
Οι πανεργατικές απεργίες, συγκεντρώσεις και πορείες της 26 Σεπτέμβρη και 18 Οκτώβρη ήταν οι πρώτες μαζικές, σε πανελλαδικό επίπεδο, κινητοποιήσεις μετά από αυτές της 12 Φλεβάρη. Η στάση κινήματος που επιβλήθηκε για πάνω από εφτά μήνες τόσο από τις ηγεσίες των εργατοπατέρων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, όσο και από την πλειοψηφία της αριστεράς «μας» ήταν η θυσία στον προεκλογικό και εκλογικό βωμό για να βγει το σύστημα από τα αδιέξοδά του.





