Του ΑΝΔΡΕΑ ΜΠΕΛΕΓΡΗ
Καμία συγκλονιστική αλλαγή δεν αναμένεται να προκύψει στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που έχει επιβάλλει ηΤρόικα κατά τη διάρκεια και αυτής της επίσκεψής της στην Αθήνα. Αν και η χώρα βρίσκεται στο πέμπτο έτος της ύφεσης με τις προβλέψεις για το 2013 να είναι δυσοίωνες, το πρόγραμμα θα παραμείνει ως έχει και όπως φαίνεται, με νέες χειρότερες παραμέτρους, όπωςαπολύσεις και παράταση του «χαρατσιού» της ΔΕΗ. Παρόμοια διάλυση στη διεθνή οικονομική ιστορία μπορεί να βρει κανείς μόνο σε χώρες που βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση ή στην κρίση του 1929.
Τρία χρόνια μετά την ανακοίνωση του κ. Γιώργου Παπανδρέου από το Καστελόριζο, ότι η χώρα μπαίνει στο μηχανισμό στήριξης με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, η ελληνική οικονομία βρίσκεται στην απόλυτη παράλυση, τόσο στο κράτος, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Και να θυμηθούμε ότι τότε οι υποσχέσεις ήταν πως το πρόγραμμα θα διαρκέσει τρία χρόνια. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις προ τριετίας προσεγγίσεις φέτος κανονικά θα είχαν προκύψει οι προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση. Αλλά και πριν ένα χρόνο περίπου προβλεπόταν πρωτογενές πλεόνασμα για το 2012.
Αντί για όλα αυτά έχουμε, ενδεικτικά:
- 27% ανεργία με αυξητικές τάσεις
- σχεδόν 6% η ύφεση
- αύξηση των αυτοκτονιών κατά 17%
- το δημόσιο χρωστάει 6 δις σε ιδιώτες
- μείωση κατά 17% των εσόδων από ΦΠΑ
- μείωση 20% σε εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία
- μείωση των αγορών στα καταστήματα τροφίμων κατά 12%.
Απολύτως τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχουν προϋποθέσεις ανάκαμψης και αλλαγής τους κλίματος. Ούτε σε πολιτικό, ούτε σε οικονομικό επίπεδο. Οι δηλώσεις παραγόντων που έχουν ως στόχο τηναναθάρρηση της κοινωνίας μοιάζουν να εξυπηρετούν μόνο επικοινωνιακές ανάγκες.
Αντίθετα, οι ενέργειες είναι εκείνες που αποτυπώνουν το πραγματικό πολιτικοκοινωνικό σκηνικό. Οι αλλαγές που εφαρμόζονται έχουν ως διακηρυγμένο στόχο την ανάπτυξη, αλλά όχι τη δικαιοσύνη και την ελευθερία, με αποτέλεσμα να διογκώνονται οι ανισότητες. Ενώ τάζεται ο περιορισμός του κράτους, δεν είναι λίγες οι φορές που με την αβάσταχτη παρουσία του διασώζει προβληματικές τράπεζες και καταπατά κοινωνικές ελευθερίες. Η Τρόικα μόλις την προηγούμενη εβδομάδα παραδέχτηκε πως "αν τεθεί θέμα κατώτατου μισθού δεν θα είναι από εμάς", όταν λίγες ημέρες πριν ο τότε γγ του υπουργείου Οικονομικών κ. Μέργος είχε αφήσει ανοιχτό το θέμα, δημιουργώντας, έτσι, την εντύπωση, ότι εξωθεσμικοί παράγοντες πιέζουν προς τη μείωση του κατώτατου μισθού, σαν να υφαρπάζεται η εξουσία των εκλεγμένων από τους μη εκλεγμένους. Την ίδια στιγμή το σχέδιο ανάπτυξης που παρουσιάζεται βασίζεται, μεταξύ των άλλων, στη λογική του μικρού ευέλικτου κράτους με αποκλειστικό σκοπό το δημοσιονομικό όφελος, πέρα από τις κοινωνικές απαιτήσεις.
Έτσι, η αναποτελεσματικότητα του πελατειακού κράτους τα προηγούμενα χρόνια, μετατρέπεται σήμερα σε σημαία προκειμένου να μειωθεί άτσαλα ο δημόσιος τομέας και να χάσει τη δυναμική του,που σε άλλες χώρες σε κρίση αποτέλεσε το θεμελιώδες εργαλείο σωτηρίας.
Κι η κοινωνία των πολιτών τι κάνει μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα; Πως θα μπορέσει να ενεργοποιηθεί για να σταματήσει την εξόντωσή της; Τι θα την κινητοποιήσει δημιουργικά ενάντια στον οικονομικό δαρβινισμό των δανειστών; Σε ποιο πολιτικό χώρο θα οργανωθεί το κοινωνικό ρεύμα της αγανάκτησης; "Η κοινωνία των πολιτών δεν ζει στον αέρα", γράφει ο Κάρλος Φουέντες, "χρειάζεται την προστατευτική στέγη της δημοκρατίας και τους θρεπτικούς χυμούς της πολιτιστικής ρίζας". Και στο πλαίσιο αυτό, αντιστεκόμενη πρέπει να αναγνωρίσει οργανωμένα την νεωτερικότητα που ούτως ή άλλως περιέχει, ξεπερνώντας το φόβο για μια νέα εθνική αποτυχία.
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11301:mpelegris-pente-xronia-yfeshs&catid=58:oikonomiki-politiki&Itemid=182
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου