Του ΚΩΣΤΑ ΜΠΟΥΚΑ*
Πριν λίγες ημέρες στην Κύπρο παίχτηκε ένα έργο που θα μπορούσε να έχει ως τίτλο: πως καταργείται η ανεξαρτησία ενός κράτους και η οικονομία του σε ένα Σαββατοκύριακο.
Αναφέρομαι στις γνωστές αποφάσεις του Eurogroup, της Ε.Κ.Τ. και τις αποφάσεις των ολιγαρχικών κέντρων της Ε.Ε. που τις ψήφισαν όλες οι Κυβερνήσεις ουδεμιάς εξαιρουμένης με πειθαρχία που θα ζήλευαν ακόμη και στρατιωτικά τμήματα.
Την καταστροφή που σπείρανε στους εργαζόμενους και την ελληνική κοινωνία τα 3 τελευταία χρόνια οι ταξικά προσανατολισμένες b, την διοχετεύσανε στην κυπριακή κοινωνία σε συμπυκνωμένη δόση. Οι ευθύνες του ΑΚΕΛ στην περίοδο διακυβέρνησης του, για το πώς αντιμετώπισε το τραπεζικό και χρηματιστηριακό κεφάλαιο, αλλά και τον προσανατολισμό της κυπριακής οικονομίας, μένει να απαντηθούν όμως δεν απασχολούν το παρών σημείωμα.
Έρχεται λοιπόν όχι ως υποσημείωση αλλά ως θέμα ημερήσιας διάταξης το τι κάνουμε τώρα. Αυτό που συνέβη στην Κύπρο μπορεί να συμβεί παντού, ιδιαίτερα στους "αδύνατους" κρίκους της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. καθώς είναι φανερό ότι επιδιώκεται η συγκέντρωση πλούτου στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις και στις οικονομίες της πρώτης ταχύτητας της ευρωενωσιακής συνθήκης, με την λεηλασία των χωρών που βρίσκονται ή θα ενταχθούν σε μνημόνια και αντίστοιχα προγράμματα αφαίμαξης πόρων. Η επίτευξη αυτών των στόχων από πλευράς των αστικών τάξεων Γερμανίας, Γαλλίας και των συμμάχων τους, απαιτεί την πλήρη υπακοή και υποταγή των πολιτικών ελίτ σε κάθε χώρα.
Οι εξελίξεις όμως τρέχουν με γεωμετρική πρόοδο και κανείς δεν ξέρει ποια οικονομία θα είναι η επόμενη για τους νεοφιλελεύθερους πειραματισμούς.
Είναι σαφέστατο ότι επιδιώκεται από το σύστημα να ελεγχθούν η πορεία των εξελίξεων καθώς και οι αστάθμητοι παράγοντες που ενδεχόμενα μπορεί να προκύψουν. Εμφανίζεται λοιπόν ως αδήριτη η ανάγκη παρέμβασης του λαϊκού κινήματος για να βάλει την δικά του ατζέντα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ενδέχεται πολύ σύντομα να κληθεί από τον ελληνικό λαό να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας και να αντιμετωπίσει τα διλήμματα που τέθηκαν μπροστά στην Κυπριακή ηγεσία από την Ε.Κ.Τ. για παράδειγμα ότι σταματάει την χρηματοδότηση του τραπεζικού της συστήματος. Εδώ δεν χωράνε μισόλογα ή το ολίγον έγκυος.
Εκ του αποτελέσματος, η άποψη και η θεωρία «εκτός τρόϊκας και μνημονίων αλλά εντός ευρώ» κατέρρευσε και θάφτηκε στο Κυπριακό έδαφος.
Οφείλουμε με σαφήνεια και κρυστάλλινη θέση να πούμε από σήμερα ότι επειδή εμείς εκπροσωπούμε τους «από κάτω» και τις ανάγκες τους και το εννοούμε πάση θυσία, δεσμευόμαστε να το πάμε ως το τέρμα.Εκπροσωπούμε τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους βίαια προλεταριοποιημένους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους, τους αγρότες, την νεολαία που της καταστρέφεται το μέλλον και τα όνειρα της.
Στον "πόλεμο" που το κεφάλαιο έχει εξαπολύσει εναντίον των κοινωνιών με αιχμή το χρηματοπιστωτικό του κομμάτι, πρέπει να απαντήσουμε με "πόλεμο" παίρνοντας όλα εκείνα τα μέτρα που θα χρειαστούν όπως π.χ. την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, διαγραφή του μεγαλύτερου κομματιού του χρέους κ.α.
Εάν έχουμε να διαλέξουμε τι θα βάλουμε ως πρώτο διακύβευμα, τις ανάγκες του λαού μας, το χτύπημα του καρκίνου της ανεργίας, την απρόσκοπτη λειτουργία των νοσοκομείων, των σχολείων, την προστασία των μισθών, ή την πιστή εφαρμογή των μνημονιακών όρων για παραπέρα εξαχρείωση της κοινωνίας προκειμένου να πληρώνεται το παράνομο, επαχθές, και απεχθές χρέος των τοκογλύφων δανειστών, η απάντηση από μία Κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να έχει μονοσήμαντη απάντηση, να είναι μονόδρομος.
Πρώτα ο λαός μας και οι ανάγκες του και όχι η οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρωζώνης. Να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι την εναλλακτική μας πρόταση, γιατί δηλώσεις του τύπου το ευρώ είναι το εθνικό μας νόμισμα και ότι εμείς νοιαζόμαστε για τη συνοχή και διατήρηση της ευρωζώνης, θολούρα εκπέμπουν και σύγχυση στον κόσμο, το οποίο εκφράζεται και στα δημοσκοπικά ευρήματα με την εννεάμηνη στασιμότητα μας, ενώ θα έπρεπε να βλέπει την πλάτη μας το μνημονικό τρίο με αυτά που έχει ψηφίσει και τον όλεθρο που έχει συσσωρεύσει στην κοινωνία.
Σε αυτή την σύγκρουση σημαντικό στοιχείο θα αποτελούν και οι συμμαχίες σου. Θέλεις συμμάχους που να είναι αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα δίκαια των εργαζομένων και να τα παλέψουν και όχι φτερά από ανεμόμυλους που θα γυρίζουν εδώ και εκεί με το φύσημα του αέρα.
Ας τελειώνουμε με τις αυταπάτες μας σχετικά με την Ε.Ε., με αυτό που έχει οικοδομηθεί και ολοκληρώνεται. Δεν έχει καμία σχέση με την Ευρώπη των λαών που οραματιζότανε η Αριστερά δεκαετίες πριν. Μιλάμε για ένα μόρφωμα που έχει ως συστατικά του στοιχεία: ένα άκρως επιθετικό ιμπεριαλιστικό ρόλο, αναδιάταξη και αρπαγή πλούτου από την περιφέρεια, αντιδημοκρατική λειτουργία, ανισοτιμία στις σχέσεις, εξαρτήσεις λόγω και του μεγέθους των χωρών, ανισόμετρη ανάπτυξη, μη αλληλεγγύη, συνταγματοποίηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού κ.λ.π.
Αυτό το πράγμα που οι λαοί του στρέφουν την πλάτη, δεν επανοικοδομείται ούτε μεταρρυθμίζεται, μόνο ανατρέπεται. Η Ε.Ε. δεν είναι χώρος για εκδρομές και για αναμνηστικές φωτογραφίες, αλλά φυλακή για τα όνειρα και τις προσδοκίες των λαών, είναι σινικό τείχος για την εφαρμογή πολιτικών που θα έχουν ως πρώτη προτεραιότητα τον άνθρωπο και τις ανάγκες του ανοίγοντας τον δρόμο για βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές με κύριο στόχο τον σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία.
Ας έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και στα ιδανικά μας, ας είμαστε σταθεροί στο στόχο μας, ας μιλήσουμε καθαρά στον κόσμο και να είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακούσει και θα σταθεί δίπλα μας υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα του.
Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει πλέον plan B αλλά μόνο plan A.
*O Κώστας Μπούκας είναι μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου