Πότε πέφτει μια κυβέρνηση;…Όταν το θέλει η ΗΠΑ !!!

Κατά πόσο θεωρείται θεμιτό να προσπαθούν να ανατρέψουν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση;

Κατά πόσο θεωρείται θεμιτό να προσπαθούν να ανατρέψουν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση; Για την Ουάσινγκτον η απάντηση ήταν πάντα απλή: Γίνεται, όταν…η κυβέρνηση  των ΗΠΑ λέει ότι πρέπει. «Δεν  αποτελεί έκπληξη καθώς ο τρόπος που πραγματεύονται την πολιτική στην Λατινική Αμερική, δεν είναι σωστός»

Την Κυριακή, οι κυβερνήσεις της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Ουρουγουάης, της Παραγουάης και της Βενεζουέλας κυκλοφόρησαν μια δήλωση σχετικά με τις διαδηλώσεις της περασμένης εβδομάδας στη Βενεζουέλα. «Οι πρόσφατες βίαιες πράξεις στην χώρα, είναι προσπάθειες αποσταθεροποίησης της δημοκρατικής τάξης» 

 

Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών δήλωσαν: Την σταθερή δέσμευσή τους για την πλήρη τήρηση των δημοκρατικών θεσμών και  στο πλαίσιο αυτό απορρίπτουν τις εγκληματικές πράξεις των βίαιων ομάδων που θέλουν να διαδώσουν τη μισαλλοδοξία και το μίσος στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας , ως πολιτικό εργαλείο .

Μπορούμε να θυμηθούμε ότι, όταν πολύ μεγαλύτερες διαδηλώσεις συγκλόνιζαν την Βραζιλία πέρυσι, δεν υπήρξαν δηλώσεις από το σύνολο αυτών των γειτονικών χωρών και των κυβερνήσεών τους. Αυτό συνέβη γιατί αυτές οι διαδηλώσεις δεν επεδίωκαν να ανατρέψουν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Βραζιλίας .

Η κυβέρνηση του Ομπάμα ήταν λίγο πιο διακριτική, αλλά κατέστησε επίσης σαφές με το ποια πλευρά τασσόταν. Ο υπουργός εξωτερικών Τζον Κέρι αναφέρει ότι “Είμαστε ιδιαίτερα θορυβημένοι από τα δημοσιεύματα ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας παρανομεί ή ότι δεν μπορεί να κρατήσει την κοινωνική ισορροπία και είναι έρμαιο των αντικυβερνητικών διαδηλωτών. Η κατάσταση είναι έκρυθμη και οι διαδηλωτές επιτέθηκαν στην αστυνομία, έβαλαν φωτιά σε κυβερνητικά κτήρια και χρησιμοποίησαν βόμβες μολότφ.” 

Ένας ανώνυμος εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήταν ακόμη σαφέστερη την περασμένη εβδομάδα , απάντησε για τις διαμαρτυρίες εκφράζοντας την ανησυχία του για το κυβερνητικό πρόγραμμα: “ αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών στη Βενεζουέλα “ , και είπε ότι « τα κυβερνητικά όργανα δεν μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στην νόμιμο οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες των πολιτών της » .

Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ποιον υποστηρίζει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Δεν προσπαθεί καν να το κρύψει: το 2014, περίπου  5 εκ. δολάρια προβλέπονται στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό των ΗΠΑ για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων της αντιπολίτευσης στο εσωτερικό της Βενεζουέλας, και αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου αν προστεθεί στα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που ξοδεύτηκαν για ανάλογη υποστήριξη τα τελευταία 15 χρόνια

Αυτό όμως που καθιστά  τη σημερινή στάση σημαντική, κατά τον Mark Weisbrot (και εξοργίζει της κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής), είναι η σαφής «δήλωση» της Ουάσινγκτον ότι στηρίζει μια αλλαγή καθεστώτος. Δήλωση που απευθύνεται στην αντιπολίτευση στης Βενεζουέλας η οποία είχε αποθαρρυνθεί μετά την (αναγκαστική και ετεροχρονισμένη) αναγνώριση από τον Τζ. Κέρυ του αποτελέσματος των εκλογών του Απριλίου (και της ήττας του Καπρίλες). Η ευρεία νίκη του Μαδούρο και στις δημοτικές εκλογές του Δεκεμβρίου (παρά την άνοδο του πληθωρισμού και τις ελλείψεις σε βασικά καταναλωτικά αγαθά) είχε καθηλώσει την αντιπολίτευση που «κατάλαβε ότι η επιλογή των πολιτών δεν ήταν μια παράλογη πίστη στον χαρισματικό Ούγο Τσάβες». Παρά τις δυσκολίες του τελευταίου έτους, «το βιοτικό επίπεδο για την πλειοψηφία των Βενεζολάνων ανέβηκε κατακόρυφα τα τελευταία 11 χρόνια, από τότε που η κυβέρνηση πήρε τον έλεγχο της βιομηχανίας πετρελαίου» σημειώνει ο αρθρογράφος.

Η αναγνώριση των εκλογικών αποτελεσμάτων από τον Κέρι, στην ουσία θέτει ένα τέλος στην προσπάθεια της αντιπολίτευσης να απονομιμοποιήσουν την εκλεγμένη κυβέρνηση Μαδούρο. Επιπλέον, σημειώνουμε πως το κόμμα του Μαδούρο κερδισε με μεγάλη διαφορά στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές την αντιπολίτευση τον Δεκέμβριο. Ο πληθωρισμός έτρεχε με 56% και υπήρχαν εκτεταμένες ελλείψεις καταναλωτικών αγαθών αλλά η πλειοψηφία του λαού ψήφισε και στήριξε τον Μαδούρο. 

Η επιλογή του δεν θα μπορούσε να αποδοθεί στο προσωπικό χάρισμα του Ούγκο Τσάβες , ο οποίος πέθανε πριν από περίπου ένα χρόνο; Δεν είναι παράλογο. Αλλά το γεγονός ότι κατά το προηγούμενο έτος ακολουθήθηκε η γνωστή πολιτική των τελευταίων 11 χρόνων – δεδομένου ότι η κυβέρνηση πήρε τον έλεγχο της βιομηχανίας πετρελαίου – έχουν φέρει μεγάλες βελτιώσεις του βιοτικού επιπέδου για την πλειοψηφία των κατοίκων της Βενεζουέλας οι οποίοι ήταν προηγουμένως περιθωριοποιημένοι και αποκλεισμένοι.

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Leopoldo López -ο οποίος ανταγωνίζονταν με τον Capriles για την ηγεσία- έχει χαρακτηρίσει τις τρέχουσες διαδηλώσεις ικανές να αναγκάσουν τον Maduro από την κυβλερνηση.

Από το περασμένο Σαββατοκύριακο Capriles, Σύμφωνα με το Bloomberg News, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «διεισδύουν στις ειρηνικές διαμαρτυρίες για να μετατρέψουν αυτές σε κέντρα βίας, χρησιμοποιόντας έντονη καταστολή» 

Μετάφραση από: The Guardian , του  Mark Weisbrot

Διαβλαστε το άρθρο στα αγγλικά εδώ

alfavita

http://democracyspirit.wordpress.com/