 |
| φωτ. Οδοφρ. |
Φύλαγα σκοπός
τέσσσερες με εξ
στη χαράδρα της Ρεκά...
Θάπρεπε κιόλας νάχε χαράξει
( ίσως το ρολόι ,
ίσως τα σύννεφα και το βουνό εκείνο ...)
Ψιχαλίζει...
Να μπορούσα νάγραφα ένα γράμμα
στη γυναίκα που με γέννησε κάποτε ,
Να της μιλούσα
για τον ήχο που κάνουν οι σταλαματιές πάνω στην καουτσουκένια κάπα
ή για τα σκίνα που τη γρατζουνάνε με τον αέρα ,
για το κρύο το μέταλλο του φακού στη δύσκολη τσέπη της χλαίνης...
...Ρέκα ! - να της πρόφερα τούτη τη λάξη :
Ρεκά ! - έτσι σκέτα , στεγνά σα ριπή που ηχεί !
Πρέπει , όπου νάναι - έπρεπε κιόλας νάχε χαράξει ...