Ενώ η δίκη της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) είναι ακόμη σε εξέλιξη, εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα παρατηρούνται αποχωρήσεις στελεχών και ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών της φασιστικής οργάνωσης. Παράλληλα, κλείνουν μια σειρά γραφεία της σε επαρχιακές πόλεις (Δράμα, Ξάνθη, Πάτρα, Χαλκίδα, Χανιά), συμπληρώνοντας το πλάνο των αναταραχών στις γραμμές της.
Επιγραμματικά, όσον αφορά τις αποχωρήσεις:
• Τον περασμένο Μάρτη ανεξαρτητοποιείται ο βουλευτής Μεσσηνίας Δημήτρης Κουκούτσης.
• Στα τέλη Σεπτέμβρη ανακοινώνει την ανεξαρτητοποίησή του ο βουλευτής Εύβοιας Νίκος Μίχος. Λίγο μετά, προσχωρεί στην «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου, από όπου επίσης αποχωρεί λίγο μετά...
• Ακολουθεί η Αλεξάνδρα Μπάρου, σύζυγος του Μίχου και γραμματέας της Τ.Ο. Εύβοιας, μαζί με άλλα στελέχη της περιοχής.
• Στα μέσα του Οκτώβρη αποχωρεί ο περιφερειακός σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και Γραμματέας της Τ.Ο. Αλεξανδρούπολης, Χρήστος Κιτσόπουλος.
• Την ίδια περίοδο αποχωρεί ο Δημήτρης Σταθάκης, πρώην υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Χανίων.
• Μέσα Νοέμβρη, αποχώρησε ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της ΧΑ στον Πειραιά, Ηλίας Κατσαφάδος.
Κοινός παρονομαστής των αποχωρήσεων ήταν η...απογοήτευση των στελεχών αυτών από το κόμμα και την ηγεσία του. Καταγγελίες για σχέσεις με τη Ντόρα Μπακογιάννη, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Βαγγέλη Μαρινάκη, καταγγελίες για προσπάθεια χρηματισμού από την κυβέρνηση Σαμαρά, για οικογενειοκρατία, πικρία για αποδυνάμωση της οργάνωσης και βεβαίως προσωπικές πικρίες σχετικά με κομματικές παρεμβάσεις στο...έργο των στελεχών. Ο Μίχος, σε συνέντευξή του, συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω εκτιμώντας ότι εξελίσσεται μια προσπάθεια να αλλάξει το προφίλ της ΧΑ, με ευθύνη του Μιχαλολιάκου και του περίγυρού του, σε μια κατεύθυνση μάλλον πιο μετριοπαθή, αφού θεωρεί «φοβισμένα ανθρωπάκια ή συντηρητικούς δεξιούς» όσους «δεν έδιναν σημασία» όταν εκείνοι «ματώνανε στους δρόμους»...
Αυτές οι επί μέρους λεπτομέρειες, αλλά και άλλες που μπορεί κανείς να εντοπίσει, εκφράζουν με έντονο τρόπο, και ίσως για πρώτη φορά τόσο φανερά, το ερώτημα που έχει το ίδιο το σύστημα σε σχέση με τους νεοναζιστικούς σχηματισμούς. Αυτό δηλαδή που έχουμε ξαναδιατυπώσει και αφορά τον χαρακτήρα που το σύστημα έχει ανάγκη να πάρουν οι σχηματισμοί αυτοί. Γιατί, παρά τις έντονες προσπάθειές τους να αποδείξουν το αντίθετο, είναι κομμάτι του συστήματος, λειτουργούν μέσα στο πλαίσιό του και μάλιστα ως η πιο βρώμικη και βίαιη εφεδρεία του. Επομένως, ορίζονται από το σύστημα, αναπνέουν όσο τους επιτρέπεται και οι κάθε φορά αποχρώσεις τους απορρέουν από τις ανάγκες του συστήματος.
Το ερώτημα που αφορά αυτόν το χαρακτήρα, λοιπόν, δεν έχει για το ίδιο το σύστημα μια ξεκάθαρη απάντηση αυτή τη στιγμή. Κι αυτό γιατί δεν έχει ακόμη οριοθετηθεί το πολιτικό «κενό» που θα χωρέσει τα νεοναζιστικά μορφώματα και άρα τα κύρια χαρακτηριστικά του. Η οριοθέτηση αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη, αλλά προκύπτει από τις άλλες αναγκαίες αλλά εκκρεμείς ακόμη οριοθετήσεις: Πρώτα απ' όλα της παραδοσιακής δεξιάς-συντηρητικής παράταξης, της ΝΔ, που πασχίζει να χρωματιστεί ως αντιπολιτευτικός φορέας απέναντι στον κυβερνητικό συνασπισμό των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ. Και δεύτερον, του νέου σχηματισμού της λεγόμενης κεντροαριστεράς που κι αυτός ασθμαίνοντας ψάχνει να βρει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό. Επομένως, όσο οι βασικές αστικές πολιτικές δυνάμεις αδυνατούν να βάλουν σαφείς διαχωριστικές γραμμές στην πολιτική τους και στη δική τους απόχρωση, τόσο θα παραμένει το ερώτημα για τη θέση και τον χαρακτήρα του νεοφασισμού που χρειάζονται. Θα είναι «φοβισμένα ανθρωπάκια» ή θα «ματώνουν στους δρόμους» περισσότερο, όπως εύστοχα διατυπώνει ο φασίστας Μίχος;
Προς το παρόν τουλάχιστον, με τη δίκη να είναι σε εξέλιξη, φαίνεται πως το σύστημα, με διαμεσολαβητή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, δίνει χώρο στη Χρυσή Αυγή. Η διαδικασία είναι ακόμη σε εξέλιξη, εδώ και 2,5 χρόνια (από τον Απρίλη του 2015). Όλα τα πρωτοπαλίκαρα που πρωταγωνίστησαν στις επιθέσεις είναι ελεύθερα. Από το Μάρτη του 2016 έχει αποφυλακιστεί ο -κατ' ομολογία- δολοφόνος του Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς. Οι χρυσαυγίτες συνεχίζουν και κατά διαστήματα εντείνουν τις δολοφονικές τους επιθέσεις. Και βεβαίως, το όλο κλίμα συνδιαμορφώνεται από την ένταση της φασιστικοποίησης, που μέρα με τη μέρα απλώνεται περισσότερο στη ζωή του λαού και της νεολαίας. Γιατί τι είναι αυτή η έντονη συζήτηση που έχει ανοίξει το σύστημα περί «ανομίας» και «άβατων»; Ποιον σκοπό εξυπηρετούν, εάν όχι εκείνον της τρομοκράτησης; Κι αν η κύρια στόχευση είναι το σύνολο του λαού, υπάρχει και η πιο ιδιαίτερη, εκείνη της Αριστεράς και του κινήματος. Που σε αυτή τη φάση βρίσκονται στη γωνία, αδυνατώντας να απαντήσουν, να συγκροτήσουν στοιχειώδεις αντιστάσεις σε αυτή τη μαυρίλα που επιβάλλουν.
Ταυτόχρονα, η κατάσταση της Αριστεράςσε αυτή τη φάση είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Όσον αφορά την αντιφασιστική πάλη, είτε εντοπίζει τη «λύση» στο κλείσιμο των γραφείων της ΧΑ (ολοκλήρωσε την αποστολή του επομένως το αντιφασιστικό κίνημα στηΔράμα, την Ξάνθη, την Πάτρα, τη Χαλκίδα, τα Χανιά που λέγαμε παραπάνω...) είτε επιμένει να βγάζει λάδι την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, να την αφαιρεί από το κάδρο των ευθυνών και να επικαλείται τον αντιφασισμό του βασικού κυβερνητικού εταίρου.
Όλες οι εξελίξεις είναι μπροστά μας. Οι δυνάμεις του συστήματος, κάθε μεγέθους και χρωματισμού, βρίσκονται σε τροχιά διαμόρφωσης μέσα σε ένα κλίμα ρευστότητας που δυσκολεύει τις σαφείς απαντήσεις και τις απολυτότητες. Και σε αυτή τους την κούρσα, ο λαός βρίσκεται στη μέση, δεχόμενος τα πυρά από κάθε κατεύθυνση.
https://antigeitonies.blogspot.gr/2018/01/blog-post_8.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου