Ήταν την Παρασκευή στις 8 Μαρτίου στο κτήριο 7 της πρώην σχολής Ευελπιδων.
Ήταν η ακριβώς προηγούμενη υπόθεση στην αίθουσα του δικαστηρίου που θα δικαζόταν η Μαρία και η Μάτα. Ήταν η υπόθεση με αριθμό πινακίου 8. Η κατηγορία ήταν : αντίσταση κατά της αρχής , απείθεια κλπ.
Ένα νεαρό κορίτσι δικαζόταν, γιατί διαμαρτυρήθηκε έντονα για την αυταρχική και απάνθρωπη συμπεριφορά πέντε αστυνομικών απέναντι σε ένα μετανάστη από το Πακιστάν και τους παρεμπόδισε, με αποτέλεσμα να την συλλάβουν και να την πάνε με χειροπέδες στο τμήμα.
Ένα κοριτσάκι τα έβαλε με πέντε αστυνομικούς εκ των οποίων οι 3 ήταν ένστολοι και οι δύο με πολιτικά.
Στο δικαστήριο το κορίτσι είπε «απολογούμενη» πως το έκανε αυτό, γιατί με αυτές τις αρχές μεγάλωσε στην οικογένεια της. Με τις αρχές της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης απέναντι στους συνανθρώπους μας που είναι θύματα άδικων και απάνθρωπων συμπεριφορών .
Το κορίτσι αυτό (παιδαγωγός στο επάγγελμα )κινδύνεψε να χτυπηθεί , να καταδικαστεί και να χάσει την δουλειά της, γιατί η συνείδηση της είπε, πως εκείνη την στιγμή θα έπρεπε να βοηθήσει έναν άγνωστο σε αυτήν άνθρωπο που χρειαζόταν βοήθεια.
Το κορίτσι τελικά αθωώθηκε από το δικαστήριο και οι πιο πολλοί παρευρισκόμενοι στην αίθουσα ξέσπασαν σε αυθόρμητα χειροκροτήματα.
Αμέσως μετά άρχισε η εκδίκαση της υπόθεσης των δυο δικών μας κοριτσιών . Αποχώρησαν από την αίθουσα οι φίλοι και οι συγγενείς του κοριτσιού και μείναμε εμείς. Οι φίλοι , οι συνάδελφοι και οι συγγενείς των δικών μας κοριτσιών που θα δικαζόταν αμέσως μετά.
Η αίθουσα πάγωσε. Διαισθανόμουν πως η προηγούμενη υπόθεση με το κοριτσάκι και τους 5 αστυνομικούς είχε βαρύνει την ατμόσφαιρα στην αίθουσα.
Είχε κλονίσει συνειδήσεις η παλικαρίσια στάση του κοριτσιού. Είχε δημιουργήσει ενοχές.
Πολλοί σκέφτηκαν πώς είναι δυνατόν αυτό το κορίτσι να τα βάζει με 5 αστυνομικούς στον δρόμο για να υπερασπιστεί έναν άγνωστό σ αυτή φτωχοδιάβολο από το Πακιστάν και εμείς να φοβόμαστε να δηλώσουμε ανοιχτά και ξεκάθαρα τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη μας σε δυο συναδέλφους και φίλους ;
Πώς είναι δυνατόν στις μεταξύ μας συζητήσεις να λέμε πως είμαστε σίγουροι για την αθωότητα των φίλων μας και να μην τολμούμε να το δηλώσουμε αυτό δημόσια;
Το κορίτσι το είπε στους δικαστές. Είπε: κυρία πρόεδρε υπερασπίστηκα αυτόν τον μετανάστη απέναντι στον αυταρχισμό και την βία , γιατί αυτό μου υπαγορεύει η συνείδηση μου και οι αρχές πού μεγάλωσα.
Για λόγους συνείδησης και αρχών Μαρία και Μάτα είμαι μαζί σας.
Ξεκάθαρα, επώνυμα και δημόσια.
Με εκτίμηση και αγάπη Θωμάς Μπιζάς.
http://kinisi-esdkna.blogspot.gr/2013/03/blog-post_23.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου