Δεν σας καταλαβαίνω που γελάτε (αν και ουδέν γελοίον συμβαίνει) καθώς έλεγε το προγονικό για να προσδιορίσει τους μωρούς. Δεν καταλαβαίνω γιατί στα (δεύτερα) εγκαίνια του (ίδιου) βαγονιού
βλέπετε το γελοίον του κ. Σπίρτζη ή της κυρίαςΝοτοπούλου και δεν βλέπετε την αλληγορία του σουρεαλισμού, ένα κλίμα από Ιονέσκο
«ένα βαγόνι σταματημένο», που λέει και το λαϊκό άσμα, ένα βαγόνι του πουθενά – φοβάμαι, στερείσθε καλλιτεχνικώς.









































