Όσο το τσουνάμι της κρίσης επεκτείνεται στο εσωτερικό της κοινωνίας εξαθλιώνοντας στο πέρασμα του μάζες εργαζομένων, τόσο αυξάνουν τα ψέματα και η υποκρισία του πολιτικού προσωπικού και των κάθε λογής υποστηρικτών και απολογητών της παρασιτικής τάξης των αστών. Κι αυτή η διαπίστωση απλά επιβεβαιώνει, την διαχρονικότητα τής υποκρισίας τους.
Από τότε που η αστική τάξη κατάχτησε την πολιτική εξουσία, η ταξική πάλη αποχτούσε «...πραχτικά και θεωρητικά όλο και πιο έκδηλες και απειλητικές μορφές. Σήμανε η νεκρώσιμη καμπάνα της επιστημονικής αστικής πολιτικής οικονομίας. Δεν πρόκειται τώρα πια για το αν είναι αληθινό αυτό ή εκείνο το θεώρημα, μα για το αν είναι ωφέλιμο ή επιζήμιο για το κεφάλαιο, αν ταιριάζει ή όχι στο κεφάλαιο, αν έρχεται σε σύγκρουση ή όχι με τις αστυνομικές διατάξεις. Τη θέση της ανιδιοτελούς έρευνας την πήραν οι πληρωμένοι διαπληκτισμοί των καλαμαράδων, τη θέση της αμερόληπτης επιστημονικής έρευνας την πήρε η κακή συνείδηση και η άσχημη πρόθεση της απολογητικής…» ***
*** Καρλ Μαρξ, “Το ΚΕΦΑΛΑΙΟ”, σελ.21.
crousma
*** Καρλ Μαρξ, “Το ΚΕΦΑΛΑΙΟ”, σελ.21.
crousma
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου