Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ*
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ "ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΛ.ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
H Iskra παραθέτει ενδιαφέρον άρθρο του Δημήτρη Μητρόπουλου σχετικά με τα δραματικά γεγονότα στην Κύπρο από το antapocrisis.gr ,υπό τον τίτλο: "Κύπρος: Το θύμα της παγκοσμιοποίησης" , καθώς και τις ανακοίνωσεις της "Παρέμβασης" αλλά και του Αλέκου Αλαβάνου για το θέμα.
Ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο του Δημήτρη Μητρόπουλου έχει ως εξής:
ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
Του ΔΗΜΗΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ*
Οι εξελίξεις στην Κύπρο είναι η φυσική εξέλιξη πολιτικών επιλογών και μιας πορείας αρκετών χρόνων. Οιτελικοί χειρισμοί του νυν Προέδρου Αναστασιάδη και του πρώην Προέδρου Χριστόφια, με την ένταξη της Κύπρου σε μνημονιακή επιτήρηση ήταν η κατάληξη μιας πορείας χωρίς επιστροφή. Οι κινήσεις του Χριστόφια για βοήθεια από Ρωσία και Κίνα (πάντα στο πλαίσιο των αγορών και χωρίς να αμφισβητείται η Ευρωζώνη), και η τελική εξέλιξη μαρτυρούν τα περιθώρια διαπραγμάτευσης και ελευθερίας κινήσεων.
Η πορεία αυτή ήταν η όλο και πιο βαθιά ένταξη και προσαρμογή της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο, τους κανόνες, αλλά και τις αξίες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Με τελική κατακλείδα την ένταξη της Κύπρου στην ευρωπαϊκή εκδοχή της παγκοσμιοποίησης, στην ευρωζώνη το 2008.
Σήμερα, όλοι βγαίνουν και τραβάνε τα μαλλιά τους για το υπερτροφικό χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Ότι το κούρεμα των καταθέσεων για να σωθούν οι τράπεζες ήταν αναγκαίο για μια μικρή οικονομία σαν την Κυπριακή. Οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και πριν βαρυστομαχιάσουμε από τους λωτούς που μας βάζουν να καταναλώσουμε, καλό είναι να θυμηθούμε κάποια πράγματα.
Το Κυπριακό "θαύμα" ήταν το πρότυπο που τίθονταν πολλές φορές σαν υπόδειγμα προσέλκυσης επενδύσεων σε σχέση με την ελληνική "σοβιετία". Το ίδιο που διαφημίζει αυτές τις μέρες ο Στουρνάρας, ο Σαμαράς, ο Πρετεντέρης, ο Πάγκαλος σαν νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Η γνωστή Αγία Οικογένεια!
Μερικά στοιχεία:
Εταιρικός φόρος στο 10% προς προσέλκυση επενδύσεων, ο χαμηλότερος στην Ε.Ε.
Μη φορολόγηση των μερισμάτων ή των πληρωμών τόκων σε πρόσωπα που δεν είναι κάτοικοι της Κύπρου!
Καμία επιβολή φορολογίας σε εισόδημα που προέρχεται από μερίσματα και τόκους, υπό ορισμένους όρους!
Το εισόδημα και τα κέρδη ενός Κυπριακού Διεθνούς Καταπιστεύματος τα οποία προκύπτουν από πηγές εκτός Κύπρου εξαιρούνται από οποιοδήποτε φορολογία που επιβάλλεται στην Κύπρο!
Κέρδη από τη λειτουργία πλοίων εγγεγραμμένων στο Κυπριακό Νηολόγιο ή από μερίσματα που λαμβάνονται από μια πλοιοκτήτρια εταιρεία υπόκεινται σε μηδενικό εταιρικό φόρο!
Θυμίζουν κάτι από την νεοφιλελεύθερη μανία και φανατισμό αναλυτών και «έγκριτων» οικονομολόγων που παρελαύνουν στα ΜΜΕ για να μας πείσουν για το νέο όραμα του Σαμαρά;
Είναι σημεία από το φορολογικό σύστημα της Κύπρου.
Είναι η βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκε το "υπερτροφικό" χρηματοπιστωτικό σύστημα που όλοι σήμερα αναγνωρίζουν, όχι για να "κουρέψουν" τα κέρδη των τραπεζών, αλλά για να "κουρέψουν" τους καταθέτες! Από τον πιο μικρό, μέχρι τον πιο μεγάλο. Από τον "Ρώσο μαφιόζο μεγιστάνα" (που έχει τα λεφτά του στην Κύπρο αλλά όχι στο ...Λουξεμβούργο ή στο Λονδίνο), μέχρι τις οικονομίες μιας ζωής ενός Κυπρίου εργαζόμενου.
Αυτή η "ανοιχτή" οικονομία σε τοκογλύφους και πολυεθνικά αρπακτικά, είχε όμως και άλλα συγκριτικά πλεονεκτήματα, εκτός από την φοροασυλία, που προτιμούν οι αγορές, επιθυμητά στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.
Το πρώτο είναι το λιγότερο κράτος. Το δεύτερο είναι η ενσωμάτωση και διάλυση του εργατικού κινήματος. Τι έλεγε για αυτά το 2008 ο πρώην αρχιτραπεζίτης και Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ Χαρίλαος Σταυράκης;
«Ο κ. Σταυράκης είπε πως η νέα Κυβέρνηση έχει τονίσει ότι το μεικτό οικονομικό μοντέλο είναι μια στενή συνεργασία του ιδιωτικού τομέα με το κράτος κι εξήγησε ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι ο κύριος μοχλός ανάπτυξης και το κράτος, ο στρατηγικός και ο ρυθμιστικός ρόλος»....
Για τις απεργίες είπε πως αποτελούν σπάνιο φαινόμενο στην Κύπρο, λέγοντας πως τα τελευταία δέκα χρόνια τα ποσοστά απεργίας είναι από τα χαμηλότερα στην Ε.Ε.
Οι προτεραιότητες του 2008
Για τις προτεραιότητες του 2008, ο κ. Σταυράκης ανέφερε ότι είναι η διατήρηση χαμηλών φορολογικών συντελεστών για προσέλκυση ξένων επενδύσεων, ενώ θα καταβληθεί προσπάθεια ανακατανομής στις δημόσιες δαπάνες, σε όφελος αναπτυξιακών έργων...
Τέλος ανέφερε πως ένα από τα σοβαρά προβλήματα που απασχολεί την Κύπρο είναι το συνεχιζόμενο διογκούμενο μέγεθος της κρατικής μηχανής (30-40%), το οποίο είναι μεγαλύτερο από αυτό άλλων ευρωπαϊκών χωρών».
Για τις απεργίες είπε πως αποτελούν σπάνιο φαινόμενο στην Κύπρο, λέγοντας πως τα τελευταία δέκα χρόνια τα ποσοστά απεργίας είναι από τα χαμηλότερα στην Ε.Ε.
Οι προτεραιότητες του 2008
Για τις προτεραιότητες του 2008, ο κ. Σταυράκης ανέφερε ότι είναι η διατήρηση χαμηλών φορολογικών συντελεστών για προσέλκυση ξένων επενδύσεων, ενώ θα καταβληθεί προσπάθεια ανακατανομής στις δημόσιες δαπάνες, σε όφελος αναπτυξιακών έργων...
Τέλος ανέφερε πως ένα από τα σοβαρά προβλήματα που απασχολεί την Κύπρο είναι το συνεχιζόμενο διογκούμενο μέγεθος της κρατικής μηχανής (30-40%), το οποίο είναι μεγαλύτερο από αυτό άλλων ευρωπαϊκών χωρών».
Τις πλευρές αυτές πρέπει να τις πάρουν υπόψιν όσοι από την αριστερά θέλουν να κυβερνήσουν στην Ελλάδα, αλλά δεν θα προβούν σε μονομερείς ενέργειες και σε μεγάλες τομές, θα φέρουν ανάπτυξη απ' έξω και με ξένα ιδιωτικά κεφάλαια, θα προωθήσουν μεικτά οικονομικά συστήματα χωρίς ιεράρχηση και σαφήνεια για το ποιος είναι ο κεντρικός μοχλός, δεν θα προχωρήσουν σε εθνικοποιήσεις και σε αποφασιστικό ρόλο του κράτους σε δημόσιες επενδύσεις και άρα έλεγχο του τραπεζικού και νομισματικού συστήματος. Όσοι δηλαδή θα συμφωνούν και με τον νεοφιλελεύθερο οπαδό της παγκοσμιοποίησης Χριστόφια και με τον αντινεοφιλελεύθερο πολέμιο της παγκοσμιοποίησης Τσάβες. Θα κάνουν διαπραγματεύσεις με τα αρπακτικά σαν τον πρώτο και θα έχουν επαφή με τον λαό σαν τον δεύτερο. Αλλά ας μην είμαστε δογματικοί...
Το επεισόδιο της κρίσης από το 2008 έχει ένα ειδικό ενδιαφέρον, για έναν ακόμα λόγο. Γιατί αποτελεί και κρίση της παγκοσμιοποίησης, έτσι όπως αυτή εξελίχθηκε μετά την τυπική πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Οι ελευθερίες της παγκοσμιοποίησης (κεφαλαίων, εργασίας, εμπορίου) είχαν βρει την απόλυτη πραγμάτωσή τους στην μικρή Κύπρο. Τώρα όμως που αυτή η μικρή χώρα νιώθει σφιχτά τα δεσμά αυτής της «ελευθερίας», δεν μπορούμε να κρύβουμε άλλο την συζήτηση κάτω από το τραπέζι. Η ρήξη με τα δόγματα, τις «ελευθερίες» και τους οργανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (Ε.Ε., ΔΝΤ) είναι αναγκαία. Δεν υπάρχει προοδευτική επανίδρυση της Ε.Ε, όπως δεν υπάρχει και εναλλακτική προοδευτική παγκοσμιοποίηση χωρίς διάλυση των σημερινών οργανισμών και συνθηκών της νεοφιλελεύθερης και ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης, όπως δεν υπάρχει και διέξοδο από την ελληνική κρίση χωρίς διακοπή της εξάρτησης από τις αγορές. Το θέμα δεν είναι να πάρουμε μέτρα για να ξαναβγούμε στις αγορές. Το θέμα είναι να οικοδομήσουμε ένα διαφορετικό κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό πρότυπο που δεν θα έχει «ανάγκη» τις αγορές.
Η πρόσφατη συζήτηση που έγινε με αφορμή τον θάνατο του Τσάβες, πρέπει να πάει και προς αυτήν την πλευρά. Μιας και το μοντέλο Χριστόφια ξεκίνησε και κατέληξε σε τραγωδία...
*ΠΗΓΗ: antapocrisis.gr
Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει ολόκληρη την ανακοίνωση της "Παρέμβασης" για το θέμα η οποία έχει ως εξής:
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ.ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΩΡΑ!
"Οι δραματικές εξελίξεις στην Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να αποτελέσουν αφορμή για σκέψη και για δράση, πρέπει να ωθήσουν σε ενεργοποίηση και σε κίνηση λαού και αριστεράς. Το σοκ και δέος, η αμηχανία και το πάγωμα δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσει αυτή η εξέλιξη παγιώνοντας ένα νέο πιο αρνητικό τοπίο. Στην ουσία έχουμε την κήρυξη μιας μισο-χρεοκοπίας στην πιο μικρή, ευάλωτη χώρα της ευρωζώνης! Είναι άμεσα αναγκαίο να βγουν κάποια πρώτα συμπεράσματα και να τροφοδοτηθεί η πολιτική δράση:
1. Η απόφαση του Eurogroup δείχνει την μοναδική στάση που μπορεί να έχει η ιμπεριαλιστική Ε.Ε. απέναντι σε μια μικρή χώρα σαν την Κύπρο. Μετράνε ζημιές και κέρδη και αποφασίζουν με ωμότητα και υποτίμηση απέναντι σε ένα κυρίαρχο κράτος και οι περίφημες έννοιες της αλληλεγγύης και της κοινής ευρωπαϊκής οικογένειας πάνε περίπατο. Η Ε.Ε ωμά εκβίασε και ανάγκασε τον πρόεδρο της Κύπρου να υποταχτεί σε μια πολιτική και οικονομική λύση που φυλακίζει την Κύπρο σε γοργή και άτακτη παράδοση στα ευρωτροϊκανά αρπαχτικά. Ο ωμός εκβιασμός του κράτους ομολογείται από τον πρόεδρο της Κύπρου και πρέπει να πείσει και τους τελευταίους δύσπιστους. Η Ε.Ε. είναι ένας μηχανισμός επικυριαρχίας των ισχυρών στους ανίσχυρους, χρεοκοπίας οικονομικής και κοινωνικής των φτωχών κρατών που την αποτελούν, άγριας λεηλασίας του παραγόμενου πλούτου, με μια «ενιαία αγορά», την ευρωζώνη, που έχει γίνει αρένα ανοιχτή για πλιάτσικο.
2. Η απόφαση του Eurogroup είναι όντως μια πρωτοφανής απόφαση για όσους ακόμη ονειρεύονται την χώρα τους σε «μια άλλη ΕΕ». Ας ξυπνήσουν λοιπόν από τον λήθαργο που έχουν περιέλθει έστω και τώρα. Η απόφαση του Eurogroup είναι μέσα στη λογική των πραγμάτων και δείχνει τον πυρήνα και την λογική της συγκρότησης της Ε.Ε. και της ευρωζώνης αλλά σκιαγραφεί και το άμεσο μέλλον τους. Μια Ένωση για τα συμφέροντα των τραπεζιτών κόντρα στα συμφέροντα των λαών – και σήμερα ειδικά των λαών του Νότου.
3. Η απόφαση του Eurogroup σημαίνει στην ουσία κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου με θύματα τους καταθέτες. Ακόμα και όταν αρθεί ο περιορισμός στην ανάληψη μετρητών από τα ΑΤΜ, ποιος γνωρίζει την εξέλιξη του τραπεζικού συστήματος; Ποια η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα; Και παραπέρα πως θα εκληφθεί αυτή η «ωμότητα» από τις άλλες χώρες και λαούς του Νότου που βρίσκονται στην επικίνδυνη ζώνη; Δηλαδή την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλλία, τα PIIGS; Τι θα γίνει τις επόμενες μέρες και βδομάδες όσον αφορά τις καταθέσεις στις χώρες αυτές και ποια τα σχέδια της Γερμανίας και των άλλων χωρών του «σκληρού ευρώ»; Ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο είναι μέσα στην λογική των πραγμάτων και ο μόνος που φαίνεται προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο είναι ο πυρήνας του «σκληρού ευρώ».
4. Η εξέλιξη της κρίσης στην Κύπρο είναι χρήσιμη για πολλαπλά συμπεράσματα. Η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ έβαλε την χώρα στο ευρώ. Η Κύπρος δεν είδε καμμία θετική εξέλιξη στο Κυπριακό ζήτημα από την ένταξη της, όπως διαφημίζονταν αρχικά. Η ίδια κυβέρνηση έβαλε την Κύπρο αργότερα και στο μνημόνιο. Με μια οικονομία ανοιχτή στις αγορές και στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, με μια οικονομία της αγοράς- φορολογικό παράδεισο, με πίστη ότι οι κάθε λογής προστάτες δεν θα την εγκαταλείψουν. Τα παθήματα του σχεδίου Ανάν, δεν έγιναν μαθήματα στο πεδίο της οικονομίας και της κοινωνίας και της αντιμετώπισης της κρίσης. Όμως αυτή η πίστη εξαντλήθηκε όταν η Κυπριακή ηγεσία αντιμετώπισε, αρχικά τον Ρώσικο παράγοντα, αργότερα τον Ευρωπαϊκό. Συναινετική διαπραγμάτευση του Δαβίδ με τον Γολιάθ δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνο η πίστη στο ότι ο Δαβιδ μπορεί να αντιμετωπίσει τον Γολιάθ μπορεί να φέρει θετική διέξοδο.
5. Τα διδάγματα αυτά είναι χρήσιμα για την Ελλάδα. Όχι αύριο, αλλά τώρα! Για να αποκρούσουμε τα νεοφιλελεύθερα δόγματα του Σαμαρά για μια Ελλάδα ξεπουλημένη και ξέφραγο αμπέλι μήπως και έρθει η ανάπτυξη. Για να προετοιμαστούμε γρήγορα στις γρήγορες εξελίξεις που έρχονται στον χώρο της ευρωζώνης. Από την Κύπρο μέχρι την Ιταλία! Η επανίδρυση της Ε.Ε. αποδεικνύεται όνειρο θερινής νυκτός. Η ελπίδα για επαναδιαπραγμάτευση στις ιμπεριαλιστικές δανειακές συμβάσεις, αφοπλίζει την λαϊκή συνείδηση και αφήνει τον κόσμο να τρέφεται με χίμαιρες. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ξεκαθαρίσει αν πιστεύει στα όπλα του Δαβίδ. Επειδή κανείς δεν χαρίζει την ελευθερία, την δημοκρατία, τα δικαιώματα, είναι ένα ερώτημα για ποιό λόγο σπεύδει να διαβεβαιώσει ότι δεν θα προβεί σε μονομερής ενέργειες τους τροϊκανούς ή για ποιο λόγο θα επιμείνει στην περαιτέρω οικοδόμηση της ενιαίας αγοράς και του ενιαίου νομίσματος, όπως δήλωσε προχθές ο Α. Τσίπρας στο Λονδίνο. Το αντιμνημονιακό τόξο οφείλει να ξεκαθαρίσει: Θα γίνει νεομνημονιακό, αν δεν εξασφαλίσει – που είναι δεδομένο ότι δεν θα την εξασφαλίσει - την συναίνεση των ισχυρών; Αν όχι, να σταματήσει τους τακτικισμούς και τα επικίνδυνα παιχνίδια για την χώρα και τον λαό. Και να σπάσει η σιωπή τώρα για την Ε.Ε. και το ευρώ, λέγοντας ξεκάθαρα την αλήθεια στον λαό!
6. Οι εξελίξεις στην Κύπρο πρέπει να δώσουν ώθηση στην δυναμική και τους στόχους του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα. Να ενωθούν οι λαοί του Νότου απέναντι στο ευρωτροϊκανό ζουρλομανδύα που μας έχουν φορέσει. Κοινός αγώνας των λαών του Ευρωπαϊκού Νότου ενάντια στις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις τους, στην Ε.Ε και το Γερμανικό imperium. Να φύγει τώρα η Ελλάδα από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.. Να συγκρουστεί με το σύνολο των ευρωπαϊκών συνθηκών που την οδηγούν, χωρίς σχέδιο και προσανατολισμό, στην ουσιαστική και τυπική χρεοκοπία με πρωτοβουλία και προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δανειστών! Να φύγει η κυβέρνηση Σαμαρά, μια κυβέρνηση που, εκτός των άλλων, συμφώνησε στον σφαγιασμό των Κυπρίων για τα συμφέροντα των τραπεζιτών και του γκρουπ του «σκληρού ευρώ»."
Παραθέτουμε, τέλος, την ανακοίνωση του Αλκέκου Αλαβάνου σχετικά με τις εξελίξεις στην Κύπρο.Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
Δήλωση Α. Αλαβάνου για τις εξελίξεις στην Κύπρο
«Για μια ακόμη φορά ο εργαζόμενος λαός της Κυπριακής Δημοκρατίας γίνεται «αγνοούμενος» από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα»
«Και οι εξελίξεις στην Κύπρο επιβεβαιώνουν την ανάγκη Σχέδιου Β' για την περιφέρεια της Ευρωζώνης»
Το πρόβλημα στην Κύπρο δεν αφορά στους μεγαλοκαταθέτες - από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας - με τους φουσκωμένους λογαριασμούς από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Αυτοί οφείλουν να πληρώσουν βαριά το τίμημα των ανομιών τους και να γνωρίσουν το σπαθί της δικαιοσύνης.
Το πρόβλημα αφορά στους μικρούς και μεσαίους καταθέτες με τις αποταμιεύσεις μιας ζωής. Μέχρι τώρα με τους όρους που επέβαλε η Ευρωζώνη στις χώρες σε κρίση έχει αποδειχθεί ότι καμία ασφάλεια δεν υπάρχει για τον μισθό. Καμία ασφάλεια για τη σύνταξη. Καμία ασφάλεια για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Καμία ασφάλεια για τη θέση εργασίας. Καμία ασφάλεια για τα ακίνητα των λαϊκών στρωμάτων.
Με την απόφαση της Ευρωζώνης για την Κυπριακή Δημοκρατία αποδεικνύεται ότι καμία ασφάλεια δεν υπάρχει ούτε για το τελευταίο οχυρό, τις λαϊκές καταθέσεις. Ακόμα κι αν η υπόδειξη για τη φορολόγηση των μικρών καταθέσεων είναι της Λευκωσίας κι όχι των Βρυξελλών, ακόμα κι αν η ρύθμιση αυτή μετριασθεί ή και αρθεί κάτω από τις παγκόσμιες αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων και κύκλων του συστήματος,η κυνική αυτή απόφαση δείχνει την αγριότητα, την κοινωνική αδικία, την καταστροφικότητα, την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών αλλά και των ίδιων των αρχών της Ευρωζώνης.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρχε μια κοινά αποδεκτή αντίληψη ότι είναι διασφαλισμένες οι καταθέσεις μέχρι τις 100.000 ευρώ. Αυτή την αρχή υποτίθεται ότι θα έρχονταν να στηρίξει και μέσα από την ευρωπαϊκή νομοθεσία η τραπεζική ενοποίηση. Αποδεικνύεται ότι τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει.
Μόνο δημόσιες τράπεζες, μη εξαρτημένες από εκτός ελέγχου νομισματικές αρχές του εξωτερικού όπως η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, έχουν τη δυνατότητα να εγγυηθούν τις λαϊκές καταθέσεις – ακόμα και οι μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες των ΗΠΑ ή της Βρετανίας που κατέρρεαν έπρεπε να γίνουν προσωρινά κρατικές για να διασωθούν. Μόνο η αποχώρηση από την Ευρωζώνη μπορεί να οδηγήσει σε ένα αποτελεσματικό, κοινωνικά δίκαιο και ταχύ δρόμο ανασυγκρότησης.
Η εθνικοποίηση των τραπεζών, η αποχώρηση από την Ευρωζώνη, μαζί με τον οικονομικό σχεδιασμό και το Κοινωνικό Κράτος, αποτελούν τις συντεταγμένες για το Σχέδιο Β'. Το Σχέδιο Β' δεν είναι αναγκαίο μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Κυπριακή Δημοκρατία, όπου βρίσκει πια ανοικτή στήριξη, καθώς και για τις άλλες χώρες της περιφέρειας.
Όλα αυτά έγιναν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που η εδαφική της ακεραιότητα και η κυριαρχία έχει βάναυσα παραβιασθεί εδώ και σαράντα χρόνια, που για αυτό απαιτούσε τον σεβασμό των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων που δεν είναι άμοιρες ευθυνών, βλέπει για μια ακόμα φορά την κυριαρχία της να βεβηλώνεται και να καταπατάται. Και ο εργαζόμενος λαός της γίνεται για μια ακόμα φορά «αγνοούμενος» από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Υπάρχει όμως κι ένα άλλο πικρό δίδαγμα, ειδικά για όσους προερχόμαστε από την αριστερά, που απορρέει από την κυπριακή κρίση.
Αν η νυν κυβέρνηση της Κύπρου είναι συνένοχη για αυτή την οικονομική σφαγή του λαού της, η πρώην κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για το ότι οδήγησε την Κύπρο στο κατώφλι της τρόικα. Μια κυβέρνηση όχι απλώς προερχόμενη από την αριστερά, αλλά αυτοοριζόμενη ως κομμουνιστική, δημιούργησε την τραπεζική φούσκα, με επταπλάσια αξία σε σχέση με το κυπριακό ΑΕΠ. Έκανε την Κύπρο φορολογικό παράδεισο για μεγαλοεισοδηματίες με τον μικρότερο συντελεστή για τις επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη. Και, μια κομμουνιστική κυβέρνηση, προσέλκυσε όλη την ρωσική κλεπτοκρατία, που πλούτισε αναίσχυντα πάνω στα λεηλατημένα ερείπια της κρατικής περιουσίας της Σοβιετικής Ένωσης μετά την κατάρρευσή της.
Σε μια ευρωπαϊκή κρίση, με οικονομικό, κοινωνικό αλλά και υπαρξιακό χαρακτήρα, όπου αμφισβητούνται τα πάντα, όπου αναζητούνται πρωτότυπες λύσεις, δεν μετράει η προέλευση ή ο αυτοπροσδιορισμός της κάθε πολιτικής δύναμης. Το βασικό κριτήριο είναι το αν διαθέτει ένα συγκροτημένο πρόγραμμα ανατροπής και ανασυγκρότησης – ένα Σχέδιο Β' κι όχι το Σχέδιο Α' της Ευρωζώνης».
Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11376:kypros-poaremvash-mhtropoulos-alavanos&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου