Όλοι τώρα αναρωτιούνται πως ο κόσμος ψήφισε στις 6 Μαΐου τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να δει το πρόγραμμα του? Η αλήθεια είναι ότι δεν είχε πρόγραμμα.. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ βγήκε πριν από λίγες ημέρες. Είναι λογικό για πολλούς λόγους.
Γιατί για πρώτη φορά οι άνθρωποι αποφάσισαν να βγάλουν ένα πρόγραμμα με κυβερνητική ευθύνη (γιατί με το 4% δεν βγάζεις ούτε πρόγραμμα για παιδικό σταθμό).. Όλοι περίμεναν να δουν μέχρι που θα φτάσει η ανευθυνότητα (ή μήπως η αθώα ασχετοσύνη;) σχετικά με το πώς βλέπουν τα οικονομικά πράγματα σήμερα…Και δεν έπεσαν έξω ότι θα αντέγραφαν τον Ανδρέα Παπανδρέου… Ε εντάξει τώρα τον μπάρμπα Γιάννη μπορείς να του τάζεις παπαρες ..Τον Γιαννάκη τον ψυλλιασμένο όμως, Όχι.. Το υπόλοιπο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν απευθύνεται στον Έλληνα ψηφοφόρο..Απευθύνετε κυρίως στον μελλοντικό ψηφοφόρο λαθρομετανάστη, στον gay ,στην λεσβία, και σε κάτι κουλτουριάρηδες από εδώ και από κει...
Αυτές τι μέρες έχει γραφτεί κατά κόρον ότι τα λεγόμενα του ΣΥΡΙΖΑ δεν βασίζονται στην πραγματικότητα και είναι στην ουσία μια παραμυθολογία χωρίς τέλος. Είναι σαφές και από τις συζητήσεις που έγιναν στην τηλεόραση ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσαν ποτέ να φτάσουν σε μια πειστική απάντηση σε όσα έχει προτείνει το κόμμα τους. Όταν οι ερωτήσεις έφταναν στο κρίσιμο «Κι αν οι Ευρωπαίοι δεν δεχθούν;», τότε όλοι πετούσαν την μπάλα στην κερκίδα, ξεκαθαρίζοντας ότι τότε θα αναλάβει ο λαός!!!
Ωραία, άντε να γίνει και εκεί καμιά εξόρμηση σαν κι αυτή που έγινε στο Γουέμπλεϊ, αλλά προς Βερολίνο αυτή τη φορά. Όσο αστείες κι αν φαίνονται -ειδικά στις εποχές που ζούμε- τέτοιες προτάσεις δεν είναι καινοφανείς γιατί στο παρελθόν και τα άλλα δύο μεγάλα κόμματα έχουν κάνει ανάλογες. Το θέμα τώρα, είναι ότι δεν μπορείς να συνεχίζεις τα παραμύθια. Φτάσαμε στο τέλος των ψευδαισθήσεων.
Εκείνο που εγώ πιστεύω είναι ότι αυτή τη στιγμή κανένας δεν νοιάζεται για το τι πρόγραμμα κατέβασε ο ΣΥΡΙΖΑ κι αν η επόμενη μέρα θα είναι χειρότερη ή καλύτερη ( που χειρότερη θα ‘ναι αλλά λέμε τώρα…). Αυτή τη στιγμή ένα μεγάλο μέρος του κόσμου πιστεύει ότι πρέπει να διατηρήσει τα προνόμια που είχε. Έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι και υπάλληλοι ΔΕΚΟ, που τόσα χρόνια ήταν ο πυρήνας του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ, έχουν μετακομίσει μαζικά στο ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζουν πια καλά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη περίπτωση για να συνεχιστεί ο κρατισμός και το κρατιστικό μοντέλο ανάπτυξης όπως το είχαμε γνωρίσει. Για αυτούς είναι μια κίνηση αυτοσυντήρησης.
Το θέμα, όμως, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αμετακίνητη στο θέμα του κρατισμού, δεν κάνει ρούπι πίσω. Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να δεχθεί σε μια ενδεχόμενη αλλαγή του Μνημονίου, αλλά οι ιδιωτικοποιήσεις και η μείωση του κρατικού μπάτζετ είναι στα εξ ων ουκ άνευ. Ουδείς σε ολόκληρη την Ευρώπη δέχεται αυτό τον τεράστιο και τοξικό κρατικό τομέα, τον οποίο είμαστε οι τελευταίοι που διατηρούμε ανέγγιχτο, άντε μαζί με τη Βόρεια Κορέα και τη Βενεζουέλα.
Λεφτά για ανάπτυξη μπορείς να τους πάρεις, λεφτά για να συντηρήσεις το φαύλο κράτος που μόνο χρέη δημιουργεί δεν πρόκειται να σου δώσει κανένας. Το γεγονός ότι ένα τέτοιο κοινωνικό σώμα, είναι η βασική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν φαίνεται να τον ενοχλεί παρότι σαν νέα δύναμη ή δύναμη αλλαγής όπως θέλει να παρουσιάζεται θα έπρεπε να ποντάρει αλλού. Διότι, δεν μπορείς να στηρίζεσαι σε δυνάμεις που θέλουν να σε γυρίσουν τη χώρα 20 χρόνια πίσω. Τότε που η καρδάρα ήταν γεμάτη.
Βαριέμαι να διαβάζω αναλύσεις που λένε ότι ο κόσμος ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ για να τιμωρήσει την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.. Όχι, ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουν αυτοί που έχουν σχέση με την κρατική θαλπωρή. Και σε αυτούς προστίθενται και κάποιοι απογοητευμένοι, και κυρίως απολυμένοι άνθρωποι του ιδιωτικού τομέα, αλλά ο πυρήνας της δύναμης είναι ο κρατισμός.
Στις εποχές των παχιών αγελάδων και εγώ και πολλοί άλλοι γράφαμε ότι η Ελλάδα είναι το τελευταίο κράτος -από πλευράς οικονομικής συγκρότησης- του πρώην ανατολικού μπλοκ. Την ώρα που σε όλο τον πλανήτη το πρόβλημα της ανεργίας αντιμετωπίζεται με ανάπτυξη των επιχειρήσεων (μικρών, μεσαίων, μεγάλων), εδώ αντιμετωπίζεται μια ζωή με κρατικές προσλήψεις. Αν κανείς υποθέτει ότι θα επιστρέψει στα καλά χρόνια, κρατικοποιώντας το σύμπαν, δεν έχει παρά να δει τι καταφέραμε τόσα χρόνια που ήμασταν η μόνη χώρα που δεν παρήγαγε σχεδόν τίποτα ανταγωνιστικό στον πλανήτη.
Μέσα από τα δημόσια έργα ερχόταν η ανάπτυξη. Καλά και αυτά δεν λέω, αλλά έτσι σοβαρή ανάπτυξη δεν πετυχαίνεις. Και τώρα όλα τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ παρότι ακούγονται γλυκά στα αυτιά, στην πραγματικότητα εξολοθρεύουν και τα τελευταία ζωντανά κομμάτια της ιδιωτικής πρωτοβουλίας…. Τα προτεινόμενα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ -αν εφαρμοστούν- δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Μακάρι να ζούσαμε στον μεσοπόλεμο και στην δεκαετία του ’30 και κάτι τέτοιο να μπορούσε να λειτουργήσει. Κρατισμό είχαμε ακόμα και επί Μεταξά, αλλά τότε δεν ζούσες μέσα στην παγκοσμιοποίηση. Για να τελειώνουμε με τα παραμύθια της Χαλιμάς…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου