(Τρ. 10/06/14 - 11:37)
Του ΧΑΡΗ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ *
Η. κατακρήμνιση ΤΟΥ σχήματος Της ΔΗΜΑΡ επήλθε Ως προαναγγελθείς Πολιτικός θάνατος . Με μια ενστικτώδη πάνδημη πολιτική του επιλογή το εκλογικό σώμα εξέδωσε την απόφασή του: αποδοκίμασε τον ιδιότυπο αναχωρητισμό ενός πολιτικού φορέα που λειτουργούσε, από καιρό πια, α-πολίτικα, ενός φορέα που απέφευγε τη λήψη θέσης στα κρίσιμα διακυβεύματα, που σχοινοβατούσε ανάμεσα στους πόλους των εκάστοτε διλημμάτων για να μην «εκτίθεται» σε κατηγορίες «ανευθυνότητας» και έλλειψης «σοβαρότητας» από τους κατεστημένους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, που αντικατέστησε το λόγο της πολιτικής σύγκρουσης από αντιπαραθέσεις επίδειξης φιλολογικής αρτιέπειας και «κοσμιότητας», γνώριμες πλέον διεθνώς ιδιότητες μιας-ευστόχως έτσι αποκληθείσας- «Αριστεράς του χαβιαριού» .
Αυτή λοιπόν η πολιτικά αμφίσημη στάση «Χότζα» της ΔΗΜΑΡ εξελήφθη (και ορθά) ως υπόρρητη και έμμεση, πλην σαφής, επιλογή: επιλογή υπέρ της διαχείρισης (και τελικά ακουσίως έστω) διαιώνισης της κρίσης, υπέρ μιας στραγγαλιστικής για τον πολιτικό αγώνα καλλιέργειας ενός συναινετικού λόγουπου ΑΠΌ ΤΗ ΔΗΜΑΡ θεωρήθηκε αυταξία Αντι ΓΙΑ Οχημα Προώθησης Των στόχων μιας ριζοσπαστικής ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ανατρεπτικής στρατηγικής (Φωτεινή εξαίρεση υπήρξε ασφαλώς Η. δικαιοπολιτική σταθερότητα Της ΔΗΜΑΡ ΣΕ κρίσιμα θέματααντεγκληματικής πολιτικής, με κύριο αυτό της αντιρατσιστικής νομοθεσίας).
Είναι ασφαλώς λυπηρό να βλέπει κανείς να φυλλοροεί ένας φορέας που θεωρητικά θα μπορούσε να αποτελέσει ένα δυνητικό σύμμαχο στον ριζοσπαστικό κορμό μιας επερχόμενης κυβέρνησης της Αριστεράς, Η. Κατάσταση ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ όμως επιβεβαίωση Της πολιτικής αλήθειας Ότι Η. Αριστερά ΔΕΝ Μπορει ΝΑ εξαρτάται ΑΠΌ πολιτικούς «μπαλαντέρ »ΤΟΥ Τύπου Των Γερμανών φιλελευθέρων. ΟΛΑ Αυτα ΔΕΝ σημαίνουν ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ αλλη βέβαια Ότι ΤΟ Αποτελέσμα πρέπει ΝΑ χρεωθεί ΣΤΟΝ Πρόεδρο Της ΔΗΜΑΡ Αποκλειστικά, η προσωπική και ευρύτερα δημοκρατική ακεραιότητα του οποίου άλλωστε δεν μπορεί να αμφισβητείται, παρά τις κατά καιρούς εσφαλμένες πολιτικές αποφάσεις του . Απετέλεσε αντίθετα συλλογική στάση και γι 'αυτό και η πολιτική ευθύνη πρέπει συλλογικά να διαχυθεί.
Είναι αυτός ο λόγος που πρέπει να προβληματίσει η μετεκλογική πλεύση βασικών στελεχών του σχήματος. Φρονώ ότι δεν θα πρέπει να παρασχεθεί άνευ όρων σωσίβιο σε πρόσωπα που θα παρουσιάσουν εξαίφνης συμπτώματα «συνδρόμου Δαμασκού» και θα ανακαλύψουν τώρα υπευθυνότητα και δυνατότητα συνεργασιών με τη ριζοσπαστική Αριστερά. Δεν θα πρέπει να επιβραβευθούν ενδεχόμενες πιρουέτες όποιων πιθανώς θα επιχειρήσουν να πείσουν ότι είναι κάτι άλλο από θιασώτες της « φιλελεύθερης Κεντροαριστεράς »ή της« πεφωτισμένης Δεξιάς » . Επιτέλους, όσοι θα προτιμήσουν να εναγκαλισθούν τον κυανοπράσινο κυβερνητισμό, θα δείξουν τουλάχιστον και κάποια συνέπεια σε αυτό που πάντοτε ήταν (αλλά απέκρυβαν). Αντίθετα, η παράταξη της ριζοσπαστικής Αριστεράςθα πρέπει να συνομιλήσει με όσους (πόσους ;) αισθάνονταν ήδη από καιρό να ασφυκτιούν εγκλωβισμένοι στα σαλόνια της « Αριστεράςτων πατρικίων ».
* O Χάρης Παπαχαραλάμπους είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Τρίτη 10 Ιουνίου 2014
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16605:papaxaralampous-aristera&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου