Έλληνες. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, αυτή η μικρή χώρα με μόλις 11 εκατομμύρια πληθυσμό, δεν επιθυμεί την επιβίωση ολόκληρου του ελληνικού λαού. Αυτό άλλωστε ούτε πρωτοφανές είναι, αλλά ούτε και τωρινό σκάνδαλο όσο προβάλλεται. Η Ελλάδα και το κατάντημά της, ο ατελείωτος κατήφορος, είναι ίσως παγκοσμίως η πιο «δυνατή» εικόνα αυτής της άθλιας πραγματικότητας. Πέρα από κάποια ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα στην πορεία αυτής της χώρας από το 1830 και μέχρι σήμερα, το πρόσημο δεν είναι απλά αρνητικό, αλλά καταβαραθρωμένο.

Τούτες τις στιγμές, η χώρα έχει για κυβέρνηση ένα συνονθύλευμα απομειναριών του χθες, τα οποία έρχονται από μακριά, κυβέρνησαν και κατέστρεψαν τον τόπο . Μπορεί να «γεννήθηκαν» για άλλο λόγο. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετρά. Πέρα από την ιδεολογική πάλη, η οποία είναι απαραίτητη στην εξέλιξη και εφαρμογή πρακτικών εναρμονισμών στις εκάστοτε κοινωνικές ανάγκες, τίποτε δε θυμίζει ότι «ΠΑΣΟΚ» και ΝΔ είναι πολιτικοί σχηματισμοί που λειτουργούν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Ιδιαίτερα σημαντικό στην εξέλιξη των πραγμάτων είναι ότι αυτά τα δύο κόμματα «εκπαίδευσαν» σε τέτοιες νοοτροπίες – εξυπηρετήσεις ιδιοτελών συμφερόντων, μικρών ή μεγάλων, ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Η Αριστερά, υπήρξε από τη μεριά της για πολλά χρόνια αντιμετώπισε τις συνέπειες του πολυκερματισμού της και τη διελκυστίνδα για το αν το «αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό». Αναμφισβήτητα πολεμήθηκε από το σύστημα, όμως είχε και αυτή το μερίδιο των ευθυνών της όχι για το σημερινό χάλι αλλά γιατί δεν ενώθηκε ποτέ από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά, προκειμένου να αποτρέψει την καταστροφή. Σήμερα, η Ελλάδα έχει αυτή τη δυνατότητα. Τα πάντα άλλωστε καταρρέουν. Το επιχείρημα του συστήματος είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Αλήθεια είναι. Δεν υπάρχει καμιά εναλλακτική λύση επιβίωσης για το υπάρχον σύστημα με την Αριστερά στη διακυβέρνηση του τόπου.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς έρχεται για να σπάσει το απόστημα, το οποίο δηλητηριάζει και διχάζει τους Έλληνες, οι οποίοι με τη σειρά τους και στο πλαίσιο της θεωρίας του κοινωνικού αυτοματισμού προσπαθούν να «κλέψουν» την κατσίκα του γείτονα, προκειμένου να επιβιώσουν οι ίδιοι. Αντιγράφουν δηλαδή το σύστημα. Έστω και άθελά τους. Ο λαός βέβαια δεν έχει την απόλυτη ευθύνη. Αυτή την «εκπαίδευση» έλαβε. Έτσι «ταΐστηκε» από τις πολιτικές ηγεσίες και την πτωχευμένη μιντιοκρατία. Μπορεί να γυρίσει το πράγμα. Αυτό άλλωστε είναι και το τελευταίο μεγάλο «στοίχημα» της Αριστεράς. Να καταφέρει να ενώσει, να συνθέσει σύγχρονες και όχι παρωχημένες απόψεις και τελικά να πείσει τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού ότι έχει την λύση. Αν λυθεί το κοινωνικό πρόβλημα, είναι δεδομένο ότι θα λυθεί και το οικονομικό. Αυτό δε θα είναι «μαγική λύση», ούτε δα και καμιά δυσεύρετη πολιτική συνταγή. Η εφαρμογή της κοινής λογικής και του αυτονόητου είναι.

Η Αριστερά δεν οφείλει τίποτε να απαντήσει πια σε ένα σύστημα που καταρρέει και προσπαθεί να πάρει μαζί του και τη μοναδική ελπίδα του τόπου. Ένα πράγμα έχει μόνο να κάνει. Να απαντήσει στον ελληνικό λαό και να τον πείσει ότι ο κατήφορος μπορεί να σταματήσει. Να κλείσει στο ντουλάπι της Ιστορίας αυτούς που την καταστρέφουν. «Πολιτικούς» και «αναλυτές» που αλληλοστηρίζονται για το δικό τους συμφέρον αδιαφορώντας προκλητικά για τη μοίρα του ελληνικού λαού. Όλα αυτά με επιχειρήματα και πρόγραμμα βέβαια. Αυτό άλλωστε είναι και το πιο δυνατό σημείο της Αριστεράς. Στο χέρι της είναι…

http://paganeli.wordpress.com