 |
φωτ. Οδοφρ. |
Ο νεο-φιλελευθερισμός δεν αποτελεί μόνο ένα οικονομικό μοντέλο. Είναι πολιτικό και επηρεάζει βαθιά την κοινωνία και το άτομο.
Ο homo-neofileletherous τύπος, είναι επιχειρηματίας του εαυτού του.
Αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες του κράτους, πάνω του. Φως, νερό, τηλέφωνο, παιδεία, υγεία, σύνταξη. Δεν ζητάει τίποτα από το κράτος. Συνδυάζει την Αμερικάνικη έννοια της ατομικής ελευθερίας σε ότι έχει σχέση με τις προσωπικές του ανάγκες και την Κινέζικη αυταπάρνηση για το καλό των τραπεζών. Όποιος δεν τα καταφέρει στον στίβο του γηπέδου του Φρίντμαν είναι άχρηστος και ανεπρόκοπος. Του αξίζει ο κοινωνικός και φυσικός θάνατος. Ο Φοροφυγάς, για παράδειγμα : πρώτα εξοντώνεται κοινωνικά με δαιμονοποίηση και διαπόμπευση. Μετά "φυσικά" αφού συνήθως είναι ελεύθερος επαγγελματίας και αν δεν πληρώσει τις εισφορές του, δεν έχει περίθαλψη υγείας. Οπότε έμμεση εκτέλεση, χωρίς οίκτο..( Δεν ρωτάει κανείς βέβαια αν οι φόροι που χρωστά έχουν πηγή τις τάπες από το κράτος ή ακάλυπτες..αυτά είναι λεπτομέρειες).
Στην εποχή του νεο-φιλελευθερισμού όλα αποτιμώνται με οικονομικούς όρους. Ο γάμος, τα παιδιά, ο καφές στην καφετέρια. Όλα έχουν να κάνουν με οικονομικές αναγωγές. Πίνεις καφέ έξω, βολεμένε τεμπέλη; Έκανες και δεύτερο παιδί ρε άχρηστε; Πως θα το θρέψεις; Παντρεύτηκες, μπου,χα,χα, τάιζε και την κυρά τώρα..Στην νέο-φιλελευθερη εθνικοφροσύνη, όποιος δεν δουλεύει χωρίς να σηκώνει κεφάλι είναι μιαρό ξένο σώμα. Και του αξίζει να του αφαιρεθεί κάθε δικαίωμα και πρόσβαση ακόμα και σε βασικά για την επιβίωση του αγαθά. Η κατάργηση κάθε δικαιώματος είναι φυσιολογική, είναι η βασική αρχή για την επιβίωση του ισχυρού..Οι άνθρωποι μετατρέπονται σε μονάδες, που ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους επιβίωση. Η κοινωνική πρόνοια γίνεται ένα απεχθές βάρος.
Η μοναδική συλλογική υποχρέωση του homo-neofileletherous, στην οποία πρέπει να βάλει πλάτη, είναι το χρέος. Πρέπει να συναινέσει και να κάνει θυσίες για την αποδοχή και αποπληρωμή του. Να αποδεχθεί και να νομιμοποιήσει την σύγχρονη αποικιοκρατία που με τις θεραπευτικές της παρεμβάσεις θα σώσει τους ιθαγενείς προσφέροντας τους τεχνογνωσία. ( τα ίδια έλεγαν και πριν 150 χρόνια όταν πήγαν οι Ευρωπαίοι στην Αφρική..)
Σε αυτό το πλάνο βέβαια έχουμε τρία προβλήματα.
1) όταν πληρώνεις συνεχώς για το κράτος και αυτό σου επιστρέφει μόνο βία, αρχίζεις και το αμφισβητείς. Αναρωτιέσαι αν ο μοναδικός λόγος ύπαρξης του είναι να σπρώχνει τα χρήματα από τα χαμηλά εισοδήματα, στα υψηλά. Κάπου εκεί σου έρχεται στο μυαλό το Κοινωνικό Συμβόλαιο και το τρίβεις στην μούρη σου..
2) Όταν έχεις ενοχοποιήσει κάθε απόλαυση που εμπεριέχει την κατανάλωση, βάζεις δυναμίτη στις ρίζες του καπιταλισμού. Όταν κανείς δεν καταναλώνει, πως επιβιώνει ο καπιταλισμός; Εκτός και αν ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός είναι να καταναλώνουν μόνο άνθρωποι σαν την Λαγκάρντ και οι υπόλοιποι να την βγάζουμε, όπως Νίγηρα. Έχουμε όμως το πλεονέκτημα ότι είμαστε πολυπληθέστεροι οι φτωχομπινέδες :)
3)Όταν μαζεύονται πολλοί απόβλητοι σε μια κοινωνία, τότε γίνεται το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο βήμα αλληλεγγύης.
Ο homo-neofileletherous τύπος, είναι επιχειρηματίας του εαυτού του.
Αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες του κράτους, πάνω του. Φως, νερό, τηλέφωνο, παιδεία, υγεία, σύνταξη. Δεν ζητάει τίποτα από το κράτος. Συνδυάζει την Αμερικάνικη έννοια της ατομικής ελευθερίας σε ότι έχει σχέση με τις προσωπικές του ανάγκες και την Κινέζικη αυταπάρνηση για το καλό των τραπεζών. Όποιος δεν τα καταφέρει στον στίβο του γηπέδου του Φρίντμαν είναι άχρηστος και ανεπρόκοπος. Του αξίζει ο κοινωνικός και φυσικός θάνατος. Ο Φοροφυγάς, για παράδειγμα : πρώτα εξοντώνεται κοινωνικά με δαιμονοποίηση και διαπόμπευση. Μετά "φυσικά" αφού συνήθως είναι ελεύθερος επαγγελματίας και αν δεν πληρώσει τις εισφορές του, δεν έχει περίθαλψη υγείας. Οπότε έμμεση εκτέλεση, χωρίς οίκτο..( Δεν ρωτάει κανείς βέβαια αν οι φόροι που χρωστά έχουν πηγή τις τάπες από το κράτος ή ακάλυπτες..αυτά είναι λεπτομέρειες).
Στην εποχή του νεο-φιλελευθερισμού όλα αποτιμώνται με οικονομικούς όρους. Ο γάμος, τα παιδιά, ο καφές στην καφετέρια. Όλα έχουν να κάνουν με οικονομικές αναγωγές. Πίνεις καφέ έξω, βολεμένε τεμπέλη; Έκανες και δεύτερο παιδί ρε άχρηστε; Πως θα το θρέψεις; Παντρεύτηκες, μπου,χα,χα, τάιζε και την κυρά τώρα..Στην νέο-φιλελευθερη εθνικοφροσύνη, όποιος δεν δουλεύει χωρίς να σηκώνει κεφάλι είναι μιαρό ξένο σώμα. Και του αξίζει να του αφαιρεθεί κάθε δικαίωμα και πρόσβαση ακόμα και σε βασικά για την επιβίωση του αγαθά. Η κατάργηση κάθε δικαιώματος είναι φυσιολογική, είναι η βασική αρχή για την επιβίωση του ισχυρού..Οι άνθρωποι μετατρέπονται σε μονάδες, που ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους επιβίωση. Η κοινωνική πρόνοια γίνεται ένα απεχθές βάρος.
Η μοναδική συλλογική υποχρέωση του homo-neofileletherous, στην οποία πρέπει να βάλει πλάτη, είναι το χρέος. Πρέπει να συναινέσει και να κάνει θυσίες για την αποδοχή και αποπληρωμή του. Να αποδεχθεί και να νομιμοποιήσει την σύγχρονη αποικιοκρατία που με τις θεραπευτικές της παρεμβάσεις θα σώσει τους ιθαγενείς προσφέροντας τους τεχνογνωσία. ( τα ίδια έλεγαν και πριν 150 χρόνια όταν πήγαν οι Ευρωπαίοι στην Αφρική..)
Σε αυτό το πλάνο βέβαια έχουμε τρία προβλήματα.
1) όταν πληρώνεις συνεχώς για το κράτος και αυτό σου επιστρέφει μόνο βία, αρχίζεις και το αμφισβητείς. Αναρωτιέσαι αν ο μοναδικός λόγος ύπαρξης του είναι να σπρώχνει τα χρήματα από τα χαμηλά εισοδήματα, στα υψηλά. Κάπου εκεί σου έρχεται στο μυαλό το Κοινωνικό Συμβόλαιο και το τρίβεις στην μούρη σου..
2) Όταν έχεις ενοχοποιήσει κάθε απόλαυση που εμπεριέχει την κατανάλωση, βάζεις δυναμίτη στις ρίζες του καπιταλισμού. Όταν κανείς δεν καταναλώνει, πως επιβιώνει ο καπιταλισμός; Εκτός και αν ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός είναι να καταναλώνουν μόνο άνθρωποι σαν την Λαγκάρντ και οι υπόλοιποι να την βγάζουμε, όπως Νίγηρα. Έχουμε όμως το πλεονέκτημα ότι είμαστε πολυπληθέστεροι οι φτωχομπινέδες :)
3)Όταν μαζεύονται πολλοί απόβλητοι σε μια κοινωνία, τότε γίνεται το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο βήμα αλληλεγγύης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου