- μόνο τότε -

Κάποτε κοπάζει ο θόρυβος
και οι νεκροί σταματάνε να 'ναι παλιόπαιδα
Ήσυχοι πια
δεν μπερδεύουν τις πληγές τους, τις βελόνες τους
τις θηλιές τους, τους καρκίνους τους, τις σφαίρες τους


Τότε
μπορείς να τους βάλεις στις βιτρίνες τους
άφθαρτους, αυγινούς
ξεσκονισμένους
στιλβωμένους
γεμάτους  αρώματα και προβολείς
Και μετά
- μόνο τότε -   
απελευθερωμένος
 από την επιμελητεία
μπορείς να σε κυνηγήσεις
στους πιο καθαρούς σου τόπους,
να χορτάσει
επιτέλους
ο δαίμονας άνεμος

Μόνο πρόσεξε:
Η δική σου προθήκη
να πέσει
πρέπει
σαν ανυπότακτη πετριά 

-γιατί 
εσύ είσαι
από μια άλλη ιστορία,
που δεν την αφηγείσαι  
απόμαχος...

... την πράττεις!

kost